[Στίγμα] Οι εννέα μνηστήρες

Σήμερα – αύριο ανακοινώνεται ο κατάλογος των τελικών διεκδικητών για μια τηλεοπτική άδεια και όπως με ενημέρωσε, εγκύρως ως συνήθως, σοβαρός πολιτικός παράγων της χώρας, αλλά με έγκυρη γνώση επί του θέματος, οι διεκδικητές τελικά είναι 9! Ητοι οκτώ ελληνικών συμφερόντων εταιρείες και μία που εμφανίζεται ως κυπριακή, αλλά έχει «μπροστινό» έναν κύριο ο οποίος εκπροσωπεί έναν από τους ενδιαφερομένους – μεγάλη ιστορία, θα τη διηγηθώ κάποια άλλη στιγμή.

Κατά την πηγή μου, πλην του καναλιού ΑΡΤ συμφερόντων του ασίγαστου αγωνιστή προέδρου της λαϊκής ή λαϊκότροπης Δεξιάς Γιώργου (Καρατζαφέρη) που κόπηκε εξ αρχής, εκτός μένει και ένα κανάλι από τα μεγαλύτερα που λειτουργούν (ή έστω υπολειτουργούν…) σήμερα και που το κόψιμό του για λόγους τυπικούς, ανακουφίζει σημαντικά την κυβέρνηση, η οποία σβήνει από τον χάρτη ένα αντιπολιτευόμενο μέσο ενημέρωσης. Η απόφαση πάντως θα προκαλέσει μεγάλο πάταγο…

Δεν θα πω περισσότερα επ’ αυτού, δεσμεύτηκα στην πηγή μου. Ελπίζω μόνο να έγινε αντιληπτό ό,τι περιέγραψα, ακροθιγώς…

Μάχη κορυφής

Η ίδια πηγή μου με ενημέρωσε ότι προβλέπει να γίνεται σκοτωμός, μεταξύ τουλάχιστον δύο υποψήφιων αδειοδοτουμένων για το ποιος θα δημιουργήσει το αυθεντικό, το original συριζοκάναλο το οποίο θα μας ενημερώνει επί καθημερινής βάσεως για τα μεγάλα επιτεύγματα της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ.

Ρώτησα, ευγενικά, πώς τεκμαίρεται αυτή του η εκτίμηση.

Μου ανέφερε λοιπόν ότι ο κουμπάρος πολλών και διαφόρων στην κυβέρνηση υποψήφιος Καλογρίτσας στον φάκελο που υπέβαλε για τη στελέχωση του σταθμού του, αναφέρει ως επικεφαλής τον φίλο μου Κώστα Αρβανίτη (τώρα στο ραδιοΣΥΡΙΖΑ Κόκκινο) και ως στελέχη τη μισή σημερινή συριζοΕΡΤ.

Ο δε άλλος υποψήφιος, ο γνωστός καπνέμπορος Ιβάν Σαββίδης για τη στελέχωση του δικού του σταθμού αναφέρει μερικούς κυρίους που αυτή την περίοδο βγάζουν μεροκάματο στο γραφείο Τύπου του υπουργείου Αμυνας, παρά τω προέδρω Πάνο – είναι αυτή η ομάδα κρούσης του προέδρου στα social media που αναλαμβάνουν για λογαριασμό του να «καθαρίσουν» όποιον (ή εκείνος νομίζει ότι) του «την πέφτει»…

Εξέφρασα τη διαφωνία μου προς τον πολιτικό παράγοντα. Γιατί κατ’ ανάγκην πρέπει να γίνει σκοτωμός μεταξύ των δύο υποψηφίων; Μπορούν άνετα να λάβουν από μία άδεια ο καθένας. Και να έχουμε ένα συριζοκάναλο και ένα ανελοκάναλο. Και να γίνει η μάχη της έγκυρης και έγκαιρης «ενημέρωσης» που προανέφερα!

Ανίκητη…

Ο βουλευτής, εκπρόσωπος του έθνους (ασχολίαστο…) ονομάζεται Νικόλαος Θηβαίος, εκλέγεται στη Βοιωτία με τον ΣΥΡΙΖΑ και αν του χαρίζω σήμερα τα 15′ δημοσιότητας που ανήκουν στον καθένα (γιατί στη Βουλή έχει έως τώρα περάσει εντελώς απαρατήρητος), είναι γιατί έχει μερικές αξιοπρόσεκτες απόψεις, οι οποίες φευ, έχω την αίσθηση ότι διατρέχουν το μεγαλύτερο μέρος της ΚΟ του λατρεμένου κόμματος στο οποίο ανήκει.

Ο άνθρωπός μας λοιπόν έδωσε μια συνέντευξη στο radio1d.gr και είπε πως ο κόσμος λέει στους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ: «Δεν μας νοιάζει αν κόψετε ένα πενηντάρικο από τη σύνταξη και τον μισθό, μας νοιάζει να σταματήσει αυτό το αίσχος που ζούμε μέσα από την τηλεόραση»!!!

Δεν μπορώ να ξέρω ποιος κόσμος σταματάει τον κύριο Θηβαίο στον δρόμο και του δηλώνει πρόσχαρα ότι δεν τον νοιάζει να του κόψουν ένα πενηντάρικο από τη σύνταξη, αρκεί να δώσει ο Παππάς τις άδειες στους ημέτερους καναλάρχες (διότι περί αυτού πρόκειται).

Μπορώ όμως μετά βεβαιότητος να πω ότι έχει απολύτως… δίκιο ο περί ου ο λόγος βουλευτής. Οι συνταξιούχοι με αυτό τον καημό κοιμούνται, με αυτόν ξυπνάνε. Και είναι έτοιμοι για κάθε θυσία. Και όχι το πενηντάρικο να τους κόψουν από τη σύνταξη δεν τους νοιάζει, αλλά και για ολόκληρη τη σύνταξη άμα λάχει, δεκάρα δεν δίνουν. Αρκεί να πάρει άδεια, ας πούμε, ο κουμπάρος Καλογρίτσας! Ή ο φίλος Σαββίδης…

Επιμύθιο: Η ανοησία, μοιάζει με βαρέλι δίχως πάτο. Και δεν κάνει διακρίσεις…

Απουσίες

Το περίφημο Συμπόσιο της Σύμης, μια καθαρή «πατέντα» προέδρου Γιώργου, που κατά καιρούς μας έφερε πιο κοντά με διάφορες «προσωπικότητες» τύπου Γκάλμπρεϊθ, Στίγκλιτς, Πάρκερ κ.λπ. (με τις οποίες πήγαμε όσο πιο βαθιά γινόταν στην κρίση), διεξάγεται κατ’ αυτάς στην αγαπημένη Κω και έχει ως θέμα το Προσφυγικό. Αν το αναφέρω, είναι διότι το Συμπόσιο (ολοκληρώνεται σήμερα, για όποιον ενδιαφέρεται…) σημαδεύτηκε από την απουσία (λόγω ανειλημμένων υποχρεώσεων φυσικά) του grand master της κομψότητας στο Συμβούλιο των Επιτρόπων της Ευρωπαϊκής Ενωσης, Δημήτρη Αβραμόπουλου. Και του μονίμως αγχωμένου και οιονεί κάθιδρου υπουργού Γιάννη Μουζάλα (μα είναι ακόμη υπουργός αυτός, πρόεδρε Πάνο;).

Προσθέτω επίσης ότι σήμερα, τελευταία ημέρα του Συμποσίου, οι συμποσιαστές μεταβαίνουν στο απέναντι Bodrum για μια ημερήσια εκδρομή στην ωραία πόλη, με το μικρό αλλά υπέροχο παζάρι της για αυθεντικό kebap και απίθανο dondurma!

Χασούρα

Στενοχωριέμαι, αλήθεια στενοχωριέμαι. Από εδώ το ‘χε η κυβέρνηση, από εκεί το πήγαινε, αλλά τα άτιμα τα κουκιά (για να περάσει με 200 ψήφους ο εκλογικός νόμος) κολλημένα στο 197. Ούτε ένα επιπλέον. Τι τους έταξαν τον ουρανό με τα άστρα, τι τους πρόσφεραν γην και ύδωρ, οι τρεις δεν βρέθηκαν. Ο φίλος μου ο Στάθης Παναγούλης σταθερός. Ανένδοτος, παρά τις πιέσεις.

Κρίμα γαμώτο, γιατί είναι και ο Τσίπρας κουρασμένος, όπως λέει και ο φαντεζί πρόεδρος Λεβέντης με τον οποίο άνοιξαν σοβαρά πάρε – δώσε, στο Μέγαρο Μαξίμου. Κουράστηκε, λέει, και θα κάνει εκλογές σύντομα.

Δεν θέλω να τον απογοητεύσω τον Λεβέντη πρόεδρο, αλλά αν κάνει εκλογές σύντομα ο Τσίπρας, θα τις κάνει για έναν και μόνο λόγο: να διασώσει ό,τι μπορεί από ΣΥΡΙΖΑ, ώστε να είναι σε θέση μετά να παίξει μπάλα και αυτός μαζί με τα άλλα παιδιά. Διότι όσο παραμένει στην εξουσία χάνει σε καθημερινή βάση…

Σταθερότητα

Οι δημοσκοπήσεις τα λένε αυτά, δεν τα λέω εγώ. Και είναι αυτές οι ίδιες δημοσκοπήσεις που προβλέπουν ότι η πρόεδρος Ζωή καλπάζει ασυγκράτητη για τη νέα Βουλή, οπότε «πού τον πονεί και πού τον σφάζει» τον πρόεδρο Αλέξη, κατά τη λαϊκή σοφία. Κατ’ εμέ, μεγάλα σόου θα εξελιχθούν στη Βουλή. Είμαι βέβαιος…

Αν όμως καλπάζει η πρόεδρος Ζωή και η Πλεύση Ελευθερίας της, δεν βλέπω το ίδιο για τη Λαϊκή Ενότητα του φίλου μου Παναγιώτη Λαφαζάνη.

Ο Λαφαζάνης, περί της ακεραιότητος και της αξιοπρεπείας του οποίου δεν μπορεί κανείς να πει μια λέξη, δίνει αυτή την περίοδο έναν μοναχικό αγώνα να στήσει τη Λαϊκή Ενότητα στα πόδια της. Τον ρώτησα αν φοβάται ότι θα τον πλήξει η Πλεύση Ελευθερίας της προέδρου Ζωής.

Μου απάντησε ότι «σε επίπεδο στελεχών, όχι. Σε επίπεδο ψηφοφόρων, ίσως. Αλλά εγώ δεν έχω την παραμικρή αντιπαράθεση με τη Ζωή. Αντίθετα, είμαι υπέρ της ενότητας και της συνεργασίας μαζί της, προκειμένου να προχωρήσει και να ισχυροποιηθεί το αντιμνημονιακό μέτωπο».

Σταθερός στις απόψεις του ο Παναγιώτης. Ακόμη και στα δύσκολα. Να του αναγνωριστεί, παρακαλώ…