[Κραυγές και ψίθυροι] Λέξεις

Ο Ζαν Ζορές έλεγε πως όταν οι άνθρωποι δεν μπορούν να αλλάξουν την πραγματικότητα αλλάζουν τις λέξεις. Ο λαός το εκφράζει πιο παραστατικά αναφερόμενος στους καλόγερους που βαφτίζουν το κρέας ψάρι για να απενοχοποιηθούν ως προς την κατανάλωσή του. Η κυβέρνηση που αναγνωρίζει την αξία του παραμυθιού, όπως έχει δηλώσει προ ετών ο Πρωθυπουργός στο περιοδικό «Blow», μάλλον έχει ασπαστεί τη δεύτερη εκδοχή αφού η άποψη του γάλλου Σοσιαλιστή εμπεριέχει και την παραδοχή του παραμυθιάσματος. Και το κάνει από την αρχή της διακυβέρνησης, επιβεβαιώνοντας πως όταν οι ιδέες αποτυγχάνουν οι λέξεις μπορεί να γίνουν εξαιρετικά χρήσιμες. Γι’ αυτό βάφτισε την τρόικα θεσμούς και το Μνημόνιο πρόγραμμα. Και μετά τα ψέματα φρεναπάτες. Και μετά κι άλλα. Κι όπου δεν μπορούσαν να βρουν καινούργιες λέξεις, απλώς καταργούσαν τις παλιές. «Είπαμε ποτέ εμείς ότι θα καταργούσαμε το Μνημόνιο;».

Ενα από τα κυβερνητικά σουξέ της νέας σεζόν είναι η αναπλαισίωση. Ο μικροσυνταξιούχος που φλερτάρει με το έμφραγμα πάνω από το αποδεικτικό της σύνταξής του είναι όργανο της αντιπολίτευσης και των μενουμευρώπηδων. Διότι τίποτα δεν κόπηκε. Αναπλαισιώθηκε. Και οι άνεργοι των καναλιών δεν είναι άνεργοι. Είναι η άλλη πλευρά της νομιμότητας, κατά την κυρία Γεροβασίλη. Ή αυτό το «κι εσείς τι κάνατε με τους απολυμένους του Alter και της “Ελευθεροτυπίας”;». Τι δεν καταλαβαίνετε; Αφού όταν γίνεται αναφορά στο θέμα, αυτό λένε.

Τελικά, έπειτα από 20 μήνες ΣΥΡΙΖΑ εμπεδώσαμε ότι βασικό εργαλείο για τη διαστρέβλωση της πραγματικότητας είναι η διαστρέβλωση των λέξεων. Μόνο που και τα καλύτερα εργαλεία με την πολλή χρήση χαλάνε.