Υπάρχουν τρεις οπτικές για όσα έγιναν στη Λεωφόρο και οι δύο από τρεις περιλαμβάνουν τη διαιτησία… Διότι ο Παναθηναϊκός φυσικά δεν θα παραδεχθεί ότι ευνοήθηκε, όπως είδαν οι φίλοι του Άρη αλλά και όλη η ποδοσφαιρική Ελλάδα.
Oταν ο Ράτσιτς έκανε το 2-1… έπιασαν δουλειά Μπόγκναρ και η Καταλίν Κούλτσαρ που ήταν στο VAR, για την οποία δημιουργούνται εύλογα ερωτηματικά ως προς την κρίση των αποφάσεών της.
Και γιατί; Διότι στο γκολ του Ράτσιτς καλεί τον διαιτητή να δει αν υπάρχει παράβαση. Που δεν υπάρχει φυσικά. Λίγο αργότερα, όμως, αρνείται να πράξει το ίδιο στο καθαρό επιθετικό φάουλ του Τετέι στον Αθανασιάδη πριν κάνει το 3-1. Μέσα στη μικρή περιοχή όπου το πλεονέκτημα είναι του τερματοφύλακα. Και σαν να μην έφτανε αυτό, στιγμές αργότερα υπάρχει το καθαρό πέναλτι του Λαφόν στον Αλφαρέλα καμία προτροπή του VAR προς τον Μπόγκναρ να δει τη φάση.
Ε αν αυτό δεν είναι αλλοίωση αποτελέσματος,εάν δεν είναι… σφαγή, τότε τί είναι; Διότι πέραν εκείνων που φυσιολογικά θα προσπαθήσουν να υπερασπιστούν την ομάδα τους, δεν γίνεται οι υπόλοιποι να είδαν κάτι διαφορετικό;
Μία διαιτησία την οποία ο Άρης φοβόταν από τη στιγμή που έγιναν γνωστοί οι ορισμοί. Ο Μπόγκναρ τον έχει… δικάσει και στο παρελθόν. Άρης-Παναθηναϊκός στο 2022, ΠΑΟΚ-Άρης το 2023… Κακός διαιτητής και ακατάλληλος για ένα τόσο κρίσιμο ματς όπως το χθεσινό, όπως εξίσουν ακατάλληλη ήταν και η Κούλτσαρ στο VAR.
Ορισμοί που, φυσικά, φέρουν τη σφραγίδα του Στεφάν Λανούα που βρέθηκε χθες στη Λεωφόρο. Και αν του άρεσε ό,τι είδε, μάλλον θα πρέπει να ανησυχεί για την κρίση του. Μπορεί, βέβαια, να μην τον νοιάζει κιόλας. Αυτό δείχνει τουλάχιστον με τον Άρη, ο οποίος έχει εκφράσει ουκ ολίγες φορές φέτος τα δικαιολογημένα παράπονά του για τον Γάλλο. Το έκανε και χθες, το έχουν κάνει κι άλλοι αλλά δεν φαίνεται να του καίγεται καρφί.
Και μέσα σ’ όλη αυτή την παρωδία χθες στη Λεωφόρο από το 72′ και μετά, υπάρχει και τι ποδοσφαιρικό σκέλος. Εκεί όπου ο Άρης έδειξε σημάδια ζωής. Είχε πλάνο, περισσότερη διάθεση να επιτεθεί, κάθετο ποδόσφαιρο. Δεν είχε την τελική πάσα ή την εκτέλεση. Έφτανε μέχρι την περιοχή αλλά αδυνατούσε να δημιουργήσει.
Ο Γρηγορίου δεν είναι… μάγος. Είχε μόνο πέντε προπονήσεις που δεν ήταν αρκετές για να διορθώσει τη ζημιά που έγινε όλους τους προηγούμενους μήνες. Εστω και λίγο, όμως, φαίνεται να επηρέασε τη νοοτροπία και τη φιλοσοφία της ομάδας, αναδεικνύοντας ότι η απομάκρυνση του Χιμένεθ έγινε πολύ αργοπορημένα.
Ο Αρης έφυγε με άδεια χέρια από τη Λεωφόρο, φωνάζει δίκαια για τη διαιτησία, αλλά κρατάει και κάποια πράγματα ποδοσφαιρικά. Οτι με περισσότερη δουλειά προς την κατεύθυνση που αυτή γίνεται αυτές τις μέρες, μπορεί να διορθώσει κάπως την κατάσταση. Απλά δεν έχει την πολυτέλεια του χρόνου, με το ματς του Σαββάτου (07/03) κόντρα στον Ατρόμητο να είναι…φωτιά για πόλλους λόγους.
Πλην των Χόνγκλα και Πέρεθ, οι υπόλοιποι δεν υστέρησαν σε ατομικό επίπεδο. Ειδικά ο Μπενχαμίν Γκαρέ ξεχώρισε παρότι ξεκίνησε στον άξονα και όχι στα άκρα, βοηθώντας στη δημιουργία και στις μεταβάσεις ως επιτελικός μέσος. Ακόμα και αμυντικά ο Άρης δεν είχε θέματα. Σαφώς και το ροτέισον στον Παναθηναϊκό ήταν μεγάλο, αλλά δεν μπήκαν… μικροί. Απλά οι Θεσσαλονικείς δέχθηκαν δύο… φθηνά γκολ από αδράνεια και ειδικά στο δεύτερο έλλειψη ισορροπίας με τις αλλαγές στα πλάγια μπακ. Το τρίτο προφανώς και δεν έπρεπε να μετρήσει.
