[Μικροπολιτικός] Πώς αλλάζουν οι καιροί, Θοδωρή!

Κι όμως η στιγμή που ο Θοδωρής Δρίτσας απέφευγε – άλλοτε σκόπιμα και άλλοτε ονειροπόλα – έφτασε χθες. Ηταν η «δύσκολη» στιγμή στην Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου, όπου ως υπουργός Ναυτιλίας έπρεπε να υπερασπίσει τη συμφωνία παραχώρησης των μετοχών του ΟΛΠ στο Δημόσιο ώστε στη συνέχεια να πουληθεί στην κινεζική COSCO.

Να σημειώσω σε αυτό το σημείο ότι η κύρωση της συμφωνίας εισήχθη χθες στη Βουλή – και θα ψηφιστεί σήμερα το βράδυ – με κατεπείγουσες διαδικασίες προκειμένου ο Πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας να την πάει «δώρο» στους Κινέζους κατά το ταξίδι του στο Πεκίνο αύριο, Παρασκευή.

Στα πυρά της αντιπολίτευσης – και κυρίως στις επισημάνσεις των στελεχών της για τις κυβερνητικές αντιφάσεις – ο υπουργός Ναυτιλίας παραδέχθηκε ότι «η ιδιωτικοποίηση του λιμανιού δεν ήταν στον προγραμματικό αλλά και στον κυβερνητικό λόγο του ΣΥΡΙΖΑ» και συμπλήρωσε πως αποτελεί πάγια θέση της κυβέρνησης ότι η παραγωγική ανάπτυξη της χώρας πρέπει να στηριχτεί σε έναν δημόσιο σχεδιασμό και όχι στους κανόνες της αγοράς.

Με βαριά καρδιά λοιπόν ομολόγησε ότι «αυτός ο στόχος δεν επιτεύχθηκε» και καταλόγισε ευθύνες στην ελληνική και ευρωπαϊκή Δεξιά. Υποστήριξε δηλαδή ότι «η συμμαχία τους στέρησε τόσο από τη χώρα όσο και από τον λαό αυτό που οραματιζόμασταν να πράξουμε». Δεν ξέρω πόσοι τον πίστεψαν – ακόμα και στα έδρανα του ΣΥΡΙΖΑ – ο υπουργός πάντως αυτά είπε.

Το κρύο πιάτο της εκδίκησης

Στην αντιπολίτευση – αναφέρομαι κυρίως στους εκπροσώπους ΠΑΣΟΚ και ΝΔ – όπως ήταν αναμενόμενο πήραν το αίμα τους πίσω. Από τη ΝΔ η Ολγα Κεφαλογιάννη εστίασε στις αντιφάσεις του ΣΥΡΙΖΑ, κατηγορώντας για «απύθμενο θράσος» το δίδυμο Τσίπρα και Δρίτσα.

Από το ΠΑΣΟΚ οι τόνοι ανέβηκαν ακόμα περισσότερο με τον Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλο που άρχισε την ομιλία του κάπως έτσι: «Θοδωρή, τα έμαθες τα νέα; Σήμερα υπογράφεις την ιδιωτικοποίηση του ΟΛΠ, το “ξεπούλημα του λιμανιού” όπως έλεγες. Από το “λιμάνι της αγωνίας”, περάσαμε στην αγωνία και λαχτάρα για την εξουσία». Βεβαίως υπενθύμισε στον υπουργό τις διαδηλώσεις στις οποίες πρωτοστατούσε κατά της πώλησης του ΟΛΠ, ενώ επισήμανε και το θέμα των μετατάξεων των υπαλλήλων κάνοντας λόγο για «απροκάλυπτο ρουσφέτι» της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ στην COSCO.

«Είναι ντροπή την ημέρα που απολύονται 13.000 άνθρωποι στον Μαρινόπουλο, η κυβέρνηση να δίνει τη δυνατότητα στην COSCO να μεταφερθούν εργαζόμενοι στο Δημόσιο. Εμείς λέμε να διασφαλιστούν τα δικαιώματά τους, ενώ εσείς κάνετε ρουσφέτι στην COSCO ώστε να απαλλαγεί από ένα μεγάλο μέρος των εργαζομένων. Και εδώ μοιάζετε πάρα πολύ με τη ΝΔ υιοθετώντας το μοντέλο της Ολυμπιακής Αεροπορίας» υπογράμμισε.

Και έκλεισε την ομιλία του με τη φράση: «Κύριε υπουργέ, πουλάτε και ξεπουλάτε με κλάμα και με πόνο όπως ο Χρήστος Καΐλας. Κουράγιο, κύριε υπουργέ. Ελπίζουμε πως η διατήρηση της καρέκλας θα σας απαλύνει τον πόνο για το “ξεπούλημα”, όπως λέγατε, του λιμανιού». Να αναφέρω απλώς ότι, όπως είπε αργότερα σε πηγαδάκι o Κωνσταντινόπουλος, παρότι 40άρης γνωρίζει καλά ότι ο Καΐλας λέγεται Βασιλάκης, αλλά υποστήριξε ότι ο ίδιος εννοούσε τον (πονεμένο και κλαψιάρη…) Χρήστο Σπίρτζη!

Ο λαός πίσω από την πώληση του ΟΛΠ!

Φυσικά, σε όλα τα παραπάνω η απάντηση Δρίτσα ήταν πως «βρεθήκαμε σε ασφυξία το καλοκαίρι του 2015. Είπαμε “χάσαμε” και απευθυνθήκαμε στον ελληνικό λαό, ρωτώντας τον αν θέλει να συνεχίσουμε τη μάχη και ο ελληνικός λαός είπε Ναι. Η κυβέρνηση βρίσκεται στις καρέκλες της όχι διότι έχει τρέλα με την εξουσία, αλλά διότι πρέπει να συνεχίσει να δίνει τις μάχες της». Τώρα για πόσο ακόμη οι κυβερνώντες θα επικαλούνται τη λαϊκή εντολή του περασμένου Σεπτεμβρίου για να δικαιολογούν τα ψέματα και τις αντιφάσεις τους είναι μια άλλη συζήτηση.