Από τις 15 Μαρτίου για όλες τις αστικές και εμπορικές διαφορές άνω των 30.000 ευρώ θα πρέπει υποχρεωτικά οι εμπλεκόμενοι να ακολουθούν αρχικά τη διαδικασία της διαμεσολάβησης προτού καταλήξουν, εφόσον χρειαστεί, στις δικαστικές αίθουσες. Με τον τρόπο αυτόν επιχειρείται να «βγουν» εκτός δικαστικών αιθουσών δεκάδες υποθέσεις διαφορών, ανάμεσά τους και υποθέσεις που αφορούν κόκκινα δάνεια, για τις οποίες μπορεί να βρεθεί λύση χωρίς να χρειάζεται η δικαστική διαδικασία, η οποία στις περισσότερες των περιπτώσεων κρατάει αρκετά χρόνια.

Ετσι πλέον είναι υποχρεωτικό το στάδιο της συνάντησης των μερών με τους δικηγόρους τους ενώπιον του διαμεσολαβητή, με σκοπό να εξετάσουν αν η συγκεκριμένη διαφορά τους μπορεί να επιλυθεί εξωδικαστικά. Το επόμενο διάστημα οι ενδιαφερόμενοι θα πρέπει προτού καταφύγουν στο δικαστήριο για την επίλυση της όποιας διαφοράς τους να απευθυνθούν σε διαμεσολαβητή, ο οποίος θα τους ενημερώσει για τη διαδικασία που θα πρέπει να ακολουθήσουν ώστε εξωδικαστικά να αναζητήσουν λύση στην υπόθεσή τους.

Στόχος της κυβέρνησης, η οποία στα τέλη του περασμένου έτους ψήφισε τον σχετικό νόμο, είναι σε βάθος χρόνου να φτάνουν στις αίθουσες των αρμόδιων δικαστηρίων οι 10 στις 100 υποθέσεις διαφορών, καθώς όπως εκτιμούν τόσο κυβερνητικά στελέχη όσο και εκπρόσωποι του επιχειρηματικού κόσμου αλλά και των τραπεζών μια τέτοια εξέλιξη θα απελευθερώσει το δικαστικό σύστημα και θα επιταχύνει τις διαδικασίες του, ώστε να ασχολείται αποκλειστικά και μόνο με σύνθετες υποθέσεις που παρουσιάζουν μεγάλο βαθμό δυσκολίας.

 

Ταχύτερες διαδικασίες

Ειδικά για τις υποθέσεις που αφορούν τα κόκκινα δάνεια νοικοκυριών και επιχειρήσεων, η υποχρεωτική εφαρμογή της διαμεσολάβησης θεωρείται ότι θα βοηθήσει στην αποφόρτιση των δικαστηρίων και στην επιτάχυνση της έκδοσης δικαστικών αποφάσεων που σήμερα λιμνάζουν περιμένοντας να εκδικαστούν ακόμα και δέκα έτη.

Η διάρκεια της διαδικασίας της διαμεσολάβησης εξαρτάται από το είδος και την πολυπλοκότητα της διαφοράς που απασχολεί τα μέρη, καθώς και από τη δική τους βούληση ενώ μπορεί να ολοκληρωθεί ακόμα και σε μία ημέρα. Το πρακτικό επίτευξης συμφωνίας υπογράφεται από όλους τους συμμετέχοντες στη διαδικασία και δύναται να κατατεθεί στη γραμματεία του αρμόδιου Πρωτοδικείου από οποιοδήποτε των μερών, ώστε να αποτελεί εκτελεστό τίτλο υπό τις προϋποθέσεις του νόμου.

Τραπεζικά στελέχη επισημαίνουν ότι το νέο θεσμικό πλαίσιο που ισχύει θα βοηθήσει σημαντικά αφού τουλάχιστον στην περίπτωση των κόκκινων δανείων των νοικοκυριών η συντριπτική πλειονότητα των υποθέσεων θα μπορούσε να επιλύεται εξωδικαστικά.

Αναφορικά με τις διαφορές που αφορούν κόκκινα δάνεια η διαμεσολάβηση είναι μια μορφή εξωδικαστικού τρόπου επίλυσης διαφορών και μπορεί να καλύψει οφειλέτες καταναλωτικών, στεγαστικών, επαγγελματικών και επιχειρηματικών δανείων, τα οποία έχουν καταγγελθεί, αλλά δεν έχει εκδοθεί διαταγή πληρωμής, έχουν ενταχθεί στον νόμο Κατσέλη, έχουν δοθεί σε πελάτες που πρόκειται να χαρακτηριστούν «μη συνεργάσιμοι» στο πλαίσιο του Κώδικα Δεοντολογίας, έχουν ήδη χαρακτηριστεί «μη συνεργάσιμοι» (πριν από την καταγγελία του δανείου τους) στο πλαίσιο του Κώδικα Δεοντολογίας, έχουν ήδη συμφωνήσει με την τράπεζα ρυθμίσεις που δεν τηρούνται, βρίσκονται ήδη σε δικαστική διαμάχη ή προτίθενται να την ξεκινήσουν.

 

Πρώτο στάδιο

Σύμφωνα με τη νομοθεσία αυτό που θα είναι υποχρεωτικό για τους έχοντες τις διαφορές που υπάγονται σε διαμεσολάβηση θα είναι, προτού απευθυνθούν στο δικαστήριο, να απευθυνθούν σε έναν διαμεσολαβητή ώστε να ενημερωθούν για τις δυνατότητες και το περιεχόμενο της διαμεσολάβησης.

Ο διαμεσολαβητής τούς ενημερώνει μεταξύ άλλων για την υποχρέωση εχεμύθειας όσων θα συζητηθούν μεταξύ των δύο πλευρών, για τη μη τήρηση πρακτικών, για το ότι το κάθε μέρος δεν μπορεί να επικαλεστεί σε άλλες διαδικασίες (π.χ. δικαστήριο) τις προτάσεις που συζητήθηκαν στη διαμεσολάβηση κ. λπ.).

Στη διαδικασία διαμεσολάβησης τα μέρη παρίστανται μαζί με τον νομικό παραστάτη τους, εξαιρουμένων των υποθέσεων των καταναλωτικών διαφορών και των μικροδιαφορών, στις οποίες επιτρέπεται η αυτοπρόσωπη παράσταση των μερών, ενώ μπορεί να μετέχει και τρίτο πρόσωπο, εφόσον αυτό κρίνεται απαραίτητο σε συμφωνία με τα μέρη και τον διαμεσολαβητή.