Μας είχε ανακηρύξει «έθνος ανάδελφο» ο Χρήστος Σαρτζετάκης, τώρα γίναμε και έθνος αποξενωμένο, διότι «οι δανειστές δεν είναι φίλοι μας». Ετσι είπε χθες στο Υπουργικό Συμβούλιο ο Πρωθυπουργός. Αλλά, όταν δεν σε δανείζει η αγορά, μόνο φίλοι ή τοκογλύφοι σε δανείζουν. Είναι τοκογλυφικά τα δάνεια που μας έδωσαν χώρες και θεσμοί της Ενωσης;
Για τον κ. Τσίπρα, δεν είναι φίλοι μας οι χώρες της Ενωσης, διότι «επιδιώκουν να εξασφαλίσουν τα χρήματα που δάνεισαν». Αν παραδεχθούμε ότι είμαστε ανάπηροι – αν όχι όλοι, τουλάχιστον αυτοί που κατά καιρούς κυβερνούν -, πράγματι δεν έπρεπε να ζητούν τα χρήματά τους πίσω οι δανειστές. Οχι φίλοι, ούτε καν φιλάνθρωποι δεν θα ήσαν. Αλλά εγώ ακούω πως, αντιθέτως, είμαστε ικανοί, περήφανοι και σκληροί διαπραγματευτές.
Δεν είναι φίλοι και για έναν ακόμη λόγο, εξήγησε ο κ. Τσίπρας: αυτοί οι τύποι εκεί, «έχουν συγκεκριμένο μοντέλο και στρατηγική για τον τρόπο οργάνωσης της οικονομίας και της κοινωνίας». Πράγματι, είναι αυτό που παγκοσμίως ονομάζεται «ευρωπαϊκό μοντέλο». Διαφέρει από χώρα σε χώρα και τα κόμματα που το δημιούργησαν (χριστιανοδημοκράτες και σοσιαλδημοκράτες) διαφέρουν και αυτά. Αλλά τα βασικά του στοιχεία είναι δημοκρατία, ελεύθερη οικονομία, κράτος πρόνοιας, ευρωπαϊκή ολοκλήρωση – τι δεν αρέσει από όλα αυτά στον κ. Τσίπρα; Ταυτίζεται με τους πασίγνωστους (Μέι, Λεπέν, Μελανσόν, …) που δεν τους αρέσουν;
Αν όμως ούτε φίλοι είναι οι δανειστές ούτε του αρέσει το μοντέλο τους, τότε γιατί θέτει στόχο στους υπουργούς του να εργαστούν εντατικά για να γίνει η Ελλάδα «κανονική ευρωπαϊκή χώρα»; Τι θεωρεί κανονικότητα ο Πρωθυπουργός; Ποια χώρα θεωρεί «κανονική»; Ας μας την πει, να ξέρουμε πού θέλει να μας οδηγήσει.
Θέλει όμως να μας οδηγήσει κάπου; Εχει κάτι κατά νου, εκτός από αντιφάσεις; Είναι σε θέση ο Πρωθυπουργός και οι υπουργοί του να κάνουν κάτι άλλο, εκτός από αντιπολίτευση στο παρελθόν; Είπε κάτι συγκεκριμένο – και σπουδαίο: «Σταδιακή μείωση της ανεργίας στα επίπεδα του μέσου όρου της ΕΕ σε μια πενταετία». Ητοι, το 2022 από το 23%, να μειωθεί η ανεργία στο 10% – να πέφτει δηλαδή 2,5% τον χρόνο.
Μακάρι, αρχίζουμε να μετράμε – η ανεργία όμως δεν μειώνεται με ΕΣΠΑ και κρατικά φιλανθρωπικά προγράμματα για ανέργους· με τέτοιες διαδικασίες ίσως αυξάνονται οι ψήφοι. Η ανεργία μειώνεται με ενίσχυση της επιχειρηματικότητας, με επενδύσεις στον ιδιωτικό τομέα. Για την ώρα, κάθε άλλο παρά διευκολύνει η κυβέρνηση επενδύσεις και επιχειρηματικότητα – πλην γνωστών εξαιρέσεων.