Φωνές

Η ιδιάζουσα αυτή πολυφωνία είχε φανεί από την κυβερνητική στάση στο Μακεδονικό. Κι όχι μόνο η πολυφωνία. Ενας από τους άγραφους κανόνες του παρελθόντος, που δεν έχει ακολουθήσει το Μαξίμου, θέλει την εξωτερική πολιτική ως το κατεξοχήν πεδίο στο οποίο οι πολιτικές αντιπαραθέσεις δίνουν τη θέση τους στην ουσιαστική επικοινωνία. Σύμφωνα με έμπειρο κοινοβουλευτικό και ιστοριοδίφη υπάρχει, βέβαια, ιστορικό προηγούμενο. «Τον Οκτώβριο του 1915 η Αγγλία προσέφερε την Κύπρο στην Ελλάδα ως αντάλλαγμα για τη συμμετοχή της στο πλευρό της Αντάντ στον Α’ Παγκόσμιο. Τότε τα πολιτικά πάθη ήταν τόσο έντονα που η κυβέρνηση δεν είχε καν απαντήσει στην πρόταση». Στην ανάγνωσή του, τηρουμένων των αναλογιών, κάτι αντίστοιχο συμβαίνει σήμερα. Τι; «Η παρούσα κυβέρνηση έχει θέσει την εξωτερική πολιτική στην υπηρεσία της εσωτερικής». «Οι χειρισμοί της» προσθέτει «δείχνουν πως στρέφει πάντα το βλέμμα στην εντός συνόρων ατζέντα με στόχο την παραγωγή φευγαλέων εντυπώσεων για εσωτερική κατανάλωση». Οπότε, παραφράζοντας τον Κίσινγκερ, ας ελπίσουμε ότι δεν θα προκύψει κρίση την επόμενη εβδομάδα γιατί το πρόγραμμα των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ είναι πλήρες.













