[Ενστάσεις] Βάλε κατσαρόλα

Λες και ήταν χθες. Ηταν Τρίτη 7 Ιουνίου 2011, όταν στην πάνω Πλατεία Συντάγματος, εκεί όπου αγανακτούσαν οι αριστεροί (στην κάτω πλατεία αγανακτούσαν οι ακροδεξιοί), τοποθετήθηκε ένα τραπεζάκι στο οποίο κάθησαν οι σχεδόν άγνωστοι στο ευρύ κοινό, τότε, καθηγητές Γιάνης Βαρουφάκης, Ευκλείδης Τσακαλώτος, Γιώργος Κατρούγκαλος, μαζί με έναν κύριο Καζάκη, για να διδάξουν το αγανακτισμένο κοινό. Του είπαν πόσο άδικος είναι ο κόσμος, τι κακό ήταν το Μνημόνιο, γιατί πρέπει να καταρρεύσει ο καπιταλισμός, πώς θα αλλάξει η Ευρώπη, αλλά και πώς θα κυριαρχήσει ένα δίκαιο μοντέλο άμεσης δημοκρατίας.

Ηταν μια ωραία ατμόσφαιρα, στην οποία υποτίθεται ότι καλοπροαίρετοι δημοκράτες τα έβαζαν με όσους θεωρούσαν ότι ευθύνονται για την εξάρτηση της χώρας από κακούς ευρωκράτες, υποσχόμενοι έναν αντιμνημονιακό παράδεισο, με χορούς, τραγούδια, κοψίδια, τσίπουρα, ελεύθερο χρόνο, χρήμα, κόκκινες σημαίες και επανάσταση. «Βάλε κατσαρόλα, / φίλε μου, ξεκόλλα. / Πες και στα παιδιά / να ‘ρθουν μια βραδιά / να τα σπάσουν όλα», τραγουδούσε ο αντιμνημονιακός βάρδος Σταμάτης Κραουνάκης. «Κάτω τα κόμματα πάνω τα χρώματα» έλεγαν τα συνθήματα στα πανό. «Εχουμε την ομορφιά μαζί μας απέναντι στον μοχθηρό τραπεζίτη και τον κακό πολιτικό» διατυμπάνιζαν οι λυρικοί Αγανακτισμένοι στα πρόσωπα απέναντί τους, που αφού κέρδισαν αναγνωρισιμότητα έβαλαν πλώρη για υπουργεία.

Και πέρασε ο καιρός, και ο Βαρουφάκης, ο Τσακαλώτος, ο Κατρούγκαλος τα πήραν τα υπουργεία. Και έγιναν πολύ σύντομα γκρίζοι, περισσότερο γκρίζοι εξουσιαστές από εκείνους που κατήγγελλαν. Ο Βαρουφάκης ευθύνεται για μια διαπραγμάτευση που καταβαράθρωσε τη χώρα και τη φέσωσε καμιά ογδονταριά δισ. ευρώ, ο Τσακαλώτος και ο Κατρούγκαλος για το πιο άγριο Μνημόνιο, το οποίο όμως εφαρμόζεται για να προλεταριοποιήσουν τη μεσαία τάξη της χώρας οι αριστεροί πάλαι ποτέ καθοδηγητές της αγανάκτησης.

Ετοιμοι σήμερα, υπό τον Αλέξη Τσίπρα, ακόμα και για θεσμική εκτροπή – στο όνομα δήθεν της άμεσης δημοκρατίας.

Μιας δημοκρατίας ζεματισμένης. Βάλε κατσαρόλα.