[Στίγμα] Ψιλό γαζί

Πανηγυρίζει η κυβέρνηση, διότι δημοσιεύοντας τα ονόματα 13.730 οφειλετών του Δημοσίου θα τους εξαναγκάσει να πληρώσουν τις οφειλές τους, οι οποίες ανέρχονται συνολικά σε περίπου 88 δισ. ευρώ (των συγκεκριμένων…). Δεν ξέρω ποιος είχε αυτή την… ευφυή όσο και ευφάνταστη έμπνευση, αλλά έχω την αίσθηση ότι οι άνθρωποι (οι του υπουργείου Οικονομικών δηλαδή, του υπουργού Τρύφωνος, συμπεριλαμβανομένου) μας δουλεύουν κανονικά!

Εκτός και αν κάνουν πλάκα, όπερ και το πιθανότερο.

Διότι δεν είναι που στον κατάλογο αυτόν περιλαμβάνονται άνθρωποι που απεδήμησαν εις Κύριον προ πολλού αλλά και εσχάτως, οπότε «ουκ αν λάβοις παρά του… εκλιπόντος». Ούτε ότι περιλαμβάνονται και εταιρείες, όπως η Ολυμπιακή ας πούμε, οι οποίες επίσης μας άφησαν χρόνους προ πολλού.

Υπάρχουν σε αυτόν τον κατάλογο άτομα, τα οποία δημοσιεύοντας το όνομά τους το μόνο που επιτυγχάνεις είναι να τους… κάνεις τα μούτρα κρέας! Αναφέρομαι, ως χαρακτηριστικότερο παράδειγμα της λίστας των μεγαλοοφειλετών, στον Νικόλαο Κασιμάτη του Πέτρου, 61 ετών σήμερα, λογιστή στο επάγγελμα, ο οποίος φέρεται να χρωστάει στο Δημόσιο 1.266.846.000 ευρώ!

Ο κατάλογος του υπουργείου Οικονομικών δεν λέει τίποτε γι’ αυτή τη μορφή, εξού και θα επιχειρήσω εν ολίγοις να τον περιγράψω: πρόκειται για έναν τύπο ο οποίος στις αρχές του 2000 είχε στήσει μια ωραία «μηχανή» με εικονικά τιμολόγια στη Θεσσαλονίκη για να εισπράττουν οι «πελάτες» του ακινδύνως τον ΦΠΑ. Ο άνθρωπος αυτός, ο οποίος πλέον δεν έχει «μία» κατά το κοινώς λεγόμενο, φιλοξενείται από πενταετίας περίπου στις φυλακές Διαβατών Θεσσαλονίκης και θα φιλοξενείται για τα επόμενα… 514 χρόνια!

Αυτόν λοιπόν, τον Κασιμάτη, από τον οποίο όχι μόνο δεν θα πάρει ευρώ, αλλά είναι αναγκασμένο να πληρώνει κιόλας τα έξοδα διαβίωσής του στα Διαβατά, το υπουργείο των Οικονομικών ευελπιστεί ότι δημοσιοποιώντας το όνομά του θα τον… πιέσει ψυχολογικά και εκείνος κάτω από το βάρος της πίεσης, διότι είναι και… ευαίσθητος άνθρωπος, θα πληρώσει!

Μα ποιον (νομίζουν ότι) δουλεύουν, ήθελα να ‘ξερα…

ΥΓ1: Ο Κασιμάτης, σε μια ανάλογη λίστα του 2010, εμφανιζόταν να χρωστάει 956 εκατ. Το ότι το ποσό των υποτιθέμενων οφειλών του μέσα σε μια πενταετία έφθασε το 1,266 δισ. οφείλεται στις ιλιγγιώδεις προσαυξήσεις των προστίμων που επιβάλλονται όταν δεν πληρώνεις.

ΥΓ2: Η αναφορά «θα τους κάνουν τα μούτρα κρέας» δεν είναι τυχαία – αφορά και αυτή τον Κασιμάτη. Την πρώτη φορά που συνελήφθη, το 2004, κατάφερε να αποδράσει και ζούσε ελεύθερος και ωραίος για χρόνια, αφού έγινε «αγνώριστος» ύστερα από ολικό… λίφτινγκ προσώπου. Μεγάλος, μιλάμε…

Τουρίστες

Βασικά μεγάλος, ο μεγαλύτερος, είναι ο Τσίπρας! Πήγε Κίνα, ακολουθούμενος από μια κουστωδία αξιωματούχων, αλλά και επιχειρηματιών, πανηγύρισε για την επιτυχία του ταξιδιού (της… αποχώρησης) αλλά τα αποτελέσματα του ταξιδιού σε οικονομικό επίπεδο ήταν εξαιρετικά πενιχρά. Μόνο τρεις (αριθμός 3) εταιρείες κατάφεραν να υπογράψουν συμβάσεις με τους Κινέζους – οι υπόλοιποι καμιά 50αριά επιχειρηματίες που τον ακολούθησαν είχαν την ευκαιρία να ξαναδούν πολλοί εξ αυτών το Πεκίνο και τη Σαγκάη και άλλοι να ανακαλύψουν ότι πέραν της Ελλάδας υπάρχουν και άλλες χώρες που διαθέτουν μεγάλο πολιτισμό.

Δεν μπορώ να εκτιμήσω ποιος ευθύνεται για τα πενιχρά αποτελέσματα, αν ήταν δηλαδή θέμα προετοιμασίας του ταξιδιού ή επιλογής προσώπων που προσκλήθηκαν. Γνωρίζω όμως ότι την ευθύνη της πρόσκλησης των επιχειρηματιών είχε ο ξάδελφος Τσίπρας, ο Γιώργος, που υποτίθεται ότι έχει αναλάβει αυτό το έργο στην κυβέρνηση.

Και γνωρίζω επίσης ότι το παλικάρι αγωνιωδώς και ώς την τελευταία στιγμή προσπαθούσε να γεμίσει τον κατάλογο των επιχειρηματιών οι οποίοι θα πήγαιναν στην Κίνα και θα επέστρεφαν με τις τσάντες γεμάτες συμφωνίες. Τώρα ακούω ότι προγραμματίζεται για τον Νοέμβριο νέα επιχειρηματική αποστολή.

Το μόνο που έχω να πω είναι ότι η εποχή αντενδείκνυται για τουρισμό: στο Πεκίνο Νοέμβριο κάνει κρύο και έχει τρομερή ατμοσφαιρική μόλυνση. Χάλια…

Ομορφιές

Οσο περνούν οι ημέρες «λύνονται» οι γλώσσες και μαθαίνουμε πράγματα. Οπως ας πούμε τι ακριβώς συνέβη με τη συμφωνία για την παραχώρηση του ΟΛΠ στην COSCO, που έφθασε στη Βουλή τελείως αλλαγμένη. Αγνώριστη. Ενθυμείσθε ασφαλώς το «τρούπημα» στα πλευρά που έκανε ο μπαρουτοκαπνισμένος κυρ-Θοδωρής Δρίτσας στον γραμματέα της κυβέρνησης Μιχάλη Καλογήρου, δείχνοντάς τον ως υπεύθυνο για ό,τι συνέβη. Το καινούργιο που πληροφορήθηκα από έγκυρη πηγή, πιο έγκυρη δεν γίνεται, είναι ότι ο καημένος ο Δρίτσας για πρώτη φορά σε αυτή την ιστορία είχε δίκιο. Αλήθεια έλεγε – αλλά δεν τον πίστευε κανείς, προφανώς.

Κατά την πηγή μου, η συμφωνία «μεταμορφώθηκε» στη διαδρομή της προς τη Βουλή, μετά την «επεξεργασία» στην οποία την επέβαλαν δύο από τους «καμπαλέρος» του πρωθυπουργικού περιβάλλοντος – ο Καλογήρου και ο πολυπράγμων Τζανακόπουλος. Οι δύο κύριοι επιχείρησαν αυτές τις αλλαγές υιοθετώντας, λέει, πλήρως τις απαιτήσεις της ομοσπονδίας των εργαζομένων στα λιμάνια. Και μάλιστα χωρίς καν να ενημερώσουν τον Δρίτσα, ο οποίος το έμαθε, όπως και κάθε απατημένος σύζυγος, τελευταίος!

Τέτοια γίνονται…

Ερωτηματικά

Απορημένους τους βρήκα στο ΠΑΣΟΚ με την «κινητικότητα» που επιδεικνύει εσχάτως ο πρόεδρος Γιώργος του κινήματος ΚΙΔΗΣΟ. Υποτίθεται ότι μετά τη συνάντηση που είχαν με την πρόεδρο Φώφη, έγινε ένα σημαντικό βήμα για τη «μεγάλη επιστροφή» – να κλείσουν οι πληγές των τελευταίων δύο χρόνων.

Αλλά ο πρόεδρος Γιώργος συνεχίζει τις περιοδείες. Και να πεις ότι υπάρχει πρόβλημα με την επιστροφή του από πλευράς Βενιζέλου; Εγώ προ ημερών που συνομίλησα επ’ αυτού με τον πρόεδρο «Βαγγέλη θα λέτε και θα κλαίτε» Βενιζέλο και τον ρώτησα σχετικά μου είπε καθαρά ότι «δεν έχει θέμα, το θέμα είναι να αποφασίσει (ο Παπανδρέου) με ποιους είναι».

Αρα; Δεν είναι παράξενο που απορούν οι άνθρωποι…

Στο τρέξιμο

Ακούω συνεχώς για έναν Μανώλη, ο οποίος κάνει τα logistics κορυφαίου, πολύ κορυφαίου μιλάμε, υπουργού. Ειδικά λέει τις παραμονές των εκλογών τα πόδια του «έβγαλαν νερό» κατά τη γνωστή έκφραση. Και πως βρίσκεται σε μια αέναη κίνηση, φυσικά για τις ανάγκες του κυρίου υπουργού. Εκτελεί δε τις εργασίες που του ανατίθενται, μου λένε, με προθυμία, εχεμύθεια (αυτό πάντα είναι υπό αίρεση για όλους τους ανθρώπους, οφείλω να σημειώσω), ταχύτητα και αξιοπιστία.

Ενδιαφέρων τύπος ο Μανωλάκης, βρίσκω. Πολύ ενδιαφέρων…

Ες μεθαύριον

Παρέλαβα, με καθυστέρηση ομολογώ, δελτίο Τύπου του Ινστιτούτου Παστέρ για την υπόθεση με τα ληγμένα αντιφυματικά εμβόλια που έγραφα προχθές. Υπογράφει ένας κύριος ονόματι Τσίκαρης, καθηγητής Χημείας στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, ο οποίος δεν αποφεύγει τον πειρασμό να μου κάνει μαθήματα δημοσιογραφίας (χα!) και να με απειλεί με νομικά μέτρα – στη γραμμή Παππά και αυτός.

«Λόγω πληθώρας επίκαιρης ύλης» που λένε θα απαντήσω ολοκληρωμένα στο φύλλο της Δευτέρας, επί του Δελτίου Τύπου.

Ολα για την παραμονή
Το σπάσιμο στα δύο του άρθρου για την κατάργηση του μπόνους των 50 εδρών στο πρώτο κόμμα και η διατήρηση του ορίου του 3% για την είσοδο ενός κόμματος στη Βουλή, που επιχείρησε η κυβέρνηση προκειμένου να αθροίσει τις ψήφους του ΚΚΕ για την ψήφιση του εκλογικού νόμου, είναι, θεωρώ, η κορυφαία επιβεβαίωση για τις μικροκομματικές σκοπιμότητες της κυβερνητικής πρότασης.
Και παράλληλα μια ακόμη απόδειξη της προχειρότητας με την οποία επιχειρείται η  νομοθέτηση κορυφαίων νόμων για τη λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος. Νομοθετούν κυριολεκτικά στο πόδι και έχουν το βλέμμα σταθερά προσηλωμένο στο πώς θα μπορέσουν να παραμείνουν στην εξουσία όσο γίνεται περισσότερο. 
Είναι φανερό ότι για τη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ μικρή σημασία έχουν κρίσιμα ζητήματα όπως το πώς θα κυβερνηθεί η χώρα ενόσω εξακολουθεί να αντιμετωπίζει την πολυεπίπεδη οικονομική και κοινωνική κρίση. Λειτουργούν με γνώμονα το προσωπικό συμφέρον, το οποίο ταυτίζουν απολύτως με την καρέκλα, την εξουσία. 
Γνωρίζοντας ότι έχουν απολέσει οριστικά τη λαϊκή στήριξη, μεθοδεύουν τρόπους να υποκλέψουν μια δεσπόζουσα θέση στο πολιτικό στερέωμα. Στο πλαίσιο αυτό δεν διστάζουν να συνεργαστούν εμμέσως ακόμη και με τη Χρυσή Αυγή, αντί να  δηλώσουν δημόσια και με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο ότι δεν επιθυμούν την υπερψήφιση του σχεδίου νόμου από το νεοφασιστικό μόρφωμα. Η Αριστερά και η λαϊκίστικη Δεξιά φανερά συμμαχούν ακόμη και με τον διάβολο, μήπως και καταφέρουν να επιβιώσουν – αυτό είναι το συμπέρασμα.

Και η αντιπολίτευση; Τι κάνει η αντιπολίτευση, και ειδικά η αξιωματική; Ουσιαστικά παρακολουθεί αμήχανη, αντί να καταδείξει την ανούσια συμμαχία και να υπογραμμίσει με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο τους κινδύνους που εγκυμονεί για τον τόπο. Δεν έχει τα ανακλαστικά να μπορέσει να κινητοποιήσει και τις κοινωνικές δυνάμεις προς αυτή την κατεύθυνση. Περιορίζεται απλώς να δηλώσει ότι όταν έρθει στην εξουσία θα καταργήσει αυτό το εξάμβλωμα. Και δεν βλέπει ότι υπάρχει άμεσα ο κίνδυνος να πάμε σε σύντομο χρόνο σε διπλές κάλπες, με τις δεύτερες εκλογές να πραγματοποιούνται με την απλή αναλογική Τσίπρα, και να περάσει η χώρα σε καθεστώς πλήρους ακυβερνησίας. 
Η κυβέρνηση είναι αδίστακτη και το δείχνει. Η αξιωματική αντιπολίτευση αμήχανη και φοβισμένη. Για μένα τώρα είναι η ευκαιρία για την ελάσσονα αντιπολίτευση να ανασυγκροτηθεί άμεσα και να επιδιώξει τη φυγή προς τα εμπρός. Αν δεν το κάνει, φοβούμαι ότι θα συνθλιβεί ανάμεσα στους δύο μονομάχους…