«Εκλογές τον Οκτώβριο, ο χρόνος μετρά υπέρ»

Πεπεισμένος για την εκλογική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ εμφανίζεται ο Γιώργος Τσίπρας, παρά τη δημοσκοπική υπεροχή της ΝΔ. Ο διευθυντής του οικονομικού Γραφείου του Πρωθυπουργού και εξάδελφός του τονίζει στα «ΝΕΑ Σαββατοκύριακο» ότι η πιθανότητα διακυβέρνησης από αυτή τη ΝΔ είναι πολλαπλά επικίνδυνη για τη χώρα. Θέτει τα εκλογικά διλήμματα – και ένα από αυτά είναι «Τσίπρας ή Μητσοτάκης». Μιλά δε για εκλογές τον Οκτώβριο γιατί ο χρόνος, κατά τον ίδιο, μετρά υπέρ της οικονομίας και της κοινωνίας.

Το κλίμα, ειδικά στον Βορρά, είναι πολύ αρνητικό για την κυβέρνηση. Η Συμφωνία των Πρεσπών θα επηρεάσει αρνητικά τον ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές ή οι ψηφοφόροι θα ψηφίσουν με άλλα κριτήρια;
Η Συμφωνία των Πρεσπών είναι επωφελής για τη χώρα και την περιφερειακή σταθερότητα. Θα αποβεί και αναπτυξιακός παράγοντας, ιδιαίτερα για τη Βόρεια Ελλάδα. Αυτό γίνεται αντιληπτό από ένα όλο και μεγαλύτερο τμήμα των πολιτών. Αρα δεν επιδιώκουμε, όπως γράφετε, να «αλλάξουμε την ατζέντα», γιατί η Συμφωνία δεν θα μας βλάψει εκλογικά. Αντίθετα, η πριμοδότηση ενός αδιέξοδου και ασύμφορου για τη χώρα ακραίου εθνικισμού από τη ΝΔ θα της κοστίσει και στις εκλογές. Η ΝΔ λειτούργησε σαν διαφημιστής της Ακροδεξιάς με καθαρά τυχοδιωκτικό τρόπο. Επαιξε με τη φωτιά και κινδυνεύει να καεί η ίδια. Ακόμη περισσότερο, αυτόν τον τυχοδιωκτισμό επέδειξε το ΚΙΝΑΛ. Λόγω του ανιστόρητου στόχου που έχει θέσει για «στρατηγική ήττα του ΣΥΡΙΖΑ», δηλαδή για στρατηγική νίκη της ΝΔ, προσχώρησε και αυτό στα επιχειρήματα της Ακροδεξιάς κατά της Συμφωνίας. Με αποτέλεσμα να αποκοπεί ακόμη περισσότερο από τις θέσεις και απόψεις που παραδοσιακά εκφράζουν αυτόν τον πολιτικό χώρο. Αντικειμενικά όμως οι πολίτες αποφασίζουν στις εκλογές με πρώτο κριτήριο τις προοπτικές της οικονομίας και τι σημαίνουν για τον καθένα προσωπικά. Εδώ βρίσκεται και η μεγάλη υπεροχή του ΣΥΡΙΖΑ.

Στις δημοσκοπήσεις ο ΣΥΡΙΖΑ υπολείπεται της ΝΔ. Μπορεί και υπό ποιες προϋποθέσεις να αλλάξει το κλίμα; Πώς θα πεισθούν οι πολίτες να ψηφίσουν ξανά ΣΥΡΙΖΑ;
Τον πραγματικό συσχετισμό στην κοινωνία δεν τον διαμορφώνουν γκάλοπ αμφιβόλου ποιότητας και ΜΜΕ που στην πλειονότητά τους εκδηλώνουν ένα αντι-ΣΥΡΙΖΑ μένος χρόνια τώρα. Οι πολίτες θα ψηφίσουν ξανά ΣΥΡΙΖΑ γιατί θα συγκρίνουν τη δική μας διακυβέρνηση – με όσες αδυναμίες κι αν είχε, όσα παράπονα κι αν έχουν οι πολίτες – με την καταστροφική διακυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου και το παλιό πολιτικό σύστημα, που πιστοί συνεχιστές του είναι σήμερα ο Μητσοτάκης και η Γεννηματά.

Εκλογές τον Μάιο ή στο τέλος της τετραετίας και γιατί;
Εκλογές τον Οκτώβριο, γιατί η ολοκλήρωση της θητείας της Βουλής αποτελεί παράγοντα θεσμικής σταθερότητας. Και γιατί ο χρόνος μετρά υπέρ της οικονομίας που ανακάμπτει. Ολο και περισσότεροι βλέπουν τους καρπούς της εξόδου από τα μνημόνια και της επιστροφής στην κανονικότητα, της ανοικοδόμησης του κοινωνικού κράτους, της απόδοσης δικαιοσύνης.

Είμαστε σε οιονεί προεκλογική περίοδο. Το δίλημμα των εκλογών;
Το δίλημμα θα είναι «Τσίπρας ή Μητσοτάκης». Δίκαιη ανάπτυξη ή επιστροφή σε μια λιτότητα δίχως τέλος. Εξυγίανση και απόδοση δικαιοσύνης ή επιστροφή σε ένα φαύλο σύστημα διαφθοράς και διαπλοκής που σημάδεψε τη χώρα και όλοι γνωρίσαμε, και προσωπικά ο κ. Μητσοτάκης. Κοινωνικά δικαιώματα και διεύρυνση της δημοκρατίας ή παλαιοκομματικός συντηρητισμός. Αναπτυξιακές τομές και μεταρρυθμίσεις σε μια προοδευτική κατεύθυνση ή συνέχεια του πελατειακού κράτους ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, των αγκυλώσεων και παθογενειών. Χώρα σύγχρονη, ευρωπαϊκή, με κύρος στις διεθνείς σχέσεις και πολυδιάστατη πολιτική, ή χώρα φοβική και μίζερη που γοητεύεται από την ευρωπαϊκή Ακροδεξιά…

Η ένταση και η πόλωση λένε πολλοί ότι ενδυναμώνει τις αντισυστημικές δυνάμεις. Σας φοβίζει η άνοδος της Ακροδεξιάς;
Καταρχήν ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι και δεν θα γίνει «συστημική δύναμη». Ως κυβέρνηση αντικειμενικά αποτελούμε βασικό πόλο του πολιτικού συστήματος αλλά ως Αριστερά έχουμε στρατηγικό στόχο την αλλαγή αυτού του άδικου κοινωνικού συστήματος και των πολιτικών που το στηρίζουν. Επίσης, η Ακροδεξιά δεν είναι πραγματικά αντισυστημική δύναμη, περισσότερο είναι ακραία εφεδρεία του συστήματος, διατηρεί υπόγειους δεσμούς με διαπλεκόμενα συμφέροντα. Την άνοδο της Ακροδεξιάς προκαλεί η αποτυχία της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης και του κοινωνικού μοντέλου που παρήγαγε όπου οι μισοί δεν έχουν μέλλον. Η αποτυχία αυτή γεννά και νέες προοδευτικές ιδέες για μια διαφορετική παγκοσμιοποίηση και Ευρώπη, αλλά γεννά και Ακροδεξιά. Δεν θα καταπολεμηθεί με ξόρκια αλλά με την ανάδυση ενός αντίπαλου στον νεοφιλελευθερισμό υποδείγματος, και είμαι περήφανος που η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ είναι κομμάτι μιας τέτοιας προσπάθειας με διεθνή εμβέλεια.

Συνεχώς ο Πρωθυπουργός μιλάει για τη συγκρότηση ενός μεγάλου προοδευτικού μετώπου έναντι του νεοφιλελευθερισμού και της Ακροδεξιάς. Με ποιους θα γίνει αυτό;
Στην Ελλάδα έχουμε μια ιδιαιτερότητα. Νεοφιλελευθερισμός και Ακροδεξιά είναι δύο διαφορετικά πράγματα στην Ευρώπη που δυστυχώς στη χώρα μας συνυπάρχουν στο ίδιο κόμμα, το κόμμα της ΝΔ. Πρόκειται για μια ΝΔ πολύ πιο δεξιά και παλαιοκομματική εν συγκρίσει με την περίοδο Κώστα Καραμανλή. Η πιθανότητα μιας διακυβέρνησης από αυτή τη ΝΔ είναι πολλαπλά επικίνδυνη για τη χώρα. Αυτό γίνεται αντιληπτό καθημερινά από τους πολίτες του προοδευτικού ή κεντροαριστερού χώρου. Αλλά και από πολίτες που ιδεολογικά βρίσκονται μεν πολύ μακριά από την Αριστερά, αλλά έχουν μεγαλύτερη πολιτική διαφωνία με τον λαϊκισμό, τον  παλαιοκομματισμό, τον συντηρητισμό που εκπέμπει η ΝΔ των Μητσοτάκη – Σαμαρά. Που εκτιμούν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι η μόνη δύναμη που αποδείχθηκε ικανή να προωθήσει μεταρρυθμίσεις. Αυτός είναι άλλωστε και ο λόγος που επιτέλους ολοκληρώθηκε ένα πρόγραμμα – τα προηγούμενα δύο δεν ολοκληρώθηκαν ποτέ – και βγήκαμε από τα μνημόνια.

Ο Πάνος Καμμένος έχει «απασφαλίσει» και ασκεί οξεία κριτική στον ΣΥΡΙΖΑ ενώ επιτίθεται και προσωπικά στον Πρωθυπουργό. Μήπως ήταν λάθος η συνεργασία μαζί του;
Οχι, ήταν απολύτως αναγκαία. Δυστυχώς άλλα κόμματα που ενδεχομένως σκέπτονταν την κυβερνητική συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ δεν θα υποστήριζαν τις θέσεις της ελληνικής πλευράς στη διαπραγμάτευση με τους θεσμούς. Πολλές φορές συντάχθηκαν με την άλλη πλευρά. Οπότε μια συνεργασία μαζί τους θα υπονόμευε το μείζον, την επιτυχή ολοκλήρωση του προγράμματος χωρίς νέα αντιλαϊκά μέτρα. Πάρτε για παράδειγμα το Ποτάμι. Επτά από τους 11 βουλευτές του και ο μέχρι χθες εκπρόσωπος Τύπου (!) πήραν διαδοχικά μεταγραφή στις ΚΟ ΝΔ και ΚΙΝΑΛ ή «έκλεισαν θέση» στα ψηφοδέλτιά τους. Δεν συνέβη το ίδιο με τους ΑΝΕΛ, και το γεγονός αυτό τους τιμά και δεν αλλάζει, ό,τι κι αν υποστηρίζει σήμερα ο Πάνος Καμμένος.