[Στίγμα] «Εμείς» και οι «άλλοι»

Είμαι πολύ περίεργος να δω τι θα γίνει απόψε στο Σύνταγμα, μετά το αφειδώλευτο στα όρια του σκανδάλου «σπονσοράρισμα» της εκδήλωσης των «#παραιτηθείτε/φύγετε» από την κυβέρνηση και τα στελέχη της. Δεν υπήρξε ένα (αριθμός 1) κυβερνητικό στέλεχος που να βγήκε σε κανάλια και ραδιόφωνα αυτές τις ημέρες και να μην τον είπε τον «καλό» τον λόγο γι’ αυτήν τη συγκέντρωση, η οποία παρομοιάστηκε με όλα τα κακά της οικουμένης για να καταδειχθεί το εγκληματικό του πράγματος να μετάσχει κάποιος σε αυτήν. Ώς και μια απεργία ήρθε να βοηθήσει σε αυτή την κατεύθυνση – εκείνη των εργαζομένων στα μέσα μαζικής μεταφοράς, που αν και απεργούν κατά της κυβέρνησης υποτίθεται, αρνήθηκαν να μετακινήσουν την απεργία τους για άλλη ώρα ή ημέρα, μη και θεωρηθεί ότι βοηθάνε τη συγκέντρωση…

Γιατί όμως όλο αυτό; Ρώτησα, έμαθα!

Ο πάντοτε πρόθυμος προς ενημέρωση άνθρωπός μου στο Μαξίμου, διά σημειωμάτων as usual, με ενημέρωσε ότι όλο αυτό, που αντικειμενικά βοηθάει την αποψινή συγκέντρωση, δεν έγινε τυχαία. Καθόλου μάλιστα. Εγινε επί σκοπώ και με σχέδιο:

– Εμάς μας βοηθάει η συγκέντρωση να είναι όσο το δυνατόν μεγαλύτερη. Αυτό θα συσπειρώσει τον κόσμο μας, που θα διαπιστώσει ότι απέναντι στην κυβέρνησή του έχει συμπτυχθεί ένα «μαύρο» μέτωπο, το οποίο απειλεί τις κατακτήσεις του λαού. Και άρα δεν υπάρχει χώρος για πολυτέλειες όπως η υψηλή κριτική για το αν είναι αριστερή η πολιτική μας ή όχι.

Αφωνος, όπως με άφησε η εξήγηση, άδραξα την ευκαιρία να το σκεφτώ λιγάκι και ομολογώ πως δεν το βρήκα μακριά από την πραγματικότητα. Αντιθέτως. Μπορώ να πω ότι συμφώνησα κιόλας. Με μία ελαφρά, τόση δα, ένσταση: ποιος κόσμος να συσπειρωθεί γύρω από την κυβέρνηση που δεν βλέπει την ώρα (αυτός ο κόσμος) να φύγει όπως μπορεί…

Ητοι, όπου φύγει φύγει…

Ρελάνς στην Ακρόπολη

Οι «#παραιτηθείτε/φύγετε» απόψε Σύνταγμα, αλλά ο πρόεδρος Αλέξης κάνει ρελάνς με Μουσείο Ακρόπολης. Μεγαλειώδης κίνηση, αν πιστέψουμε την κυβέρνηση, διότι η εμπνευσμένη ρελάνς του προέδρου θα έχει ως αντικείμενο τη «δίκαη ανάπτυξη». Ομολογώ την αμαρτία μου ότι δεν έχω ακούσει μεγαλύτερη… μπαρούφα από αυτή. Διότι τι θα πει «δίκαιη ανάπτυξη»; Μπορεί να υπάρξει και «άδικη», ας πούμε; Ή «καταφρονεμένη»; Ή «τα δυο κακά της μοίρας της» ανάπτυξη;

Φυσικά δεν θα το λύσουμε τώρα αυτό. Επειδή εγώ, αν αναφέρομαι σε αυτό, είναι γιατί θέλω να εκθειάσω τη μετριοπάθεια του προέδρου Αλέξη. Ως και τη μετριοφροσύνη. Χρησιμοποιεί το Μουσείο Ακρόπολης για να πραγματοποιήσει αυτές τις βαθυστόχαστες (όπως πάντα) ανακοινώσεις του, και δεν πηγαίνει πεντακόσια μέτρα πιο πέρα, στην Πνύκα, να απευθυνθεί ως άλλος Περικλής στους Αθηναίους.

Δείχνει αυτή η στάση, την οποία και επαινώ (με τη γνωστή αντικειμενικότητα αλλά και παρρησία που με διακρίνει), πολιτικό ο οποίος, παρότι χρησιμοποιεί κατά κόρον τους συμβολισμούς, ορθώνει το ανάστημά του στις προκλήσεις του παρελθόντος και αρνείται να υποταγεί στις σειρήνες που τον καλούν να συγκριθεί μαζί του. Πολύ απλά διότι είναι, πλην όλων των άλλων, και ασύγκριτος.

Τούτου δοθέντος, να μου επιτραπεί να αφιερώσω στον πρόεδρο στίχους από το ομώνυμο τραγούδι του φίλου μου του Πάριου (χαίρε Γιάννη):

«Ποιος να συγκριθεί μαζί σου

κι απ’ τον νου μου να σε σβήσει

Ποιος στο βάθος της ψυχής μου

θα τολμήσει να σ’ αγγίξει, ποιος»…

Στρατηγική με χιούμορ

Το τραγούδι είναι βαθιά ερωτικό, αλλά με μια εσάνς που αγγίζει και την «πολιτική» (το έχει γράψει, άκου κύριε τώρα, η Ντέλα Ρούνικ, πρώην σύζυγος του αρχηγού της ΚΥΠ επί χούντας Ρουφογάλη!), και αν το ανακαλώ στη συλλογική μνήμη είναι γιατί πιστεύω ότι όντως αυτά που κάνει ο πρόεδρος Αλέξης, το αριστερό μου αγόρι, είναι πέραν πάσης συγκρίσεως.

Σε μια χώρα που βιώνει τη χειρότερη ύφεση της ιστορίας της, εκείνος τολμά να κάνει την υπέρβαση. Εξαγγέλλει κάτι που δεν λέει τίποτα επί της ουσίας, το πασπαλίζει με διάφορα ανέξοδα «θα» (π.χ. θα αξιοποιήσει για την ανάπτυξη την… Παρευξείνια Τράπεζα, εξαγγελία επιπέδου «ρε παιδιά, το άλλο με τον Τοτό το ξέρετε;») και με τον τρόπο αυτόν πιστεύει ότι θα διαιωνίσει την παρουσία του στην εξουσία.

Δεν ξέρω ποιανού ιδέες είναι όλα αυτά, αν είναι δηλαδή του προέδρου Αλέξη ή κάποιου άλλου δικού του. Οποιος όμως τα σκέφτεται, αν μη τι άλλο, ο μπαγάσας, έχει ευρηματικότητα και χιούμορ. Του το αναγνωρίζω, άνευ ετέρας…

Λούφα και παραλλαγή

Και ενώ όλο το σύστημα Μαξίμου προετοιμάζεται για την αυριανή μεγαλειώδη εμφάνιση του προέδρου Αλέξη στο Μουσείο Ακρόπολης, πληροφορούμαι ότι ουδόλως έχει απομειωθεί η ένταση που επικρατεί στο ευαγές ίδρυμα που στεγάζει την ηγεσία της κυβέρνησης εξαιτίας της απογοήτευσης του Πρωθυπουργού για τους υπουργούς του.

Με τον πιστό Τζανακόπουλο να σημειώνει συνεχώς στο ποινολόγιο απουσίες, ορισμένοι υπουργοί λογικά δεν πρέπει, και δεν μπορεί, να αισθάνονται ήσυχοι εκ του γεγονότος ότι αρνούνται να… πορευθούν προς τον λαό, να τον ενημερώσουν για τα κυβερνητικά επιτεύγματα.

Σειρά υπουργών λουφάρει κανονικά. Μου απαρίθμησε μια πηγή μου τους ακόλουθους που έχουν επισημανθεί: ολόκληρο το οικονομικό επιτελείο. Ο αντιπρόεδρος Δραγασάκης. Οι υπουργοί Σταθάκης, Σπίρτζης (αν και αυτός κακώς μπαίνει στο ποινολόγιο – ο άνθρωπος πονάει…), Σκουρλέτης, Δρίτσας, Ξανθός, ο υφυπουργός Κοντονής. Τη σχετική αξιολόγηση περνούν με θετικό πρόσημο, πάντα κατά την ίδια πηγή μου, ο Φίλης, ο Κατρούγκαλος, ο Πολάκης, η Γεροβασίλη και ο Αποστόλου. Αυτοί δείχνουν προθυμία. Και αντοχή στα (λεκτικά) «γιαουρτώματα»…

Οπως και να ‘χει, ο πρόεδρος Αλέξης διαπιστώνει σοβαρό «έλλειμμα» στην κυβερνητική παρουσία στην κοινωνία.

Στενοχωριέμαι, αληθινά…

Ομελέτα…

Δέχθηκα τηλεφώνημα υπουργού Αλεξιάδη Τρύφωνος (σώγαμπρου εκ Τζουμέρκων) χθες. Με ενημέρωσε ότι δεν βρήκε κανένα έτοιμο νομοσχέδιο του πρώην υπουργού κατά της διαφθοράς Παναγιώτη Νικολούδη, το οποίο να αφορά την πάταξη του λαθρεμπορίου πετρελαίου.

Οπως μου εξήγησε, βρήκε έτοιμες υπουργικές αποφάσεις, κατ’ εφαρμογήν της σχετικής νομοθεσίας που είχαν ψηφίσει η κυβέρνηση Παπανδρέου το 2011 και η κυβέρνηση Σαμαρά το 2012. Αλλά, όπως μου είπε, αυτές οι υπουργικές αποφάσεις που απαιτούνται για τον πλήρη έλεγχο του λαθρεμπορίου δεν είναι κάτι εύκολο, κάτι που μπορεί να ολοκληρωθεί από τη μια στιγμή στην άλλη. Είναι ιδιαίτερα εξειδικευμένο ζήτημα και για τον λόγο αυτόν, για μία τουλάχιστον, έχει αναθέσει τη σύνταξή της σε ειδική ομάδα έργου.

Δεν ξέρω τι αφορά αυτό το πράγμα και ούτε επέμεινα ιδιαίτερα να μάθω. Αλλά φαντάζομαι το πολύ απλό, του ελέγχου των δεξαμενόπλοιων που μπαίνουν ή βγαίνουν στον Σαρωνικό Κόλπο, μπορεί να γίνει χωρίς να χρειάζονται πολύπλοκες διαδικασίες. Καταδρομικές επιχειρήσεις χρειάζονται, και πολιτική βούληση «να σπάσουν αβγά».

Μια, δυο, τρεις, πέντε, με κατάσχεση φορτίου και πλοίων, και να δεις πώς κόβεται μαχαίρι το λαθρεμπόριο.

Guts να υπάρχουν, που λέμε και στην εύανδρο Ηπειρο…