[Στίγμα] Υπόδειγμα

Τη Δευτέρα πρώτα ο Θεός, και αφού με το καλό έχει επιστρέψει από τη Ρώμη ο πανεπόπτης υπουργός κύριος Παππάς, θα γνωστοποιηθεί ο τελικός κατάλογος των υποψηφίων για τις τηλεοπτικές άδειες. Είναι το προτελευταίο στάδιο προτού η διαδικασία εισέλθει στην τελική της ευθεία. Ανεξάρτητα από το τι θα συμβεί, πρέπει να επισημάνω ότι τα όσα απίθανα εξελίχθηκαν στις προηγούμενες φάσεις θα αποτελέσουν, είμαι βέβαιος, case study για πανεπιστήμια, οργανισμούς, φορείς, μην πω και χώρες και χαρακτηριστεί υπερβολικό, για το πώς πραγματοποιούνται διαγωνισμοί όταν πρέπει να γίνουν όλα όπως εσύ τα θέλεις. Και τα έχεις «τακτοποιήσει» στο μυαλό σου…

Θα περιγράψω, άνευ ονομάτων, μία και μόνη ιστορία, από τις πολλές που έλαβαν χώρα κατά τη φάση της εξέτασης των φακέλων από τους ανθυποψηφίους/αντιπάλους στον διαγωνισμό. Μου μεταφέρθηκε χθες: δικηγόρος υποψηφίου, φίλα, πιο φίλα πεθαίνεις, προσκείμενου στην κυβέρνηση εξετάζει φάκελο ανθυποψηφίου, επίσης φίλα προσκείμενου στην κυβέρνηση.

Η κυρία, περί κυρίας πρόκειται, «γάτα» ούσα και παρατηρητική, διαπιστώνει ότι ο φάκελος του ανθυποψηφίου/φίλα (φίλου Παππά κ.ά. δηλαδή) δεν περιέχει πρωτότυπη την αίτηση για συμμετοχή στον διαγωνισμό (πρόκειται για το βασικό έγγραφο υποψηφιότητας), αλλά μια φωτοτυπία της. Κάνει τον πανικό στα παριστάμενα μέλη της Επιτροπής Διενέργειας Διαγωνισμού ενώπιον και των εκπροσώπων όλων των υπόλοιπων ανταγωνιστών «γιατί δεν υπάρχει πρωτότυπη αίτηση σε αυτόν τον φάκελο;», για να λάβει την απλουστευτική απάντηση ότι επειδή ο υποψήφιος παρέλειψε να υποβάλει όλα τα (απαιτούμενα) έγγραφα εις διπλούν, όπως απαιτούσε η προκήρυξη, έβαλε μια φωτοτυπία αντί του πρωτοτύπου. Η «γάτα», όπως προανέφερα, δικηγόρος όμως επέμεινε: «Και γιατί η φωτοτυπία που κοιτάω είναι φωτοτυπία με φωτοτυπημένες τις υπογραφές της Επιτροπής Διενέργειας Διαγωνισμού, που τέθηκαν μετά την αποσφράγιση των φακέλων;».

Οπότε εκ των πραγμάτων τέθηκε τόσο από την ίδια όσο και απ’ όσους ακολούθησαν στον έλεγχο των φακέλων το βασικό ερώτημα για το πού και πότε βρήκε ο συγκεκριμένος υποψήφιος φωτοτυπημένες τις υπογραφές της Επιτροπής πριν υποβάλει αίτηση υποψηφιότητας, ώστε να τοποθετήσει εξαρχής τέτοιο έγγραφο στον φάκελό του;

Η Επιτροπή απάντησε με κάτι «αούα», εν ολίγοις εποίησε την νήσσα Πεκίνου, η οποία είναι και της μόδας τελευταία, μετά το ταξίδι του προέδρου Αλέξη στην Κίνα.

Ομως το θέμα υπάρχει και προφανώς αντιβαίνει όλους τους κανόνες για διαγωνισμούς δημοσίων έργων. Πρώτον, διότι τα έγγραφα των φακέλων υποψηφιότητας πρέπει να είναι πρωτότυπα. Δεύτερον και το κυριότερο, διότι τυχόν ελλείψεις σε φακέλους υποψηφίων δεν νοείται να αναπληρώνονται μερίμνη της Επιτροπής Διενέργειας Διαγωνισμού. Εγώ ξέρω ότι οι επιτροπές αυτές οφείλουν να είναι ουδέτερες. Και επειδή παρατυπίες είχαν οι περισσότεροι φάκελό υποψηφίων, μην πω και όλοι, βοήθησε κανέναν άλλον η Επιτροπή να συμπληρώσει τον φάκελο του ή να διορθώσει τα λάθη του; Εξ όσων γνωρίζω όχι! Αρα;

Ωραίος «διαγωνισμός» είναι το συμπέρασμα. Να τον αντιγράψουν, εισηγούμαι, στην Υποσαχάρια Αφρική, να δουν οι άνθρωποι πώς τα φτιάχνουμε τα θέματα εμείς εδώ οι Ευρωπαίοι…

Αναφέρθηκα στην αρχή στην επίσκεψη του αξεπέραστου υπουργού κυρίου Παππά στη Ρώμη, αλλά λόγω χώρου δεν εξήγησα το γιατί. Ο υπουργός μας λοιπόν μετείχε σε σύναξη υπουργών Ευρωπαϊκών Υποθέσεων που συγκάλεσε το Ευρωπαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα. Είναι ΚΑΙ υπουργός Ευρωπαϊκών Υποθέσεων ο Παππάς θα ρωτήσει κάποιος, κακεντρεχής ασφαλώς, αλλά η απάντηση που θα δώσω θα τον εκπλήξει (φαντάζομαι): ναι, είναι και από αυτό άμα λάχει. Τραβάς κάνα ζόρι; Πού ακριβώς βρίσκεται το πρόβλημά (σου), να το λύσουμε αμέσως.

Στη Ρώμη πάντως, δεν πήγε μόνος. Πήρε και τον Ξυδάκη, νυν αναπληρωτή υπουργό Εξωτερικών, το έργο του οποίου στο Πολιτισμού… άφησε εποχή (λέμε τώρα), θυμίζω. Ολο απολύσεις έκανε, αν θυμάστε.

Πώς βρέθηκαν εκεί τα δύο παλικάρια; Προσκεκλημένοι αυτού του τύπου του Τζιάνι Πιτέλα, ο οποίος με την παρότρυνση του Ολάντ, του Ρέντσι και του Σουλτς έχει βαλθεί να κάνει τον ΣΥΡΙΖΑ… σοδιαλδημοκρατικό κόμμα και οι δικοί μας εδώ, που κάποτε έβγαζαν άφθες με τη σοσιαλδημοκρατία, τώρα το πάνε μια χαρά το γράμμα…

Μην τα πολυλογώ, στη σύναξη μετείχαν με την ιδιότητα του παρατηρητή οι δύο απεσταλμένοι του προέδρου Αλέξη, αλλά δεν θα αργήσει ο καιρός που η Πρώτη Φορά Αριστερά, θα μετατραπεί σε Πρώτη Φορά Σοσιαλδημοκρατική Αριστερά. Στοιχηματίζω…

Ελειπε ο Παππάς σε δουλειές στο εξωτερικό, αλλά πίσω του άφησε (τη βρώμικη) δουλειά σε άλλους. Οπως σε αυτόν τον απίθανο Λεβέντη, ο οποίος (τρομάρα του…) ανέλαβε το δύσκολο έργο να πιέσει το ΠΑΣΟΚ να ψηφίσει υπέρ του εκλογικού νόμου! Και (ξανά τρομάρα του…) ανέθεσε λέει σε κύκλους του κόμματος (έχουν και κύκλους στην Ενωση Κεντρώων, μη… χαιρετίσω κανονικά…) να δηλώσουν: «Εάν θέλει (η πρόεδρος Φώφη) να δώσει δώρο 50 έδρες στον Κυριάκο να το πει ευθέως, διαφορετικά θα φέρει ευθύνη για όσα συμβούν στην Ελλάδα τα επόμενα χρόνια». Βρε τον Λεβέντη, τον καραμπουζουκλή…

Ελαβα επιστολή του Γέροντα Νίκου Νικολόπουλου αναφορικά με την πρόσφατη επίσκεψή του στο Μέγαρο Μαξίμου και τη συνάντησή του με τον πρόεδρο Αλέξη. Με διορθώνει στο σκέλος που αφορά τη διάρκεια της συνάντησης με τον πρόεδρο Αλέξη: εγώ έγραψα για 5 λεπτά «στα όρθια», εκείνος μου ζητάει να εγκαλέσω τον πληροφοριοδότη μου, διότι το 5 όντως παίζει, αλλά δεν ήταν σε λεπτά, ήταν σε… τέταρτα – τουτέστιν η συνάντηση διήρκεσε 1.15′. Κατά τα λοιπά, μου γράφει «σωστός και ο πληροφοριοδότης και κατ’ επέκταση εσύ» – τα λοιπά, υπενθυμίζω απλώς, ήταν η συνάντηση με τον υπουργό Παππά και οι εν συνεχεία, την επομένη δηλαδή, καταγγελίες κατά Αλαφούζου και Ψυχάρη. Αυτά…

Μια απορία έχω σχετική με την πώληση της ΤΡΑΙΝΟΣΕ στους ιταλικούς σιδηροδρόμους: αν το 2013 ο ΣΥΡΙΖΑ αποτιμούσε τα 300 εκατ. που την πωλούσε η κυβέρνηση Σαμαρά ως ξεπούλημα, τα 45 που την έδωσαν τώρα τι ακριβώς είναι; Και αν όντως η ΤΡΑΙΝΟΣΕ αποτιμάται 300 εκατ., το να πωληθεί σχεδόν στο 1/7 της αρχικής τιμής της, δεν συνιστά απιστία; Σε βαθμό κακουργήματος κυρ εισαγγελέα μου; Ασε το άλλο, το οποίο με έχει βγάλει από τα ρούχα μου – δεν χρειαζόταν και μεγάλη προσπάθεια, οφείλω να ομολογήσω… Εκαναν ό,τι έκαναν, εκείνο τον έρμο τον Σπίρτζη που θα υπογράψει πάλι κλαίγοντας δεν τον σκέφτεται κανείς; Μα τόση απανθρωπιά πια σε αυτή την κυβέρνηση; Ντρέπομαι για λογαριασμό τους…

Ψιλά γράμματα
Είναι ίσως η μοναδική φορά που πρέπει κανείς να αποκαλυφθεί μπροστά στους σχεδιασμούς του Πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα, αναφορικά με το πολιτικό τοπίο των επόμενων μηνών ή και χρόνων. Η σπουδή του να ψηφιστεί τώρα ο εκλογικός νόμος  που καταστρέφει κάθε πιθανότητα να υπάρξει στη χώρα σταθερή κυβέρνηση από εδώ και πέρα δεν είναι τίποτε άλλο από μια καλά σχεδιασμένη στρατηγική, που έχει στον πυρήνα της τη διαμόρφωση συνθηκών παραμονής του στην εξουσία στο… διηνεκές! Στην πραγματικότητα, δηλαδή, δεκάρα δεν δίνει για το αν πρέπει να υλοποιήσει τις εξαγγελίες τής άλλοτε ανύπαρκτης εκλογικά και πολιτικά ανανεωτικής Αριστεράς περί καθιέρωσης της απλής αναλογικής. Αν αυτός ήταν ο στόχος του θα μπορούσε να τον υλοποιήσει αμέσως μετά τις εκλογές του Ιανουαρίου του 2015, όταν ήταν παντοδύναμος πολιτικά.
Το κάνει τώρα που η δύναμη του ΣΥΡΙΖΑ φθίνει καθημερινά, και σύντομα θα φθίνει ραγδαία, διότι το βασικό του σενάριο που έχει επεξεργαστεί είναι ότι ακόμη και αν χάσει τις προσεχείς εκλογές, που απ’ ό,τι δείχνουν τα πράγματα θα γίνουν το φθινόπωρο, θα είναι αδύνατον στη Νέα Δημοκρατία να σχηματίσει κυβέρνηση συνεργασίας. Ετσι, πιστεύει, μοιραία θα πάμε σύντομα και σε δεύτερες εκλογές, κατά τις οποίες με την κατάργηση του bonus των 50 εδρών και την είσοδο στη Βουλή και άλλων μικρών κομμάτων λόγω μείωσης του πλαφόν εισόδου, ο ίδιος και ο ΣΥΡΙΖΑ θα είναι ο άξονας για τον σχηματισμό μιας κυβέρνησης.
Η θεωρία του είναι πως το εκλογικό σώμα από τη Μεταπολίτευση και μετά είναι πλειοψηφικά αριστερόστροφο, άρα στην επόμενη Βουλή θα μπορεί να σχηματιστεί κυβερνητική πλειοψηφία με τις δυνάμεις εκείνες που είναι πέραν του Κέντρου.
Βεβαίως όλα αυτά είναι ασκήσεις επί χάρτου και υπάρχουν αστάθμητοι παράγοντες όπως το εκλογικό σώμα το οποίο συνήθως τιμωρεί, και τιμωρεί άσχημα, όσους απεργάζονται λύσεις στην πλάτη του. Αλλά αυτά δεν λένε τίποτε, είναι «ψιλά γράμματα» για έναν Πρωθυπουργό που δεν διστάζει να παίξει το μέλλον της χώρας σε μια ζαριά, προκειμένου να προσπορισθεί το κομματικό του όφελος…