ΦΙΜΩΤΡΑ

Εχει αποδειχθεί πολλές φορές στο παρελθόν ότι όσα κάνει ένα κόμμα στην αντιπολίτευση τα πληρώνει μετά στην κυβέρνηση. Ουδείς όμως παίρνει το μάθημα. Ο ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί το νεότερο παράδειγμα και το πιο πρόσφατο θύμα πρακτικών που ο ίδιος εισήγαγε στην ελληνική δημόσια ζωή. 
Ο αναπληρωτής υπουργός Υγείας Παύλος Πολάκης έχει κατ’ επανάληψιν αντιμετωπίσει αντιδράσεις και γιουχαΐσματα. Ανάλογα φαινόμενα είχαμε και χθες στην Ιεράπετρα. Αυτά οφείλονται εν μέρει και στο έντονα συγκρουσιακό ύφος της πολιτικής του. Πέρα όμως από τα χαρακτηριστικά μιας ατομικής περίπτωσης, αυτό που δεν πρέπει κανείς να αγνοήσει είναι πως όλα αυτά θυμίζουν πολύ έντονα το 2011. Τότε παθόντες ήταν υπουργοί του ΠΑΣΟΚ. Αλλά οι δράστες εμφανίζονταν ως αγανακτισμένοι από το Μνημόνιο πολίτες. Τώρα οι συμπεριφορές αυτές επανέρχονται. Η κυβέρνηση, διά στόματος Πολάκη, σπεύδει να τις απαξιώσει ως έργα «ακροδεξιών και ΛΑΕτζήδων», ενώ τα περί σκύλων που γαβγίζουν δεν είναι ακριβώς ένδειξη πολιτικού πολιτισμού. 
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι προπηλακισμοί δεν αποτελούν μέσο πολιτικής στη δημοκρατία. Οι κυβερνώντες δεν απαξιώνουν όμως τον τρόπο αλλά τους εκφραστές του. Με τον ίδιο τρόπο που ουδείς στα σεπτά επιτελεία του Μεγάρου Μαξίμου έχει σκεφτεί να ζητήσει από τον Πολάκη να αλλάξει τον συχνά εντελώς αντιδημοκρατικό τρόπο έκφρασής του. Εμείς δεν θα λέγαμε ποτέ: κανείς δεν έχει σκεφτεί να του βάλει φίμωτρο. Ολα αυτά όμως θυμίζουν πολύ έντονα τον ρώσο βουλευτή που δεν αποδοκίμασε – το αντίθετο – τις βαρβαρότητες των ρώσων χούλιγκαν στη Μασσαλία. 
Το δυσάρεστο συμπέρασμα είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν ενοχλείται από την ένταση – είτε προέρχεται από αυτόν είτε στρέφεται εναντίον του. Αντιθέτως, φαίνεται να τρέφεται από αυτήν. Κάτι ανησυχαστικό και επικίνδυνο.