[Θεωρείο] Τα νέα σύνορα

Οι Νότιοι έχουν δίκιο. Ενωμένη Ευρώπη δεν μπορεί να υπάρξει ούτε με το θηριώδες πλεόνασμα των Βορείων αλλά ούτε και με την «πολιτιστική αντεπανάσταση» που κήρυξαν οι πρώην Ανατολικοί. Τουλάχιστον δεν μπορεί να υπάρξει η Ευρώπη που οραματίστηκαν οι ιδρυτές πατέρες της ως μοναδικό διέξοδο στον όλεθρο δύο Παγκοσμίων Πολέμων, δηλαδή ως μια πολιτική και οικονομική οντότητα προόδου, πρόνοιας και δικαίου.

Ωραία, αλλά τι πρέπει να κάνουν οι ηγέτες των χωρών του Νότου για να μην φανούν σαν τους «Γενναίους του Μπρανκαλεόνε»; Στην ταινία του Μάριο Μονιτσέλι, ο ελεεινός ιππότης Μπρανκαλεόνε ντα Νόρτσα μαζεύει μια ομάδα ψωραλέων χριστιανών για να εκστρατεύσει στους Αγίους Τόπους. Η αντιστοιχία με τον Αλέξη Τσίπρα που μαζεύει τους ηγέτες των νότιων χωρών στο Ζάππειο μπορεί να μην είναι ακριβής. Αλλά τι μπορεί να προσδοκά από αυτή τη μάζωξη; Και πώς ενισχύει ο ίδιος τη θέση του στην Ευρώπη με έναν αποδυναμωμένο πρόεδρο όπως είναι ο Ολάντ κι έναν πιεσμένο πρωθυπουργό όπως ο Ρέντσι;

Ο έλληνας Πρωθυπουργός θα φορέσει σήμερα την πανοπλία του ευρωπαίου παίκτη. Εχει νόημα, ωστόσο, και η οπτική των άλλων. Ο,τι είναι για τον Αλέξη Τσίπρα ηγετική πρωτοβουλία, για τους προσκεκλημένους τους είναι μια βόλτα στη φθινοπωρινή Αθήνα. Και για όλους τους υπόλοιπους, ακόμη μια διαιρετική τομή σε μια Ευρώπη που έχει περάσει πλέον από τη φάση της ιδανικής σύγκλισης σε εκείνη της καταθλιπτικής απόκλισης. Το ξέρει και ο ίδιος όταν δηλώνει στη «Μοντ» πως ο στόχος δεν είναι «η δημιουργία μιας ομάδας βασισμένης στη διαίρεση»: τα νέα σύνορα έχουν χαραχθεί. Για να χωρίσουν σε γεωγραφικές περιφέρειες μια ήπειρο που έως πρόσφατα θύμιζε άγιο τόπο.