Η παλιά καλή cult ελληνική τηλεόραση κρατούσε κάποτε καθηλωμένους τους Έλληνες με τον Γιούρι Γκέλερ, ο οποίος μας είχε φτάσει σε σημείο να κρατάμε κουτάλια μπροστά από ένα «κουτί» και να προσπαθούμε να τα λυγίσουμε.
Μία μορφή πρόσβασης στο μεταφυσικό. Σε αυτό που είναι πέρα από την κατανόησή μας. Οπως δηλαδή αυτά που συμβαίνουν στον φετινό Άρη και πώς πραγματικά… κατάφερε να μην κερδίσει τη χθεσινή αναμέτρηση με τον Ατρόμητο.
Προφανώς και μιλάμε για μία χρονιά… ζίνγκα στο λάθος. Το χθεσινό, όμως, αγγίζει τις «πύλες» του ανεξήγητου» που παρουσίαζε ο συγχωρεμένος ο Κώστας Χαρδαβέλας.
Δύο χαμένα πέναλτι, ανώτερος με παίκτη λιγότερο, 3-4 κλασσικές ευκαιρίες ακόμα για να σκοράρει. Και πάλι, ο Άρης παρέμεινε δίχως νίκης στο «Βικελίδης» για πάνω από τρεις μήνες και δίχως νίκη γενικώς από τα τέλη Ιανουαρίου.
To τελικό 0-0 αδίκει την ομάδα και το είδε όλη η Ελλάδα, όπως δήλωσε και ο Μιχάλης Γρηγορίου. Ακόμα και ο Ντούσαν Κέρκεζ ήταν παραπάνω από συνειδητοποιημένος στις δηλώσεις, δείχνοντας να αποδέχεται το πόσο τυχερή ήταν η ομάδα του και πόσο ανώτερος ήταν ο Άρης, ακόμα και αν έπαιζε με παίκτη λιγότερο μετά το 40′ και την απευθείας αποβολή του Μπενχαμίν Γκαρέ.
Το εντυπωσιακό με τον Άρη είναι ότι ακόμη και με τις νέες συνθήκες που διαμορφώθηκαν, δεν έχασε ούτε το μυαλό του ούτε και τον έλεγχο του ματς. Ακόμα ένα δείγμα της νοοτροπίας που προσπαθεί να περάσει ο Μιχάλης Γρηγορίου, ο οποίος κράτησε ψηλά τις γραμμές του και πίεσε σχεδόν σε όλο το δεύτερο μέρος του αγώνα, μέχρι που οι Ράτσιτς-Χόνγκλα έμειναν από δυνάμεις και αναγκαστικά ο Άρης έπρεπε να χαμηλώσει στο γήπεδο. Θα μπορούσε να προηγείται βέβαια, αλλά στο 76′ ο Μορόν αστόχησε για πρώτη φορά μετά από 14 (!) εύστοχες εκτελέσεις πέναλτι! Έγινε και αυτό…
Με εξαίρεση την παραφωνία του Κάρλες Πέρεθ, που επιτέλους πρέπει να κάτσει στον πάγκο κάποια στιγμή, κανένας δεν υστέρησε ατομικά. Και αυτό συνέβαλε ώστε η συνολική εικόνα να αποτελεί μία συνέχεια στα θετικά δείγματα που παρουσίασε ο Άρης στη Λεωφορο. Γρήγορο και άμεσο παιχνίδι, κυκλοφορία μπάλας, όχι σέντρες και τέτοιο πρέσινγκ που μπλόκαρε τελείως τον Ατρόμητο.
Μία ομάδα, για να το κάνουμε πιο απλό, που αποκτάει ποδοσφαιρική ταυτότητα αλλά και πάλι δεν είχε αποτελεσματικότητα. Και το ζητούμενο χθες ήταν οι βαθμοί για να νιώσει ο Άρης πιο ήσυχος όσον αφορά το 5-8 και να απομακρυνθεί από το 9-14. Για την ώρα… βράζει στο ζουμί του, με τον Γρηγορίου πάντως να εμφανίζεται ήρεμος και σίγουρος ότι θα έρθουν οι νίκες. Ας γίνει έστω με Πανσερραϊκό και ΟΦΗ που ακολουθούν. Τουλάχιστον φαίνεται ότι κάτι γίνεται έστω και αργά από πλευράς εικόνας, αναδεικνύοντας για ακόμη μία φορά πόσο άργησε ο Άρης να αλλάξει την κατάσταση στον πάγκο και πόσο ζημιά έκανε εν τέλει αυτό…
