[Ενστάσεις] Θέατρο σκιών

2 λεπτά
Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ είναι μια επινοητική κυβέρνηση. Κατά καιρούς εφευρίσκει διάφορους εντυπωσιοθηρικούς στόχους, για να προσγειωθεί κατόπιν άσχημα στην πραγματικότητα. Πέρυσι διαπραγματευόταν ένα επτάμηνο – με τα γνωστά θριαμβευτικά αποτελέσματα, τα οποία απέφεραν δυο εκδοτικά μπεστ σέλερ, το βιβλίο του Τζέιμς Γκάλμπρεϊθ όπου περιγράφεται ένα πραξικόπημα και ένα κόμικ στο οποίο πρωταγωνιστεί ο Βαρουφάκης Σούπερμαν. Φέτος, με τις δημοσκοπήσεις να δείχνουν εικόνα κατάρρευσης του κυβερνητικού συνασπισμού ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ κυρίως λόγω της συνειδητοποίησης από τους πολίτες των ψεμάτων που διακινήθηκαν ως ρητές αντιμνημονιακές υποσχέσεις, η κυβέρνηση επιχείρησε να αλλάξει τη συζήτηση και να επιδιώξει να κρατηθεί στη ζωή με την τεχνητή αναπνοή της απλής αναλογικής. Στόχος, να ισχύσει από τις επόμενες εκλογές, διότι, υποτίθεται, θα συνέβαλλε να κατανοήσουν οι πολίτες την αξία των πολυκομματικών συνεργατικών σχημάτων. Εγινε πολλή φασαρία, συκοφαντήθηκαν όσοι αντέταξαν στα σχέδια του ΣΥΡΙΖΑ την ανάγκη της πολιτικής σταθερότητας που υπονομεύει η απλή αναλογική – αλλά το κόμμα που πολιτεύεται ως Αριστερά επέμενε να επιτίθεται σε ΠΑΣΟΚ και Ποτάμι, που δεν έδιναν τις απαραίτητες κατά το Σύνταγμα διακόσιες ψήφους. Συνέχιζε να επιμένει ότι θα τις βρει έστω κι αν τις αναζητούσε σε σχήματα αντιευρωπαϊκά, ακροδεξιά, ευκαιριακά – και έχοντας, επί της ουσίας, εξασφαλίσει μία μόνο από την ευρύτερη περιοχή του συνταγματικού τόξου, την ψήφο του βουλευτή της ΔΗΜΑΡ.
Η κυβέρνηση επένδυσε στην ψήφο της Χρυσής Αυγής. Κι είναι πρόβλημα να πιστεύεις ότι είσαι προοδευτικός και ταυτόχρονα να ελπίζεις ότι θα ακολουθήσει την ίδια μεθόδευση με σένα ένα κόμμα που δικάζεται κατηγορούμενο ως εγκληματική οργάνωση. Μεγαλύτερο πρόβλημα μόνο είναι αν έχεις συνεννοηθεί γι’ αυτό.
Αλλά όλα αυτά, χθες. Σήμερα, ο Αλέξης Τσίπρας είναι ακόμα μια φορά στρατηγικά ηττημένος. Σήμερα, ο ΣΥΡΙΖΑ θα προσπαθήσει να αλλάξει τη συζήτηση. Ας το κάνει. Προσωπικώς, θα περιμένω τα μπεστ σέλερ του μέλλοντος, αναμνήσεις συνταγματολόγων συμβούλων, π.χ., ή το κόμικ με τον Αλέξη Τσίπρα εκλογολόγο.
Κόμικ ή, έστω, θέατρο σκιών.













