Συνέβη στην Αθήνα…

Για να μην πιστεύει ο οποιοσδήποτε ότι επεισόδια γίνονται μόνο εκεί που πέφτει ο φακός της δημοσιότητας. Κατά καιρούς έχουν αναφερθεί άσχημες σκηνές στα πειραϊκά γήπεδα, εκεί όπου δίνουν μάχες με φόντο τον ερασιτεχνισμό νεαροί ή λιγότερο μικροί σε ηλικία ποδοσφαιριστές. Ωστόσο, αυτό που προέκυψε την περασμένη Κυριακή στην Αθήνα μάλλον δεν έχει προηγούμενο: γιατί το παιχνίδι της Α’ Κατηγορίας ανάμεσα στον Αρη Πετρούπολης και τον Μικρασιατικό δεν άρχισε ποτέ! Κοντά στους 20 κουκουλοφόρους πέταξαν πέτρες στο πούλμαν που μετέφερε την αποστολή της φιλοξενούμενης ομάδας λίγο προτού αυτή φτάσει στο γήπεδο της Πετρούπολης, με αποτέλεσμα να έχουμε τρεις τραυματίες (κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις) και τον Μικρασιατικό να δηλώνει αδυναμία να κατέβει και να αγωνιστεί.

Διακριτικά αυτοί που έκαναν την επίθεση δεν έφεραν και ας τονιστεί ότι από κακή εκτίμηση (!) έσπασαν και το πούλμαν άλλης ομάδας που από λάθος βρέθηκε στο γήπεδο και όχι σε αυτό όπου είχε οριστεί ο δικός της αγώνας! Το αν το θέμα ήταν αμιγώς ποδοσφαιρικό και με τέτοια κίνητρα εξετάζεται από τους αρμοδίους. Αλλά μάλλον υπήρχαν προηγούμενα, λέγεται πως αναζητούσαν συγκεκριμένα πρόσωπα και εκεί είναι πλέον το ενδιαφέρον. Σαφώς, αυτή είναι η μία πλευρά του φεγγαριού και από το περιστατικό που έρχεται στην επιφάνεια διαπιστώνεται ότι δεν είναι όλα καλά κι ωραία στις μικρές κατηγορίες.

Γιατί σε πλείστες περιπτώσεις έχουν φανατισμό και αρκεί μια σπίθα για να μεγαλώσει η ένταση. Και η κατάσταση να ξεφύγει, δεδομένου ότι οι ελάχιστοι αστυνομικοί δεν μπορούν να επιβάλουν την τάξη. Τα μέτρα δεν επαρκούν. Και ένα ερώτημα αφορά το γιατί πρέπει να υπάρχει Αστυνομία σε ματς της Α’ Αθήνας για να διεξαχθεί μια αναμέτρηση. Εκεί, στα ερασιτεχνικά πρωταθλήματα, ο κύριος σκοπός θεωρητικά είναι η εξέλιξη ποδοσφαιριστών, η εκμάθηση των βασικών, η πρόοδος των ταλέντων και η ανάγκη των ηλικιακά μεγαλυτέρων να βρουν μια διέξοδο και να δώσουν μάχες που δεν κατάφεραν σε ανώτερο επίπεδο. Οπως και οι θεατές που βλέπουν γνωστούς και φίλους, μυρίζουν γήπεδο και απολαμβάνουν συγκρούσεις ιστορικών ομάδων που κατέληξαν χαμηλά ή κόντρες ανάμεσα σε γειτονιές που μαζεύουν στις εξέδρες το δικό τους κοινό. Αυτός είναι ο αθλητισμός των χαμηλών κατηγοριών. Της Γ’, της Β’ και της Α’ Αθήνας, των περιφερειακών πρωταθλημάτων, εκεί όπου δεν πάει το μάτι του κοινού. Και όχι τα ντου σε αντίπαλους ποδοσφαιριστές, τα χρωστούμενα, οι βεντέτες, το ξύλο και τα σπασμένα τζάμια. Ή, ακόμη χειρότερα, τα σπασμένα κεφάλια…