Τσιριμώκου Λίζυ

Εκρηξη, αμφισβήτηση και αναψηλάφηση 
του ελληνικού υπερρεαλισμού
22.03.2012

Εκρηξη, αμφισβήτηση και αναψηλάφηση του ελληνικού υπερρεαλισμού

«Δεν ήταν δυνατόν να γίνει διαφορετικά / Δεν ήταν δυνατόν να πάμε πίσω» έγραφε ο Εμπειρίκος αποδίδοντας παραστατικά την ωστική δύναμη του υπερρεαλιστικού κινήματος που συντήρησε τη φλόγα των τριών πρωτοπόρων

Ταξίδι στην άκρη του γκουλάγκ
10.02.2012

Ταξίδι στην άκρη του γκουλάγκ

Συγκλονιστικό ντοκουμέντο και ταυτόχρονα υψηλή λογοτεχνία, οι βιωματικές αφηγήσεις του Βαρλάμ Σαλάμοφ από το γκουλάγκ της Κολιμά, κυκλοφόρησαν επιτέλους στα ελληνικά, σχεδόν σαράντα χρόνια μετά την πρώτη τους έκδοση

Η έννοια της «θετικής βαρβαρότητας»
09.12.2011

Η έννοια της «θετικής βαρβαρότητας»

Το φαινόμενο της πρωτοπορίας προϋποθέτει κριτική (και αυτοκριτική) προσέγγιση της τέχνης, άποψη για το πρόβλημα της καλλιτεχνικής αυτονομίας στην αστική κοινωνία, αναδιοργάνωση της βιοτικής πρακτικής μέσω της τέχνης. Ας μη λησμονούμε ότι μήτρα της (ιστορικής) πρωτοπορίας υπήρξε η περιρρέουσα ιστορικοκοινωνική κρίση

«Αι γυναίκες έχουν τι ανάλατον επάνω των»
09.09.2011

«Αι γυναίκες έχουν τι ανάλατον επάνω των»

Αρχαιογνώστης, λατινιστής, λεξικογράφος, μεταφραστής, ποιητής και κριτικός, αντιβυζαντινός, εγκυκλοπαιδική μορφή της ελληνικής διανόησης του 19ου αιώνα, ο Στέφανος Κουμανούδης υπήρξε στυλοβάτης του αθηναϊκού Πανεπιστημίου και κράτησε ψηλά τις ιδέες του Διαφωτισμού.

Στη φτερωτή της μνήμης
26.08.2011

Στη φτερωτή της μνήμης

Οι θεωρίες και οι τεχνικές της αφήγησης έχουν αναδείξει τη συγγένεια του κινηματογράφου και της λογοτεχνίας. To στήσιμο μιας ιστορίας που απευθύνεται στον αναγνώστη ή στον θεατή απαιτεί σκηνοθετικό χειρισμό, εποπτεία χώρων και χρόνων

O υπότιτλος «Μια ιστορία της Wall Street» που διάλεξε ο Μέλβιλ για τον «Μπάρτλμπυ» έχει ειρωνική χροιά και παραπέμπει 
στους τοίχους της μεγαλούπολης που συνθλίβουν τον άνθρωπο ο οποίος δεν υπακούει στους ρυθμούς της. Στο στιγμιότυπο οι Τσάρλι Σιν και Μάικλ Ντάγκλας από την ταινία «Wall Street»
12.08.2011

Πρωταθλητής της άρνησης

Υμνησε τη σιωπηρή διαμαρτυρία και όσους απέκλειε ένα καλοστημένο κοινωνικό σύστημα. Η ζαριά της αποτυχίας σημάδεψε τη ζωή του: βίωσε την απόρριψη, την οικονομική στενότητα, την κατάθλιψη. Ο θρίαμβος και η αναγνώριση έφτασαν μετά θάνατον. Η αξιοδότηση των καινοτομιών του αρχίζει μόλις στη δεκαετία του 1920.

Η Μπουλεβάρ ντε Καπισίν μπροστά στο Θέατρο ντι Βοντεβίλ, 
στο Παρίσι της Μπελ Επόκ. Εργο του Ζαν Μπερόντ (1889)
22.07.2011

«Πάμε σαν άλλοτε» στο παλιό Παρίσι

Η έννοια της νεωτερικότητας δεν νοείται δίχως τη φιγούρα του περιπατητή (flaneur). Αυτός ο οδοιπόρος κινείται άσκοπα στον αστικό χώρο, σεργιανίζει, παρατηρεί την πολύβουη καθημερινότητα της πόλης, «φλανάρει», κατά τον Μιχαήλ Μητσάκη, άριστο αθλητή της αστικής περιπλάνησης στην Αθήνα του 19ου αιώνα

Ο ψυχαναλυτής και συγγραφέας Μορίς Ατιά θα μιλήσει στη  Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών  στις 2 Μαρτίου
26.02.2011

Σκοτεινό Παρίσι σε κόκκινο φόντο

Μια πολυφωνική, πολιτική τριλογία με έντονα τα στοιχεία της αστυνομικής περιπέτειας και της κοινωνικής κριτικής. Με φόντο το Αλγέρι, τη Μασσαλία και,...

Ο Λέων Τολστόι με τα εγγόνια  του Ιλια και Σοφία Γιάσναγια  Πολιάνα, το 1909
12.02.2011

Ξαναδιαβάζοντας την «Αννα Καρένινα»

«Πριν από αυτόν τον κόμη δεν υπήρχε αληθινός μουζίκος στη ρωσική λογοτεχνία», ειπώθηκε για την ακρίβεια των ρεαλιστικών περιγραφών του Τολστόι. Στην...

Η Τζίνα Πολίτη (κάτω) διαβάζει το «10» του Καραγάτση ως ευφυή χωρο-ταξική  οργάνωση που προβάλλει την κωμικο-ηρωική διάσταση του μυθιστορήματος (επάνω,  ο Δημήτρης Καταλειφός και η Μαρία Πρωτόπαπα στην τηλεοπτική του μεταφορά)
13.08.2010

Η συγκριτική λογική στην πράξη

Κείμενα ανήσυχα, ερευνητικά, θηρευτικά: διαβάζουν πίσω από τις αράδες, εντοπίζουν κρυφά περάσματα, αποκαθιστούν μακρινές συγγένειες, οσμίζονται τον κίνδυνο της γραφής και ειδοποιούν...

Ο κόσμος της  φτωχολογιάς  παρελαύνει στα  διηγήματα του  Ιταλο Καλβίνο  (κάτω), χωρίς να  εξιδανικεύεται,  σκληρός, με  τοξινωμένα  αισθήματα και  σχέσεις, όπως  ήταν στα χρόνια  του πολέμου και  τα αμέσως  κατοπινά, όταν η  δυσπραγία ήταν  καθημερινή  κατάσταση. Εδώ η  Αννα Μανιάνι σε  μια σκηνή από τη  «Μάμα Ρόμα» του  Παζολίνι που  αποδίδει επίσης  την εποχή
07.08.2010

Ανοιχτό παράθυρο στη μνήμη

Χρόνια ζόρικα, στερημένα, που ανακαλούνται άλλοτε με φρίκη και άλλοτε με τρυφερότητα για την αλήθεια των αισθημάτων ή τη δύναμη των συγκινήσεων....

Αριστερά: Η Αφροδίτη και η Σαπφώ δεσπόζουν στα ποιήματα του Μπωντλαίρ που σκανδάλισαν την κοινωνία της εποχής του και τον έσυραν στα δικαστήρια. Επάνω: Ο ποιητής  και το ίνδαλμά του, η Απολλωνία Σαμπατιέ, έγιναν πίνακας
03.07.2010

Των ανθισμένων κοριτσιών το μυστικό

Τα «Ανθη του κακού» (1857) έχουν πολλά χρόνια προετοιμασίας πίσω τους. Ο ποιητής τους, κυνηγός της καινοτομίας και της πρόκλησης, είχε μάλιστα...

Ποιητής που τάραξε τα νερά με το  αυτοβιογραφικό πεζό «Μητριά πατρίδα»,  ο Μιχάλης Γκανάς επανέρχεται στον πεζό  λόγο με δραματικές ή ανάλαφρες  ιστορίες γυναικών
30.04.2010

Κλίμα ηδονοβλεπτικής ευφορίας

Ο ΠΕΖΟΣ ΛΟΓΟΣ ΤΩΝ ΠΟΙΗΤΩΝ ΚΡΑΤΑ ΠΑΝΤΑ ΕΝΑ ΑΡΩΜΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΣΤΙΧΟΥΣ ΤΟΥΣ. ΚΑΙ ΣΥΝΗΘΩΣ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΛΟΓΟ ΑΚΡΙΒΕΙΑΣ, ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ ΚΑΙ ΚΑΛΑ...

Περισσότερα άρθρα
Cookies