Μαύρο πρόβατο

Το Συμβούλιο των Εφετών απάλλαξε για τρίτη φορά τον πρώην επικεφαλής της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής, Ανδρέα Γεωργίου, από την κακουργηματική κατηγορία ότι έδωσε ψευδή στοιχεία για την οικονομία, με αποτέλεσμα να διογκωθεί τεχνητά το έλλειμμα του 2009 και η χώρα να οδηγηθεί στο καθεστώς των Μνημονίων. Και αυτή τη φορά, δηλαδή, απορρίφθηκαν οι καταγγελίες της Ζωής Γεωργαντά, επίσης μέλους της Αρχής, η οποία αργότερα πολιτεύτηκε με τους ΑΝΕΛ του Πάνου Καμμένου. Ως γνωστόν, κατά των δύο προηγούμενων αποφάσεων είχαν ασκηθεί δύο αναιρέσεις από την εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, Ξένη Δημητρίου. Κατά σύμπτωση, έτσι, ένας τεχνοκράτης που επιβεβαιώνει την οικονομική κατάσταση της χώρας, βαρυνόταν για χρόνια με μαθηματικά του Καραγκιόζη ως ο υπεύθυνος για τη χρεοκοπία της χώρας – ενώ, την ώρα που η χώρα έσκιζε τις σάρκες της, οι πραγματικοί υπεύθυνοι συνέχιζαν τη δουλειά τους.

Η ταλαιπωρία του Γεωργίου είναι αποτέλεσμα της ρητορικής των «Αγανακτισμένων» της πλατείας, της ανάδυσης του λαϊκισμού των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, του διχασμού και της παρ’ ολίγον καταστροφής του δημοψηφίσματος… Ο ίδιος είναι ο αίρων τις δημοσιονομικές ευθύνες της κυβέρνησης Κώστα Καραμανλή. Οι διώξεις του είναι αποτέλεσμα των ψεμάτων όσων επωφελήθηκαν πολιτικά από τις συνέπειες της διάσωσης της χώρας μετά τη διαπίστωση της χρεοκοπίας.

Κατά κάποιον τρόπο, υποστήριζα πριν από λίγο καιρό, «ο Γεωργίου έχει μετατραπεί στον έλληνα Ντρέιφους. Και εξηγούσα ότι όπως ο γάλλος λοχαγός είχε χρησιμοποιηθεί στα 1895 ως ένοχος κατασκοπείας υπέρ της Γερμανίας, «προαιώνιου εχθρού» της Γαλλίας, με σαθρό κατηγορητήριο αλλά κατόπιν εντολής του υπουργού Στρατιωτικών στρατηγού Μερσιέ, έτσι και ο Γεωργίου μετατρέπεται σε οιονεί ένοχο από ένα σύστημα που θεωρεί ότι τα χρήματα γίνονται στο λεφτόδεντρο και ότι η Δύση επιβουλεύεται την Ελλάδα, το καλύτερο «φιλέτο» του κόσμου».

Ο Γεωργίου δεν είναι απλώς θύμα του ανορθολογισμού, της συνωμοσιολογίας, των προκαταλήψεων. Είναι κάτι πολύ παραπάνω. Σύρθηκε στα δικαστήρια χρησιμοποιούμενος ως μαύρο πρόβατο από εξουσιαστικά συστήματα που έψαχναν αφορμή να μεταθέσουν τις ευθύνες τους για τη χρεοκοπία της χώρας. Μιας χρεοκοπίας που δεν ήρθε ως κεραυνός εν αιθρία. Είχε βαθύτατα προετοιμαστεί από τη συντριπτική πλειονότητα του πολιτικού προσωπικού της χώρας, δεξιού, σοσιαλιστικού και αριστερού. Από όλους εκείνους που τη μετέτρεψαν σε υπόδειγμα κρατισμού και, στη συνέχεια, μοιράστηκαν έναντι ανταλλαγμάτων το κρατικό φέουδο με πολιτικούς πελάτες και ψηφοφόρους.