«Απαλλαγή από την παρακμιακή διακυβέρνηση»

«Κάποιοι θέλουν να επαναλάβουν τον κακό πολιτικό εαυτό τους», δηλώνει στα «ΝΕΑ Σαββατοκύριακο» ο Γιώργος Φλωρίδης, μιλώντας για τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ που σήμερα βρίσκονται στον ΣΥΡΙΖΑ. Ο πρώην υπουργός και πρώην στέλεχος του κόμματος αναφέρει πως ο ΣΥΡΙΖΑ αντιπροσωπεύει «την ταχεία πολιτική επιστροφή στην παθογόνο και παρακμιακή πλευρά της Mεταπολίτευσης» κάνοντας λόγο για «απόπειρες πολιτικής μεταμφίεσης» του κυβερνώντος κόμματος. Για το εγχείρημα της Ωρας Αποφάσεων, τονίζει πως «δεν μπόρεσε να συμβάλει αποτελεσματικά στην αυτόνομη, νέα και ενιαία εκπροσώπηση του κεντρώου χώρου». Παρότι «αδέσμευτος κομματικά και οργανωτικά», επισημαίνει πως «ανεξαρτήτως ιδεολογίας και κομματικής ένταξης, η βασική πολιτική προτεραιότητα πρέπει είναι η απαλλαγή από την παρακμιακή διακυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ».

Για χρόνια συμμετείχατε στον ίδιο κομματικό σχηματισμό με στελέχη που σήμερα βρίσκονται στον ΣΥΡΙΖΑ. Πώς σας φαίνονται οι σημερινές επιλογές τους;

Εκτιμώ πως κάποιοι θέλουν να επαναλάβουν τον κακό πολιτικό εαυτό τους. Δεν κρίνω τα πρόσωπα, μιλώ για πολιτικές αντιλήψεις και πρακτικές. Είναι αλήθεια πως όλοι έχουμε ευθύνες για τη σημερινή εξέλιξη της χώρας και του πολιτικού συστήματος, αλλά, αναστοχαζόμενοι τα πεπραγμένα μας, πρέπει να κάνουμε ένα βήμα μπροστά. Για μένα, η επιλογή ΣΥΡΙΖΑ αντιπροσωπεύει καθαρά την ταχεία πολιτική επιστροφή στην παθογόνο και παρακμιακή πλευρά της Μεταπολίτευσης. Ο ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί την κορύφωση του κακού παρελθόντος, με βασικά χαρακτηριστικά τον εξουσιαστικό αυταρχισμό, τη θεσμική και δημοκρατική υποβάθμιση και τον παρασιτικό επιδοματισμό. Ο ΣΥΡΙΖΑ πορεύεται πολιτικά σαν να μη γνώρισε καμιά χρεοκοπία αυτή η χώρα. Γι’ αυτό πιστεύω ότι μια νέα μεταπολίτευση για την Ελλάδα μπορεί να ξεκινήσει μόνον με αφετηρία τη μετά ΣΥΡΙΖΑ εποχή. Η απομάκρυνσή του είναι απαραίτητος πολιτικός όρος, αλλά και ύστατη ευκαιρία για τη δημοκρατική και οικονομική ανάταξη της χώρας, σε πολύ δύσκολες συνθήκες διεθνούς γεωπολιτικής και οικονομικής ρευστότητας.

Είναι οι τελευταίες υπουργοποιήσεις της κυβέρνησης ένδειξη της πολιτικής μεταστροφής του ΣΥΡΙΖΑ;

Οι τελευταίες υπουργοποιήσεις, όπως και τα σχέδια διάλυσης ή αιχμαλωσίας των ενδιάμεσων κομμάτων, συνιστούν απλώς απόπειρες πολιτικής μεταμφίεσης του ΣΥΡΙΖΑ. Κατά τη γνώμη μου είναι κινήσεις μειωμένης εκλογικής αποτελεσματικότητας, με ασήμαντα αποτελέσματα στην προσπάθεια πολιτικής διεύρυνσης. Πρόκειται για μια απεγνωσμένη προσπάθεια περιφρούρησης των όποιων κεκτημένων. Η επί της ουσίας πολιτική μεταστροφή του ΣΥΡΙΖΑ συντελέστηκε πολύ νωρίτερα. Σήμερα αποτελεί τον πιο πειθήνιο συνομιλητή των ευρωατλαντικών συμμάχων, έχει μεταλλαχθεί σε πλήρη εξουσιαστικό μηχανισμό κι έχει οικειοποιηθεί την πλειοψηφία του παλαιού πασοκικού κεντροαριστερού χώρου. Οπως δείχνει ξεκάθαρα η κυβερνητική διαδρομή του ΣΥΡΙΖΑ, μια Κεντροαριστερά που θα ηγεμονεύεται από αυτόν θα αναδείξει τις παθογένειες του παρελθόντος και θα πολιτευτεί με πρότυπα τον κρατισμό, τον παρασιτισμό και τον λαϊκισμό. Δεν θα μπορέσει ν’ απελευθερωθεί από τα αριστερά ιδεοληπτικά δεσμά του ΣΥΡΙΖΑ, ούτε να εκσυγχρονιστεί σε ιδέες και πρακτικές. Θα καταδικαστεί στην αναπαραγωγή ενός χρεοκοπημένου παρελθόντος, προσθέτοντας εμπόδια στην αναγκαία μετεξέλιξη του πολιτικού συστήματος. Με δυο λόγια, η Κεντροαριστερά υπό τον ΣΥΡΙΖΑ θα ξαναζήσει το χειρότερο παρελθόν της.

Πόσο έχει αλλάξει το πολιτικό Κέντρο έπειτα από μια τετραετία ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ; Και ποιο πιστεύετε πως είναι το μέλλον του;

Προσωπικά, όταν μιλώ για Κέντρο αναφέρομαι στο καθαρό κοινωνικό Κέντρο, χωρίς δεξιό ή αριστερό πρόσημο. Μιλώ για τον χώρο της αντιδιχαστικής μετριοπάθειας και της παραγωγικής δυναμικής ανάπτυξης, ο οποίος έχει κατεξοχήν βληθεί, κοινωνικά και πολιτικά, από τη συνολική θητεία του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό το Κέντρο, διαφοροποιημένο από τους κεντροαριστερούς ψηφοφόρους που στηρίζουν ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και από τους κεντροδεξιούς που στηρίζουν ΝΔ, στη σημερινή συγκυρία εκπροσωπείται ελάχιστα. Είναι πολιτικά ανέκφραστο, εκλογικά μετέωρο και διεκδικείται και από τους δύο βασικούς πολιτικούς ανταγωνιστές. Κατά την εκτίμησή μου, υπολογίζεται σε περίπου 15% του εκλογικού σώματος στην κλίμακα αυτοτοποθέτησης Αριστεράς – Δεξιάς. Είναι δηλαδή μια υπολογίσιμη, αλλά ασύντακτη δύναμη, που θα αποτελέσει αντικείμενο διεκδίκησης εκατέρωθεν. Προσδιορισμένο έτσι το Κέντρο, είναι στη συντριπτική του πλειοψηφία χαμένη υπόθεση για τον ΣΥΡΙΖΑ, πριν καν δοθεί η μάχη των εκλογών. Εχει πάρει πολύ νωρίς τις αποστάσεις του από τον αριστερό λαϊκισμό και είναι το πιο μαχητικό τμήμα του αντι-ΣΥΡΙΖΑ πολιτικού και κοινωνικού πλειοψηφικού ρεύματος. Σήμερα, κατά τη γνώμη μου, συντονίζεται με τους στόχους εθνικής ανάταξης της επερχόμενης πολιτικής αλλαγής και κινείται υπερβατικά, πέραν των διλημμάτων περί αντιδεξιάς ή προοδευτισμού αντίστοιχα.

Πού σκάλωσε το εγχείρημα της Ωρας Αποφάσεων;

Η Ωρα Αποφάσεων δημιουργήθηκε ως κίνηση για να συμβάλει στη δημιουργία ενός νέου και ενιαίου προοδευτικού φορέα. Το πλαίσιο και οι όροι της δεν έγιναν αποδεκτοί από τις ηγεσίες των διαφόρων πολιτικών σχηματισμών του χώρου και προκρίθηκε η επιλογή της πολυκομματικής σύμπραξης, με εκλογή αρχηγού σε ανύπαρκτο κόμμα – αυτό που τελικά οδήγησε στο ΚΙΝΑΛ. Η Ωρα Αποφάσεων έκανε διακριτικά πίσω, μη συμμετέχοντας. Δυστυχώς, ούτε η Ωρα Αποφάσεων μπόρεσε να συμβάλει αποτελεσματικά στην αυτόνομη, νέα και ενιαία εκπροσώπηση του χώρου, ούτε η επιλογή που οδήγησε στο Κίνημα Αλλαγής μπόρεσε να δημιουργήσει νέα δυναμική.

Περιέχουν αλήθεια οι φήμες που σας θέλουν να πολιτεύεστε με τη ΝΔ στις επόμενες εκλογές;

Παραμένω αδέσμευτος κομματικά και οργανωτικά. Αγωνίζομαι για να επέλθει στη χώρα μας η αναγκαία πολιτική αλλαγή. Πιστεύω ότι για κάθε συμπολίτη μας, ανεξαρτήτως ιδεολογίας και κομματικής ένταξης, η βασική πολιτική προτεραιότητα πρέπει είναι η απαλλαγή από την παρακμιακή διακυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ.