[Εμπιστευτικά] Σκελετοί

2 λεπτά
Τα πράγματα ξεκαθαρίζουν και είναι πιο σοβαρά απ’ όσο μπορούσε κανείς να υποθέσει.
Μέσα από συνεντεύξεις και (παραληρηματικά) άρθρα των πρωταιτίων Βαρουφάκη και Γκάλμπρεϊθ αλλά και από την αλαλία της κυβέρνησης προκύπτουν τα εξής στοιχεία.
Πρώτον, ότι υπήρξε ένα σχέδιο πραξικοπήματος που προέβλεπε κήρυξη κατάστασης έκτακτης ανάγκης, ανάθεση της δημόσιας τάξης στον στρατό, εθνικοποίηση τραπεζών, επιστράτευση δημοσίων υπαλλήλων, αλλαγή νομίσματος κ.λπ.
Δεύτερον, ότι το σχέδιο εκπονήθηκε με εντολή του Πρωθυπουργού από «ολιγομελή ομάδα» στην οποία μετείχε ο Γκάλμπρεϊθ και ότι «η ύπαρξη και η λειτουργία της ήταν γνωστή μόνο στον Πρωθυπουργό και το πόρισμά της έλαβε μόνο εκείνος».
Τρίτον, ότι υπήρχε απόλυτη επίγνωση των συνεπειών του σχεδίου διότι (κατά τον Γκάλμπρεϊθ) εκφράστηκαν ανησυχίες μήπως η εμπλοκή του στρατού οδηγήσει σε αυταρχική εκτροπή.
Τέταρτον (κι εδώ αρχίζει το παραλήρημα), ότι ο στόχος του σχεδίου ήταν υποτίθεται «να μην ενεργοποιηθεί ποτέ» και να λειτουργήσει ως «Σχέδιο Αποτροπής».
Απορία. Πώς μπορεί ένα σχέδιο να λειτουργήσει αποτρεπτικά όταν το αγνοεί εκείνος που πρέπει να αποτραπεί;
Τρελά πράγματα, θα μου πείτε. Σωστό. Αλλά κι επικίνδυνα. Εξού και προκαλεί εντύπωση η αδράνεια της Δικαιοσύνης από τη στιγμή που η υπόθεση εμπλέκει καμιά δεκαριά άρθρα του Ποινικού Κώδικα.
Πάμε παρακάτω, όμως.
Τι έγινε το Σχέδιο αυτό; Βρίσκεται ακόμη στα χέρια του Πρωθυπουργού, όπως αφήνει να εννοηθεί ο Βαρουφάκης;
Πώς εξηγείται η εμπλοκή ενός αμερικανού ιδιώτη, όπως ο Γκάλμπρεϊθ, σε ένα σχέδιο υψίστης εθνικής σημασίας και ασφάλειας; Ποιος το επέτρεψε; Με ποια εχέγγυα;
Ποιοι είναι οι άλλοι που έχουν εμπλακεί και στη βάση ποιας νόμιμης διαδικασίας; Διότι όλα αυτά πολύ παρακράτος θυμίζουν.
Με ποιους συζητήθηκε η ενεργοποίησή του και ποιοι το απέρριψαν αφού δεν εφαρμόστηκε; Πώς είναι δυνατόν να κάνουν τους ανήξερους;
Ακόμη κι αν το σχέδιο εκπονήθηκε για λόγους αποτροπής ήταν άραγε εν γνώσει των οργάνων της Πολιτείας που εμπλέκονταν; Του διοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος; Των υπουργείων Αμυνας και Προστασίας του Πολίτη; Των ηγεσιών του Στρατεύματος και της Αστυνομίας;
Πώς είναι δυνατόν μια «ολιγομελής ομάδα» κυβερνητικών στελεχών να απεργάζεται σχέδια εμπλοκής του στρατού εν αγνοία της νόμιμης ηγεσίας και ιεραρχίας του;
Λυπάμαι αλλά όλα αυτά χρειάζονται απαντήσεις.
Πρώτα απ’ όλα όμως ο Πρωθυπουργός οφείλει να δώσει το Σχέδιο στη δημοσιότητα. Οι σκιές πέφτουν πλέον πάνω στο Μέγαρο Μαξίμου και χρειάζονται σαφείς διευκρινίσεις για τη συμμετοχή του.
Μετά, βλέπουμε. Ούτως ή άλλως, οι δημοκρατίες δεν αντέχουν τέτοιους σκελετούς στα ντουλάπια τους.













