[Ενστάσεις] Αντίσταση

Ισως το πιο πολυακουσμένο σύνθημα της πλατείας των Αγανακτισμένων, το καλοκαίρι του 2011, όταν ενισχύθηκαν οι «αντισυστημικοί» ΣΥΡΙΖΑ και Χρυσή Αυγή, έλεγε ότι «Η χούντα δεν τελείωσε το ’73». Ο ιστορικός σχετικισμός ήδη είχε κιόλας φτιάξει τις νέες μυθολογίες. Μια απ’ αυτές, ότι η αντίσταση στη χούντα ήταν αριστερή.  Σε μια κοινωνία η συντριπτική πλειονότητα της οποίας αποδέχτηκε τη χούντα, ανάμεσα στους λίγους που όντως αντιστάθηκαν υπήρξαν και αριστεροί – η πρώτη μεγάλη δίκη της χούντας ήταν του Ρήγα Φεραίου, επιβλήθηκαν τότε σοβαρές καθείρξεις, Αθανασίου, Κιάος, Κλαυδιανός, Νίκος Γιανναδάκης, Κώστας Καρυωτάκης, Γιούργος, Σαββάκης, Μαργαρίτης είχαν εισπράξει ποινές μεγαλύτερες των 14 χρόνων, ενώ ακολούθησαν κι άλλες δίκες με εξίσου σοβαρές καταδίκες (κάποιοι από τους καταδικασθέντες κινούνται σήμερα στην περιοχή του ΣΥΡΙΖΑ, κάποιοι έχουν πεθάνει, κάποιοι είναι αντιΣΥΡΙΖΑ). Πολλοί μη αριστεροί, επίσης, αντιστάθηκαν – κάποιοι γνωρίζουν τον Αλέκο Παναγούλη, κάποιοι άλλοι κάνουν αναφορά στον καθηγητή Καράγιωργα… Σωστά, ουδείς αμφισβητεί τη δράση αυτών των προσώπων. Αλλά γιατί ειρωνεύονται την οικογένεια Μητσοτάκη;

Ο,τι κι αν πιστεύουν οι εραστές των βολικών μυθολογιών, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης ήταν από τους πρώτους συλληφθέντες το βράδυ της δικτατορίας (ο ίδιος σχολιάζει με χιούμορ τη βραδιά εκείνη, την πιτζάμα που φορούσε, τον Κύρκο που πήγε στο στρατόπεδο στου Γουδή, όπου μεταφέρθηκαν, με ακόμα πιο αστεία εμφάνιση). Μπήκε σε κατ’ οίκον περιορισμό, δραπέτευσε τον Δεκαπενταύγουστο του 1968 στο Παρίσι, αργότερα κατάφερε να διαφύγει και η οικογένειά του. Στο Παρίσι εργάστηκε πολύ για την πτώση της χούντας ενώ, σύμφωνα με τις μαρτυρίες, το σπίτι του ήταν το πέρασμα των αντιστασιακών, από τον Μίκη Θεοδωράκη ώς τον Βλαντά και τον Γλέζο. Γύρισε στην Αθήνα με την αμνηστία του Παπαδόπουλου, το 1973, αλλά η πτώση της χούντας τον βρήκε στη φυλακή.

Αυτό το πρόσωπο και τη δράση του σήμερα ειρωνεύονται οι Αγανακτισμένοι που υπηρετούν τη σημερινή εξουσία, ο Λεβέντης, ο Πάνος ο Καμμένος…