Μια ευχάριστη νότα

Τελικά δεν είναι τόσο βαρετό όσο φαίνεται. Ο ιταλός πρωθυπουργός, για παράδειγμα, πήγε στο Ευρωκοινοβούλιο για να μιλήσει για το μέλλον της Ευρώπης. Κι έφυγε ακούγοντας τον επικεφαλής των ευρωπαίων Φιλελεύθερων, Γκι Φέρχοφστατ, να τον αποκαλεί «μαριονέτα». Το επεισόδιο δεν θα μπορούσε φυσικά να μείνει μέσα στην αίθουσα. Η «μαριονέτα» έγινε πρωτοσέλιδος τίτλος στον ιταλικό Τύπο, ο Τζουζέπε Κόντε είπε διάφορα για την «Ευρώπη των λόμπι» που επιτέλους θα τελειώσει στις ευρωεκλογές του Μαΐου και ο Φέρχοφστατ ρωτήθηκε από τους ιταλούς δημοσιογράφους εάν, τώρα που το ξανασκέφτεται, ήταν κάπως βαρύς ο χαρακτηρισμός. «Βαρύς;» απάντησε εκείνος. «Θα μπορούσα να του πω και χειρότερα».

Εντάξει, λίγους ενδιαφέρει εάν ο Κόντε είναι αχυράνθρωπος των λαϊκιστών και της άκρας Δεξιάς που κυβερνούν τη χώρα του. Το επεισόδιο όμως δίνει το κλίμα. Οχι μόνο το κλίμα που θα επικρατήσει προεκλογικά. Αλλά και το υπερτροπικό που θα εγκατασταθεί στο Ευρωκοινοβούλιο μετά τις κάλπες όταν στην αίθουσα θα πρέπει να χωρέσει ό,τι με δυσκολία χωράει πλέον σε μια ολόκληρη ήπειρο. Θα πρέπει να χωρέσουν δύο εντελώς αντίθετοι κόσμοι, δύο κόσμοι που, για πρώτη φορά μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, δεν θα συναινούν αλλά θα συγκρούονται. Μαριονέτες και λόμπι; Οχι, πολύ χειρότερα πράγματα θα ακουστούν – το είπε και ο Φέρχοφστατ.

Μοιάζει με οξύμωρο αλλά δεν είναι: όσο πιο πολιτικό γίνεται το Ευρωκοινοβούλιο τόσο περισσότερο θα χωράει βουλευτές που δεν έχουν και πολλή σχέση με την πολιτική. Δεν είναι οξύμωρο, επειδή περισσότερο πολιτικό σημαίνει λιγότερο βαρετό. Πού θα έβρισκαν καλύτερα από το ελληνικό Κοινοβούλιο όσοι μυρίστηκαν φασαρία και σόου; Πού θα έβρισκε καλύτερα από το Ευρωκοινοβούλιο η Αννα Βίσση που, αν μη τι άλλο, ξέρει από σόου; Μπορεί να το θέσει κι αλλιώς κανείς: σε ένα Ευρωκοινοβούλιο που δεν θα μοιράζει πια μόνο βαθιά χασμουρητά, μια τραγουδίστρια της ποπ θα είχε ρόλο. Θα μπορούσε να έπαιζε, ας πούμε, την ευχάριστη νότα.