«Δεν θα είμαι αντάρτης»

«Δεν θα είμαι αντάρτης»
Συνομίλησα χθες περί τη μεσημβρία, με υποψήφιο δήμαρχο, wanna be mayor όπως θα λέγαμε και στην εύανδρο Ηπειρο, με εκείνη την εξαίρετη, χάρμα ακουστικής, προφορά που μπορεί να στείλει πακέτο σε ψυχίατρο αγγλοσάξονα παρεπιδημούντα στα μέρη μας. Ονομάζεται Γιώργος Βουλγαράκης, ο υποψήφιος, τον γνωρίζετε είμαι βέβαιος. Επί αρκετά χρόνια υπουργός των κυβερνήσεων της ΝουΔού, ταλαιπωρημένος από διώξεις και δικαστήρια τα οποία τον παρέδωσαν λευκό στην κοινωνία, και νυν αποφασισμένος να επανέλθει δριμύτερος στην κεντρική πολιτική σκηνή.
Δεν είμαι καθόλου αντικειμενικός μαζί του, δεν το μπορώ άλλωστε, είναι φίλος μου από πολλών ετών. Εξού και αυθορμήτως του τηλεφώνησα, προκειμένου να διαγνώσω τις πραγματικές προθέσεις του, έναντι των όσων έχουν διαρρεύσει τις τελευταίες ημέρες, κυρίως μέσω του Διαδικτύου:
– Μα το σκέφτηκες καλά; Θα είσαι υποψήφιος; Τι τα θέλεις τώρα αυτά; Δεν φοβάσαι μήπως σε κατηγορήσουν ως αντάρτη από το κόμμα σου; Τέτοια και άλλα σχετικά του είπα, με μία ανάσα που λένε, για να λάβω την απάντηση ότι «είμαι κοντά στο ναι, να θέσω υποψηφιότητα για τον Δήμο της Αθήνας, αλλά ακόμα δεν το έχω οριστικοποιήσει».
Οπως μου εξήγησε, αυτές τις ημέρες πραγματοποιεί επαφές με πυρήνες του στην Α’ Αθήνας όπου εκλεγόταν προ των δικαστικών περιπετειών που αντιμετώπισε.
– Πολιτικούς;
– Δεν έχω δει κανέναν ακόμη, παρά τα όσα λέγονται και γράφονται. Και δεν πρόκειται να δω, πριν μετρήσω την απήχηση που θα είχε μια πιθανή υποψηφιότητά μου στην Αθήνα. Φρονώ όμως, ότι στο περιθώριο της επίσημης υποψηφιότητας που ανακοίνωσε το κόμμα μου, υπάρχει περιθώριο και για μένα. Αυτό θα επιδιώξω. Και αν τελικά κατέβω στις εκλογές, δεν θα είμαι ούτε θα γίνω αντάρτης απέναντι στη Νέα Δημοκρατία στην οποία είμαι απλό μέλος και πληρώνω κανονικά τη συνδρομή μου…

Ανάχωμα
Οπως μου εξήγησε το σκεπτικό του, νομίζω ότι δεν έχει άδικο που σκέφτεται σοβαρά να είναι υποψήφιος. Οπως δείχνουν τα πράγματα ένα κομμάτι της Δεξιάς, αυτό που βρίσκεται πιο πέρα από τη Νέα Δημοκρατία, και κινείται στο φάσμα της ακραίας Δεξιάς και οριοθετείται στα δεξιά του από τη Χρυσή Αυγή, δεν φαίνεται να μπορεί να προκρίνει κάποιον υποψήφιο. Φυσική συνέπεια αυτής της κατάστασης θα είναι οι ψηφοφόροι ακραίων δεξιών κομμάτων και πολιτικών πρωτοβουλιών να στραφούν προς τον υποψήφιο της Χρυσής Αυγής, τον γνωστό και μη εξαιρετέο Κασιδιάρη.
Ο Βουλγαράκης, ως ισχυρή υποψηφιότητα, μπορεί να λειτουργήσει ως ανάχωμα στο να αθροιστούν αυτοί οι ψηφοφόροι στη Χρυσή Αυγή. Υπ’ αυτή την έννοια, θεωρώ ότι μέχρι και χάρη μπορεί να του χρωστάνε τα κόμματα του λεγόμενου δημοκρατικού τόξου, του Γιώργου.
Αν το αποφασίσει τελικά να είναι υποψήφιος, διότι όπως προανέφερα, το σκέφτεται (ακόμη…).

Προβοκάτσια ή αστείο;
Ευκαιρίας δοθείσης, φίλοι μαγαζάτορες που με σταματούν τις τελευταίες ημέρες στο κέντρο της Αθήνας, με ρωτάνε τι έχει πάθει ο Δήμος Αθηναίων; Εχει καμιά ιδιαίτερη πληροφόρηση ότι ήρθε η ανάπτυξη (επιτέλους…) ή ότι βρέχει ευρώ στις εντός του γνωστού τριγώνου της πρωτεύουσας (Σύνταγμα – Κολωνάκι – Ομόνοια) περιοχές; Οτι τα καταστήματα, και ειδικά αυτά της εστίασης, έχουν αυξήσει τους τζίρους σε τέτοιο βαθμό ώστε να τους επιβάλλει να πληρώσουν άπαξ (με τη μία δηλαδή!) τους δημοτικούς φόρους;
Καταστηματάρχες, μου είπαν ότι μέχρι πέρυσι κατέβαλλαν τους φόρους σε οκτώ δόσεις. Γιατί φέτος σε μία, κανείς τους δεν το έχει καταλάβει. Εμένα πάντως, μόνο με προβοκάτσια μου κάνει αυτό, παρά με σοβαρή απόφαση την οποία κάθισαν και τη σκέφτηκαν κάποιοι και μετά έδωσαν εντολή να υλοποιηθεί. Δεν μπορεί δυο-τρεις μήνες πριν από τις δημοτικές εκλογές να εφαρμόζεται κάτι τέτοιο. Εκτός κι αν δεν είναι προβοκάτσια, αλλά κάποιου είδους αστείο…

Νέα πραγματικότητα
Εγώ δεν τον πρόλαβα να συνεντευξιάζεται μεταμεσονύχτια στον Σκάι ο Καμμένος, αλλά απ’ ό,τι μου είπαν χθες οι δυο συνάδελφοί μου, ο Τάκης Χατζής και ο Βασίλης Χιώτης που είχαν αναλάβει να τον «ανακρίνουν», άλλον Καμμένο περίμεναν και άλλος τους παρουσιάστηκε. Καμία σχέση με αυτό που όλοι γνωρίζουμε από τις «μνημειώδεις» εμφανίσεις του στη Βουλή και την τηλεόραση. Προφανώς άρχισε να… προσαρμόζεται στη νέα πραγματικότητα στην οποία έχει περιέλθει, και η οποία ασφαλώς θα επιδεινώνεται προϊόντος του χρόνου, ως αποτέλεσμα του κλασικού «έτσι όπως τα ‘κανες, λούσου τα τώρα».
Δεν πρόκειται φυσικά να στεναχωρηθώ γι’ αυτό, άλλωστε εκτός από το προαναφερόμενο, του είχε διαφύγει εντελώς πως η εξουσία δεν είναι κάτι αέναο. Οτι κάποια στιγμή τελειώνουν τα υπουργιλίκια και έρχεται η ώρα να εισπράξει κανείς τα επίχειρα των πράξεών του, την περίοδο που ασκούσε εξουσία.
Αυτά είναι λυμένα από καιρό, δεν υπάρχει τίποτε καινούργιο. Δεν ανακαλύψαμε εμείς την Αμερική, ούτε την πυρίτιδα – άντε το πολύ πολύ την… πιτυρίδα, μπλιαχχχ.

«Δρυός πεσούσης…»
Παρότι όμως δεν στεναχωριέμαι, ούτε με χαλάει καθόλου βλέποντας τον Καμμένο να βρίσκεται σε κατάσταση «βαδίζω και παραμιλώ μ’ αυτή τη συμφορά μου» και ένα βήμα πριν σωριαστεί στο έδαφος με πάταγο, δεν μπορώ να δεχθώ – εκ χαρακτήρος – να του χυμάνε διάφοροι με τρόπο που παραπέμπει στο γνωστό «δρυός πεσούσης…».
Οπως ας πούμε το «ουάου» αγόρι Βαρουφάκης, ο οποίος ερωτώμενος για όσα ο Καμμένος είπε στη συνέντευξή του στον Σκάι, είπε περιφρονητικά «αισθάνομαι σαν να με κατασπαράσσει ετοιμοθάνατο πρόβατο». Και τον έβγαλε και τρελό από πάνω, διότι ενώ θα μπορούσε να τον διαψεύσει χαλαρά για όσα ο άλλος είπε την περίοδο που συμπορεύονταν στο ίδιο, καταστροφικό για τη χώρα (100 δισ. μας κόστισε…) Υπουργικό Συμβούλιο, γύρισε και είπε πως «όλα αυτά συμβαίνουν μόνο στο εναλλακτικό σύμπαν στο οποίο ζει» ο Καμμένος!
Ντροπή!..

Ενοικιάζονται… βουλευτές
Οπως είναι γνωστό, κυκλοφορώ καθημερινά σχεδόν στο κέντρο. Περπατάω. Και συναντώ κόσμο και κοσμάκη. Τελευταία μου «επιτυχία», χθεσινή, ο αειθαλής τέως αντιπρόεδρος της Βουλής Παναγιώτης Κρητικός, φίλος μου από πολλών πολλών ετών. Από τη δεκαετία του ’80, βάλτε τον νου σας να σκεφτεί τώρα. Ανθρωπος με πηγαίο χιούμορ, δεν το έχει χάσει, όπως διαπίστωσα, ούτε τώρα που το πέρασμα του χρόνου είναι εμφανές πάνω του… Τον συνάντησα στην Πλατεία Συντάγματος και μετά τα τυπικά, τον ρώτησα το κλασικό «πώς από δω Πρόεδρε»;
Ιδού τι ακολούθησε:
– Νοίκιασα, εδώ στο Σύνταγμα, πιο κάτω από την πλατεία, ένα γραφείο παροχής Υπηρεσιών.
– Του είδους;
– Ανοιξα γραφείο ενοικιάσεως… βουλευτών. Είναι καλή πιάτσα εδώ.
– Πολύ ωραία ιδέα, το βλέπω να πιάνει.
– Εξαρτάται και από σένα. Σαν παλιός φίλος που είσαι κάνε μου καμιά δωρεάν διαφήμιση.
– Να το κάνω, τι φίλοι είμαστε άλλωστε. Αλλά μήπως παρεξηγηθούμε…
– Μπα, δεν το νομίζω. Δεν ιδρώνει το αφτί κανενός. Και άκουσε, στο εμπόρευμα (τους βουλευτές εννοώ) θα κάνω και… εκπτώσεις σημαντικές. Τα ρετάλια θα νοικιάζονται μέχρι και 80% έκπτωση!
Κυρίες και κύριοι ο Παναγιώτης Κρητικός!