[Ενστάσεις] Ο γόνος

Πριν από μερικές μέρες, σε μπάχαλα (έτσι λένε τα επεισόδια στη γλώσσα του δημιουργικού αναρχοαριστερισμού) που έγιναν έξω από γραφεία της Χρυσής Αυγής σε γειτονιά της πρωτεύουσας, μεταξύ άλλων συνελήφθη και ο γιος ενός υπουργού της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ. Στα ΜΜΕ το θέμα δεν πήρε ιδιαίτερη έκταση, αλλά στις παρέες (και στα social media) έγινε και συνεχίζει να γίνεται έντονη συζήτηση. Δικαιολογούνται τέτοια επεισόδια στο όνομα αντιναζιστικών ιδεών;

Η απάντηση είναι εύκολη. Ο νόμος είναι νόμος – γι’ αυτό, άλλωστε, κορυφαία στελέχη της Χρυσής Αυγής, μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, δικάζονται αντιμετωπίζοντας κατηγορία για σύσταση εγκληματικής οργάνωσης. Αυτό δεν ήθελε, στο κάτω κάτω, ο μπαμπάς του νεαρού γόνου που συνελήφθη; (Το ότι η Χρυσή Αυγή θα ψηφίσει την απλή αναλογική, όπως την εισηγείται ο Αλέξης Τσίπρας, είναι η πρόσκρουση της αγνής και ανόθευτης ιδεολογικής καθαρότητας στον κυνισμό – αλλά συμβαίνουν αυτά στην επικράτεια του ηθικού πλεονεκτήματος, το ξέρουν καλά και άλλα κορυφαία κοινοβουλευτικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ που είχαν ανάλογα προβλήματα με τους γόνους τους).

Αν η προηγούμενη απάντηση ευσταθεί, γεννιέται ένα άλλο εύλογο ερώτημα: φταίει ο μπαμπάς του γόνου για την παραβατική συμπεριφορά του παιδιού του;

Ο νόμος αυτά δεν τα ρωτά. Ο νεαρός γόνος είναι 21 χρονών, άρα ενήλικος, άρα έχει ακέραιη την ευθύνη που θα του καταλογιστεί (αν του καταλογιστεί). Εστω κι αν μεγάλη μερίδα της κοινωνίας τον θεωρεί «παιδί», είναι απολύτως υπεύθυνος για τις επιλογές του – ακόμα κι αν ψηφίζει από τα 18 κι όχι από τα 16.

Υπάρχει, ασφαλώς, και το θέμα της ευθύνης που έχει κάθε γονέας ως προς τη διαπαιδαγώγηση του παιδιού του. Αλλά αυτή είναι, κάθε φορά, οικογενειακή υπόθεση. Σε κάθε περίπτωση, είναι δύσκολο να είσαι υπουργός και πατέρας ενός νεαρού που ζει μέσα στο σύστημα το οποίο λέει ότι πολεμά. Ωραία ήταν τότε, παλαιά, μακριά από την εξουσία – αλλά τα ωραία δεν κρατούν για πάντα.