[Αγιογραφίες] Αντεπίθεση

Οταν ήταν νέος ήθελε να γίνει συγγραφέας. Κανείς από τους συμμαθητές του δεν θα μπορούσε να τον φανταστεί να ρίχνεται μια μέρα στην πολιτική. «Είχε πολύ λογοτεχνικό προφίλ, ενδιαφερόταν για την ποίηση, το θέατρο» θυμάται ο Ζαν-Μπατίστ ντε Φρομάν, ένας παλιός του συμμαθητής που είναι σήμερα δημοτικός σύμβουλος. Συζητούσαν μάλιστα και το φιλόδοξο βιβλίο που θα έγραφε όταν μεγάλωνε: μια επική ιστορία που θα εκτυλισσόταν στη Λατινική Αμερική.

  

Είναι καλό στοιχείο για έναν πολιτικό η τριβή του με τη λογοτεχνία. Τον βοηθά να μπαίνει στη θέση του άλλου, να καταλαβαίνει πώς σκέφτεται, να νιώθει τον πόνο και τη χαρά του. Πάρτε τον Ντόναλντ Τραμπ, ας πούμε, που φέρεται να έχει διαβάσει μόνο ένα βιβλίο στη ζωή του, τις ομιλίες του Χίτλερ (για να εμπνέεται). Χρειάζεται κι άλλη πληροφορία για να καταλάβει κανείς την προσωπικότητά του; Ανάλογη πρέπει να είναι και η εξήγηση για τον μονίμως ειρωνικό και επιθετικό τόνο της Μαρίν Λεπέν, που σε έκανε στο προχθεσινό ντεμπά να θέλεις να σπάσεις την τηλεόραση. Η γυναίκα έχει σύνδρομο κατωτερότητας.

  

Δεν θα μπορούσε να αποκαλέσει κανείς τον Εμανουέλ Μακρόν διανοούμενο. Είναι όμως ένας ευγενής άνθρωπος, με μόρφωση και ευαισθησίες, που αισθάνεται άνετα με το «σύστημα» (προϊόν του είναι άλλωστε) και θέλει να το βελτιώσει, όχι να το γκρεμίσει. Διακατέχεται από κάποια αλαζονεία, δεν υπάρχει αμφιβολία γι’ αυτό, απόφοιτος της θρυλικής ΕΝΑ είναι. Αλλά είναι νέος, έχει ιδέες, ξέρει για τι μιλάει και είναι αποφασισμένος να εφαρμόσει τις μεταρρυθμίσεις στις οποίες πιστεύει. Το κατά πόσο το ίδιο αυτό σύστημα θα τον αφήσει είναι μια άλλη συζήτηση.

  

Απέναντί του, στην τηλεμαχία, δεν στεκόταν απλώς η εκπρόσωπος ενός διαφορετικού κόσμου. Στεκόταν μια πολιτικός που έλεγε συνεχώς και σκοπίμως ψέματα. Που δεν την ενδιέφερε καν – όπως επισήμανε ένας δημοσιογράφος της «Μοντ» – να βγει νικήτρια από τη συζήτηση, παρά μόνο να σπιλώσει, να μολύνει, να προσβάλει, να χλευάσει. Ισως η Λεπέν να μη φιλοδοξεί πλέον καν να κερδίσει τη μάχη της Κυριακής. Αυτό που θέλει είναι να πάρει όσο το δυνατόν μεγαλύτερο ποσοστό και να αναδειχθεί αδιαφιλονίκητη ηγέτις της αντιπολίτευσης. Εχει καταφέρει ήδη να διχάσει τη Δεξιά και την Αριστερά. Δεν είναι μικρό κατόρθωμα.

  

Ο 39χρονος Μακρόν κουβαλάει έτσι ένα πολύ βαρύ φορτίο στην πλάτη του. Η πρόκληση που έχει να αντιμετωπίσει δεν είναι μόνο να σώσει τη Γαλλία από τη βαρβαρότητα και την Ευρώπη από τη διάλυση. Είναι και να ηγηθεί μιας αντεπίθεσης εναντίον ενός μοντέλου εξουσίας που διαχέεται ύπουλα και επικίνδυνα και εκπροσωπείται από ανθρώπους σαν τον Τραμπ, τον Πούτιν, τον Ορμπαν, τον Ερντογάν. Δεν θα είναι μόνος. Αλλά ανάμεσα στις παρέες του και στους συμβούλους του δεν θα πρέπει σε καμιά περίπτωση να ξεχάσει τα βιβλία.