[Στίγμα] Μπλέξιμο

Είναι κανόνας: μη λες πολλά, γιατί κάποια στιγμή θα τα βρεις μπροστά σου. Το «ουάου» αγόρι Βαρουφάκης για έναν περίεργο λόγο παραγνωρίζει αυτόν τον κανόνα. Γιατί να τον αγνοεί, αποκλείεται. Τούτων δοθέντων, νομίζω ότι θα μπλέξει άσχημα μετά και τις τελευταίες, χθεσινές, δηλώσεις του σε ιστοσελίδα υπό την επωνυμία «Athens Live». Και δεν θα μπλέξει μόνον αυτός, θα μπλέξουν κι άλλοι άνθρωποι, όπως ο Πρωθυπουργός Τσίπρας ή ο αντιπρόεδρος Δραγασάκης.

Οι δηλώσεις του, που κάνουν από χθες το απόγευμα τον γύρο του Διαδικτύου, και σύμφωνα με τις οποίες είχε συμφωνήσει με τον Τσίπρα (άκου τώρα σοβαρή πολιτική αντιμετώπιση του εθνικού θέματος της κρίσης) να απειλούν τους εταίρους συνεχώς με Grexit, συν διάφορα άλλα που είπε, τον φέρνουν όλο και πιο κοντά στη Δικαιοσύνη!

Οπως μου δήλωσε χθες περί το εσπέρας ο αντιπρόεδρος Αδωνις (Γεωργιάδης), η ΝουΔού θα επαναφέρει την πρότασή της για τη σύσταση εξεταστικής των πραγμάτων επιτροπής για τις πράξεις της κυβέρνησης Τσίπρα, στο εξάμηνο από τον Ιανουάριο του 2015 ώς τον Ιούλιο του ίδιου χρόνου. Και δεν αποκλείεται να υποβληθεί και μία μήνυση στον «ουάου» πολυλογά Βαρουφάκη, ο οποίος δεν καλύπτεται πλέον από καμία ασυλία, δεν είναι πια βουλευτής ως γνωστόν – και μπορεί άνετα να παραπεμφθεί…

Στην εύανδρο Ηπειρο, για περιπτώσεις όπως του αγοριού με τη μεγάλη γλώσσα λέμε «κακό πράγμα να τρίβεσαι στην γκλίτσα του τσοπάνη»…

Ευσεβείς πόθοι

Την παροιμία αυτή, μπορεί να του την εξηγήσει καλύτερα παντός άλλου ο πατριώτης μου Δημήτρης, Μήτσος για τους φίλους του, Παπαδημούλης, ο οποίος πληροφορούμαι εγκύρως εκ Βρυξελλών, τραβάει ο άνθρωπος ένα ζόρι. Μεγάλο ζόρι για την ακρίβεια. Θέλει σώνει και καλά να «αρραβωνιάσει» τον ΣΥΡΙΖΑ με τους ευρωπαίους σοσιαλδημοκράτες, και για τον σκοπό αυτόν έχει στήσει ένα «μηχανάκι» μου είπαν, με κάποιους πολύ κοντινούς στον επικεφαλής της ευρωομάδας (ομιλώ γι’ αυτόν τον κύριο Πιτέλα, τον Τζιάνι, όπως είναι το όνομά του), ώστε να εξωπεταχτεί το ΠΑΣΟΚ από τον φυσικό πολιτικό του χώρο και να πάρει τη θέση του ο ΣΥΡΙΖΑ.

Απόρροια της προσπάθειας αυτής, την οποία οι πασόκοι παρακολουθούν με μεγάλη… συμπάθεια, είναι τα πρόσφατα  δημοσιεύματα στην… έγκυρη περί αυτά «Αυγή» (με εξίσου… έγκυρη «πηγή» τον Μήτσο), σύμφωνα με τα οποία  το… ΠΑΣΟΚ έχει απομονωθεί από τους ευρωπαίους σοσιαλδημοκράτες διότι δεν… στηρίζει την κυβέρνηση Τσίπρα!

Φίλος μου, ο οποίος μου μετέφερε και τα σχετικά, μου είπε χαρακτηριστικά «αν το γράψεις, σε παρακαλώ, πες και του Μήτσου να αλλάξει πλευρό απ’ αυτό που κοιμάται, γιατί θα πιαστεί».

Το λέω…

Υψηλή στρατηγική

Φυσικά ρώτησα, γιατί ο σινιόρε Πιτέλα κρατάει αυτή τη (θετική) στάση έναντι της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ – και μέρα παρά μέρα βρίζει, πότε το ΔουΝουΤού και πότε τους Γερμανούς και τον Σόιμπλε. Μου εξήγησε, ο πολύ ενημερωμένος περί αυτά τα ζητήματα άνθρωπός μου εν Βρυξέλλαις, ότι ο Πιτέλα δεν έχει κανένα απολύτως καημό για τον Τσίπρα – αντιθέτως σε προσωπικό επίπεδο ίσως «δεν τον πάει» κιόλας.

– Αλλά;

– Ο Πιτέλα είναι Ιταλός. Στηρίζει τον Τσίπρα, όπως κάνει και με τους Ισπανούς και τους Γάλλους, στην προσπάθειά του να στήσει ένα αντι-Σόιμπλε μέτωπο. Γιατί ξέρει πως μόλις οι Γερμανοί τελειώσουν με την Ελλάδα, η αμέσως επόμενη χώρα κατά της οποίας θα στραφούν, λόγω του εκρηκτικού δημόσιου χρέους της (πάνω από 2 τρισ. ευρώ, σημειωτέον…) είναι η Ιταλία. Και επειδή είναι μανούλα σ’ αυτά, αυξάνει τη ρητορική κατά των Γερμανών, μήπως και διασώσει τον Ρέντσι, ο οποίος στις δημοσκοπήσεις χάνει από τον Μπέπε Γκρίλο. Αδερφέ, είναι σύνθετα τα πράγματα, δεν είναι απλά…

Το βλέπω…

Αταλάντευτος

Σύνθετα επίσης είναι τα πράγματα και για την κυβέρνηση, και το ποιος τη στηρίζει επαρκώς στο προσκήνιο, και κυρίως στο παρασκήνιο. Η βαριά σπόντα που έριξε χθες ο πρόεδρος Βαγγέλης «είμαι πάντα εδώ» Βενιζέλος, άρτι επιστρέψας εξ ΗΠΑ, για την «αντιμνημονιακή Δεξιά» που στηρίζει την κυβέρνηση δεν ήταν, μπορώ να το διαβεβαιώσω, μια κουβέντα του αέρα. Οχι.

Οι συνομιλητές του μπορούν να αποκωδικοποιήσουν ότι με τον όρο αυτό περιγράφει τον πρόεδρο Κώστα (Καραμανλή) και τους περί αυτόν, που είτε είναι στην κυβέρνηση (περίπτωση Παπαγγελόπουλου) είτε εκτός αυτής. Και  εννοεί επίσης διάφορα συμφέροντα (οικονομικά αλλά και εκδοτικά), όχι γενικώς και αορίστως αλλά με όνομα και διεύθυνση.

Επίσης οι συνομιλητές του γνωρίζουν ότι αυτό το έργο θα το πάει ώς το τέλος – γιατί τέτοιος είναι ο πρόεδρος Βαγγέλης, πεισματάρης!

Και παρότι θρησκευόμενος, είναι του δόγματος «ο Θεός συγχωρεί, εγώ όχι»!..

«Ανάπτυξη»

Στο μεταξύ, συνεχίζεται με αμείωτους ρυθμούς η συζήτηση για το μέλλον των εν Ελλάδι «μπουρδέλων», αυτά ντε που ο καθωσπρεπισμός των συριζαίων – σιγά μη στάξει η ουρά του γαϊδάρου – αποκαλεί «οίκους ανοχής».

Χθες παρενέβη ο Δήμος Αθηναίων, για να υπογραμμίσει ότι από τις 200 τόσες αιτήσεις που έχουν υποβληθεί, μόνο ένα έχει καταφέρει να λειτουργεί νόμιμα. Πέραν της αυταπόδεικτης γραφειοκρατίας που επικρατεί και σε αυτόν τον τομέα, δεν φαντάζομαι να διαφεύγει κανενός η ουσία της είδησης: ότι γνωρίζει άνθηση το επάγγελμα, το καλούμενο και «αρχαιότερο», στην Ελλάδα της κρίσης!

Προφανώς προς επιβεβαίωση των συνεχών κυβερνητικών  ανακοινώσεων ότι βγαίνουμε από τα Μνημόνια και έρχεται – τι έρχεται, ήρθε ήδη! – η ανάπτυξη!..

Δεν θέλω μεμψιμοιρίες και μιζέρια: έργο ΣΥΡΙΖΑ και αυτό. Να καταλογιστεί, πάραυτα, παρακαλώ…

Τεύτλα ο θησαυρός

Αλλο έργο ΣΥΡΙΖΑ, αξιοσημείωτο επίσης, είναι η επαναλειτουργία της βουλιαγμένης ώς τον λαιμό στα χρέη, Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης. Είχα αναφερθεί κατά το παρελθόν στην απέριττη αλλά γνήσια συριζαίικη απαίτηση του τότε υπουργού Λαφαζάνη από κορυφαίο τραπεζίτη να τη χρηματοδοτήσει με 150 εκατομμύρια ευρώ για να ξεκινήσει «διότι άλλαξαν τα πράγματα τώρα» και «έχουμε δεσμευθεί ότι θα λειτουργήσει, και θα λειτουργήσει, βάλτε το καλά στο μυαλό σας, πάνε αυτά που ξέρατε».

Ο τραπεζίτης δεν μάσησε τότε, βρέθηκαν όμως χρήματα από τον κρατικό προϋπολογισμό και η ΕΒΖ ξεκίνησε να λειτουργεί με 150 άτομα προσωπικό και χωρίς να υπάρχει επαρκής παραγωγή τεύτλων.

Χθες με πήρε φίλος μου από τη Θεσσαλονίκη, να μου πει ότι οι τευτλοπαραγωγοί που είχαν παραγωγή και την εμπιστεύθηκαν στην ΕΒΖ δεν μπορούν να πάρουν τα λεφτά τους – 9 εκατομμύρια τους χρωστάνε.

– Αλλά, μην ανησυχείς, μου πρόσθεσε. Λεφτά γι’ αυτούς μπορεί να μην υπάρχουν, υπάρχουν όμως για διορισμούς. Στους 250 έφτασαν αισίως οι υπάλληλοι της εταιρείας.

Μπα δεν ανησυχώ. Αλλά είναι δυνατόν; Λεφτά δεν υπάρχουν, τεύτλα δεν υπάρχουν και κάνουμε προσλήψεις;