Εχουμε και λέμε. Ξέρετε με τι ρυθμό ανάπτυξης έκλεισε το 2015 για την Ιρλανδία; Με 26,3% του ΑΕΠ! Λίγο περισσότερο δηλαδή από όσο έχασε το ελληνικό ΑΕΠ μέσα σε τέσσερα χρόνια (2010-2013).
Συνακολούθως και λόγω της ανάπτυξης, το δημόσιο χρέος της Ιρλανδίας μειώθηκε μέσα σε έναν χρόνο από 93,8% του ΑΕΠ σε 80% του ΑΕΠ – χωρίς κούρεμα και παρακάλια.
Υποψιάζομαι ότι το 26,3% θα πρέπει να αποτελεί παγκόσμιο ρεκόρ για αναπτυγμένη χώρα. Διέψευσε μια πρόβλεψη για 7,8%, η οποία ήταν ήδη και μακράν η υψηλότερη στην Ευρώπη.
Με άλλα λόγια, η Ιρλανδία μέσα σε έναν χρόνο ξεπέρασε όλο το υφεσιακό κόστος που υπέστη από το Μνημόνιο τα προηγούμενα χρόνια.
Τι αποδεικνύει αυτό; Οτι οι άνθρωποι είναι κορόιδα, πατενταρισμένα κορόιδα.
Πρώτον, μπήκαν τελευταίοι στο Μνημόνιο και βγήκαν πρώτοι. Δεν άκουσαν δηλαδή τους κομπογιαννίτες ότι υπάρχει άλλος δρόμος και ότι η συνταγή είναι λάθος. Δεν αγανάκτησαν στις πλατείες, ούτε φώναζαν «να καεί, να καεί, το μπιπ η Βουλή»!
Διατήρησαν τη συνοχή τους μέσα στην αντιξοότητα. Δούλεψαν, υπέμειναν, προσπάθησαν, αδικήθηκαν, ταλαιπωρήθηκαν, άντεξαν και νίκησαν. Καλά να πάθουν!..
Δεύτερον, την Ιρλανδία τη χρεοκόπησε το τραπεζικό της σύστημα, σε αντίθεση με την Ελλάδα που τη χρεοκόπησε το κράτος.
Παρότι είχαν κάθε δικαίωμα, οι Ιρλανδοί δεν αναζήτησαν αποδιοπομπαίους τράγους, ούτε κατασκεύασαν υπαίτιους. Επέδειξαν αυτογνωσία και μετριοπάθεια.
Δεν αθώωσαν τον λαό (κλασική συνταγή λαϊκισμού), ούτε έφτιαξαν εξεταστικές επιτροπές για τα δάνεια των χρεοκοπημένων τραπεζών, δεν υποδαύλισαν την κοινωνική μοχθηρότητα και μνησικακία. Οπου χρειάστηκε η Δικαιοσύνη έκανε σεμνά και διακριτικά τη δουλειά της.
Δεν κατηγόρησαν τους άλλους – ούτε καν τον Σόιμπλε. Δεν φώναζαν «φέρτε πίσω τα κλεμμένα». Δεν είχαν γερμανοτσολιάδες.
Στο μυαλό τους προείχε η έξοδος από την κρίση. Καλά να πάθουν!..
Τρίτον, δεν αποφάσισαν μεταξύ τους πως φταίει «το παλιό πολιτικό σύστημα» και ότι «η ελπίδα έρχεται». Δεν έμπλεξαν με Τσίπρες, Βαρουφάκηδες και Τσακαλώτους.
Συνέχισε να κυβερνάει το «παλιό πολιτικό σύστημα» που «έφταιγε για τη χρεοκοπία» αλλά βγήκαν από την κρίση με πρωτοφανή ανάπτυξη. Καλά να πάθουν!..
Τέταρτον, κράτησαν τη φορολογία για τις επιχειρήσεις στο 12,5% σε όλη τη διάρκεια της κρίσης. Ολα τα δέχτηκαν εκτός από την αύξηση των φόρων.
Πράγμα που σημαίνει ότι ακολούθησαν μια φορολογική πολιτική χωρίς «ταξικό πρόσημο» αλλά με αναπτυξιακό προσανατολισμό. Καλά να πάθουν!..
Και τελικά αποδείχτηκαν πολύ μεγάλα κορόιδα.
Διότι έτσι μπορεί να βγήκαν από το Μνημόνιο, να έχουν ανάπτυξη 26,3% και να μειώνουν το χρέος, αλλά δεν έχουν διαγωνισμό για τις άδειες των καναλιών.
Καλά να πάθουν!