Τις πταίει

2 λεπτά
Η σεζόν 2001-2002 ήταν μια χρυσή χρονιά για το ελληνικό ποδόσφαιρο στην Ευρώπη. Η βαθμολογική συγκομιδή έφτασε τους 11.250 πόντους, η πλουσιότερη από ποτέ. Ταυτόχρονα η Ελλάδα για δεύτερη συνεχόμενη σεζόν κατετάγη έκτη στην ειδική βαθμολογία της UEFA. Από πάνω της ήταν μόνο οι χώρες του τοπ 5 Ισπανία, Ιταλία, Αγγλία, Γερμανία και Γαλλία. Και μετά εμείς! Οι κορυφαίοι του υπολοίπου της Ευρώπης.
Ημασταν πλούσιοι; Οχι. Ημασταν οργανωμένοι; Οχι. Υπήρχε ανταγωνισμός; Και πάλι όχι. Τότε;
Τα ποδοσφαιρικά φαινόμενα είναι από τα πιο δυσεξήγητα. Η κεκτημένη ταχύτητα που είχε αποκτήσει η Ελλάδα στα ευρωπαϊκά δρώμενα δεν είχε ληφθεί σοβαρά υπόψη ούτε από τους ίδιους τους Ελληνες, αφού τη θεωρούσαν συγκυριακή, ούτε πολύ περισσότερο από τους ξένους.
Κι όταν ήρθε η κατάκτηση του Euro όλοι μιλούσαν για θαύμα. Ηταν όμως θαύμα όταν η Ελλάδα παρέμενε γαντζωμένη στην έβδομη θέση της ειδικής βαθμολογίας της UEFA και στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ την εκπροσώπησαν τρεις ομάδες – Ολυμπιακός, Παναθηναϊκός, ΑΕΚ;
Κάποιοι απάντησαν θετικά και επιχείρησαν το άλμα στην άβυσσο. Ετσι, σιγά σιγά μετατραπήκαμε σε καρπαζοεισπράκτορες με μεμονωμένες εξαιρέσεις, κυρίως από τον Ολυμπιακό στο Τσάμπιονς Λιγκ. Γιατί; Επειδή κάποιοι πιστεύουν πως αδιαφορώντας για τις ευρωπαϊκές υποχρεώσεις τους κάνουν κακό στον εχθρό τους. Γι’ αυτό τώρα θα αναγκαστούν να παίξουν με 40 βαθμούς Κελσίου και – ίσως – καταλάβουν τις πταίει.













