Διευρύνσεις

Για τους νεοδημοκράτες οι συριζαίοι είναι λαϊκιστές. Για τους κυβερνητικούς οι γαλάζιοι είναι ακροδεξιοί. Υπάρχει, ωστόσο, κάτι στο οποίο οι μεν συμπίπτουν με τους δε. Τα λένε στοχεύοντας στον περιλάλητο μεσαίο χώρο. Για να τον προσεγγίσουν από το Μαξίμου χαρακτηρίζουν την αξιωματική αντιπολίτευση ως ένα κόμμα επέκεινα του συντηρητισμού, ενώ για να απευθυνθεί στους εν λόγω ψηφοφόρους η Πειραιώς επαναλαμβάνει όσα αποδεικνύουν τον συριζαϊκό λαϊκισμό. Παράλληλα, αμφότερα τα κόμματα προσπαθούν να φιλοτεχνήσουν το προφίλ του κεντρώου σχηματισμού με τον ίδιο τρόπο: κάνοντας αυτό που στην πολιτική αργκό αποκαλείται διεύρυνση. Στρατολογώντας, δηλαδή, στελέχη που είτε έχουν όντως πολιτογραφηθεί, είτε απλά αυτοσυστήνονται ως εκπρόσωποι του Κέντρου. Οι τελευταίες μεταγραφές του Τσίπρα ήταν οι Θάνος Μωραΐτης και Αγγελος Τόλκας, τους οποίους έκρινε σκόπιμο να υπουργοποιήσει. Οι πιο πρόσφατες του Μητσοτάκη οι υποψήφιοι ευρωβουλευτές του Παύλος Ελευθεριάδης και Αλέξανδρος Μαλλιάς, που στις προηγούμενες ευρωεκλογές είχαν κατέβει με το Ποτάμι.

Κανόνας
Η εμμονή ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ με το Κέντρο είναι δικαιολογημένη. Οπως παραδέχονται από τα επιτελεία τους, μόνο αν βουτήξουν στη συγκεκριμένη δεξαμενή ψηφοφόρων θα αυξήσουν τα εκλογικά τους ποσοστά. Οι διευρύνσεις, όμως, αποδίδουν; Σύμφωνα με μια συζήτηση που έγινε στο Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών μεταξύ των Νίκου Μαραντζίδη και Θωμά Γεράκη, με συντονιστή τον Κωνσταντίνο Ζούλα, υπάρχουν προϋποθέσεις για να φέρουν τα επιθυμητά αποτελέσματα. Αυτό τουλάχιστον δείχνει η ιστορική εμπειρία της Μεταπολίτευσης. Η κυριότερη είναι το κόμμα που τις επιχειρεί να εμφανίζεται για καιρό πρώτο στις δημοσκοπήσεις. Ή, για να το πούμε αλλιώς, να μη βρίσκεται σε αποδρομή. Το παράδειγμα που επιβεβαιώνει τον «κανόνα» είναι η διεύρυνση που είχε κάνει το 2004 ο Γιώργος Παπανδρέου. Παρότι αμφίπλευρη, μιας και στο πράσινο επικρατείας είχαν τοποθετηθεί Στέφανος Μάνος, Ανδρέας Ανδριανόπουλος, Μαρία Δαμανάκη και Μίμης Ανδρουλάκης, δεν έπιασε. Ο μεσαίος χώρος ψήφισε Καραμανλή. Οπότε, δικαιούται κανείς να αναρωτηθεί, αν δεν τον είχε πείσει τότε ο Μάνος ή η Δαμανάκη, πώς ακριβώς θα τον δελεάσει σήμερα ο Τόλκας.