[Στίγμα] Μισό ζεϊμπέκικο
6 λεπτά
Η κυρία έχει ντέρτια. Εχει ντέρτια και καημούς. Διότι όπως έχει περιγράψει ο ποιητής Λευτέρης (χαίρε Πρόεδρε…), μια γυναίκα που χορεύει έχει τα θέματά της. Περιγράφει, συγκεκριμένα, στο πόνημά του υπό τον τίτλο «Ο,τι κι αν πεις σου λέω ναι»:
«Γουστάρω τις γυναίκες που ρίχνουν ζεϊμπεκιές
γιατί είναι οι καρδιές τους γεμάτες χαρακιές
Δείχνουνε πως γλεντάνε ενώ μελαγχολούν
κι έχουν δυο στάλες πίκρα στα μάτια όταν μιλούν
Γυναίκα ήλιε κι ουρανέ
ό,τι κι αν πεις σου λέω ναι
Γουστάρω τις γυναίκες που ρίχνουν ζεϊμπεκιές
για έρωτες χαμένους και μαύρες Κυριακές
που ψάχνουν ν’ αγαπήσουν παράφορα ξανά
μα ένα καρδιοχτύπι δεν βρίσκουν πουθενά»!
Το τραγούδι είναι ήδη μεγάλο σουξέ (με τη φωνή του τεράστιου Πασχάλη Τερζή) και αν το μετέφερα εδώ είναι γιατί πληροφορήθηκα ότι η κυρία Ολγα Γεροβασίλη, κυβερνητική εκπρόσωπος κατ’ αυτάς, το έριξε πάλι στις ζεϊμπεκιές. Και δη προ Eurogroup και ψήφισης του Ασφαλιστικού. Μετά θα το καταλάβαινα. Θα ανήκε στην κατηγορία «είμαστε για τα πανηγύρια». Το πριν όμως παραπέμπει ευθέως στους στίχους του θρυλικού Προέδρου.
Το περιστατικό που επληροφορήθην μόλις χθες συνέβη στο χωριό Πέτα της Αρτας, στην περιοχή Μνημείο, τη δεύτερη ημέρα του Πάσχα, και παραλίγο να γίνει… όνομα και πράμα για έναν θαμώνα που είχε την… ανθυγιεινή έμπνευση να σηκώσει το κινητό και να βιντεοσκοπήσει τον «απαγορευμένο χορό» της κυρίας. Αστραπιαία επενέβησαν οι συνοδοί της και έπεσαν και κάτι ψιλές μού είπαν, ευκαιρίας δοθείσης. Βίντεο δεν υπάρχει, μπορεί να μην υπάρχει ούτε και κινητό μέσα στον χαμό, αλλά αυτά μικρή σημασία έχουν. Το σημαντικό είναι ότι η εξ Αρτης ορμωμένη σύγχρονη Τερψιχόρη δεν ολοκλήρωσε την μοναδική της παράσταση και κυρίως δεν ικανοποίησε την ανάγκη που τη σήκωσε από το τραπέζι να φέρει γυροβολιές…
Μα κι αυτή, πάλι, τι το ‘θελε το ζεϊμπέκικο; Ας χόρευε το «μωρή κοντούλα λεμονιά» ή «στης Πάργας τον ανήφορο, κανέλα και γαρίφαλο», που είναι και της περιοχής. Τίποτε δεν θα συνέβαινε, είμαι βέβαιος…
Η ώρα της θλίψης
Αλλοι χορεύουν, αλλά εκείνος, μου λένε, είναι στενοχωρημένος. Πολύ. Παρά τα δημόσια, εμφανώς βεβιασμένα, χαμόγελα και τις εκ των πραγμάτων αναγκαίες αισιόδοξες δηλώσεις πως ο εφιάλτης πέρασε και πως από εδώ και πέρα ξημερώνουν καλύτερες ημέρες, η στενοχώρια του δεν κρύβεται. Ούτε και η απογοήτευση. Ματαίως οι δικοί του άνθρωποι προσπάθησαν χθες να του φτιάξουν το κέφι με καλές ειδήσεις ότι «ακόμη και το Χρηματιστήριο πήρε σήμερα μπροστά». Μηδενικό το αποτέλεσμα.
Οπως χωρίς αντίκρισμα και η εντολή που έδωσε το γραφείο του να αποσυρθούν οι πολλές κλούβες των ΜΑΤ από την Ηρώδου του Αττικού – μία έμεινε για τον φόβο των Ιουδαίων. «Θελήσαμε να διώξουμε την εικόνα της αστυνομοκρατίας, δεν μας ταιριάζει», μου εξήγησε ο άνθρωπός μου στο Μαξίμου, «και δεν του αρέσει και εκείνου. Καθόλου μάλιστα». Αλλά «εκείνος» είναι χάλια, νιώθει χάλια. Γιατί λέει τον φωνάζουν «ψεύτη», ενώ αυτός «ποτέ δεν είπε ψέματα».
Ο Αλέξης Τσίπρας (περί αυτού πρόκειται) έχει και αυτός τα δικά του…
Δεν θα τον λυπηθώ. Ας πρόσεχε.
Κοψίματα
Αυτό πάλι με τον κόφτη, που έγινε και τρομερό hashtag στο twitter ως «Πρώτη Φορά Κόφτης», δεν ξέρω τι θύμισε σε σας, εμένα πάντως μου θύμισε τον …παγοκόφτη που φύλαγε κάτω από το κρεβάτι της η Σάρον Στόουν στο «Βασικό ένστικτο». Και για να είμαι ειλικρινής δεν μου θύμισε ακριβώς τον παγοκόφτη, αλλά το πιο εντυπωσιακό, θεαματικό, αδιανόητα sexy δίπλωμα ποδιών από γυναίκα, που έστειλε αδιάβαστους εκατομμύρια άνδρες ανά τον κόσμο – και τον αστυνόμο που έκανε την ανάκριση για τον φόνο με τον παγοκόφτη!
Από δω και πέρα, κάθε φορά που θα ακούω για κόφτη, εκτός από τη Σάρον Στόουν, θα θυμάμαι και τον Τσίπρα. Εκείνη μας έκοψε την ανάσα, πάθαμε breathtaking ή μας άφησε breathless όπως θα λέγαμε και στην εύανδρο Ηπειρο…
Ο άλλος μάς έκοψε μισθούς, συντάξεις. Απλά…
Μπρος – πίσω
Στο μεταξύ πληροφορήθηκα καλά νέα για τον αγαπημένο υπουργό της στήλης κύριο Νίκο Παππά, ο οποίος μεταβαίνει αύριο στις Ηνωμένες Πολιτείες με καλή συντροφιά, όπως μου είπαν, πέντε έξι άτομα.
Οι άνθρωποί μου στην πέραν του Ατλαντικού μεγάλη μας, πλέον, φίλη μού είπαν ότι εκτός από το σκληρό κυνήγι επενδυτών στο οποίο θα αποδυθεί από του Σαββάτου και μετά ο υπουργός μας μετά της συνοδείας του και στις δύο «όχθες» της 5th Avenue, η καταραμένη εν Ελλάδι (από τον ΣΥΡΙΖΑ και τους εταίρους του) Goldman Sachs τού κανόνισε μια συνάντηση με (πιθανούς) επενδυτές, στους οποίους – πάντα κατά τις πηγές μου – θα συμπεριλαμβάνονται εκπρόσωποι funds και investments bankers.
Θυμίζω απλώς ότι Τσίπρας και λοιποί έχουν καταγγείλει την Goldman Sachs ως το μεγάλο κακό διότι είχε αναλάβει να διευθετήσει μέρος του ελληνικού χρέους, το 2000, ώστε να επιτευχθεί η είσοδος της χώρας στο ευρώ. Και προσθέτω ότι η The Goldman Sachs Group, Inc. είναι μια από τις μεγαλύτερες στον κόσμο διεθνείς τράπεζες επενδύσεων τραπεζικών τίτλων, ομολόγων, κινητών αξιών, διαχείρισης επενδυτικών χαρτοφυλακίων ή άλλων περιουσιακών στοιχείων, αλλά αυτά ελάχιστη αξία είχαν έως τώρα για την ΠΦΑ (Πρώτη Φορά Αριστερά) κυβέρνηση.
Εμένα πάντως στο χωριό μου για κάτι τέτοιες περιπτώσεις λένε ότι κάποιος πάει και γλείφει εκεί που μέχρι πρότινος έφτυνε…
Για Γουδή καλά πάμε;
Μια που αναφέρομαι στα της κυβερνήσεως, οφείλω να επισημάνω ότι ο πρόεδρος Πάνος, υπουργός Αμυνας της κυβέρνησης, φαίνεται πως έχει χάσει κάτι από τα ανακλαστικά του. Αυτά τα ανακλαστικά που όλοι έχουμε αγαπήσει.
Δηλαδή, δεν είναι αυτό, ρε παιδί μου, που το έβλεπες και έλεγες «αυτός είναι Καμμένος». Κάτι του συμβαίνει, δεν μπορώ να δώσω άλλη εξήγηση. Να, ας πούμε χθες έγινε μια σύσκεψη υπό τον μπαρμπα-Αλέκο (Φλαμπουράρη) με τη συμμετοχή και της περιφερειάρχου Δούρου γι’ αυτή την ανοησία που πήγε να γίνει να μετασκευάσουν σε αίθουσες δικαστηρίων το γήπεδο του beach volley στο Φάληρο. Σύμφωνα με ανακοίνωση που εξεδόθη αργότερα, ο μπαρμπα-Αλέκος είπε στη σύσκεψη ότι ματαιώνεται το μεγαλεπήβολο, βλακώδες στη σύλληψή του σχέδιο, και ότι για δικαστήρια – αντιγράφω επί λέξει – «θα χρησιμοποιηθούν κτήρια σε άλλη περιοχή που παραχωρούνται από τον Υπ. Εθνικής Αμυνας κ. Καμμένο».
Παρακάμπτω εντελώς το ερώτημα (να, εδώ το έχω, στο στόμα) για το αν πρόκειται για κάποια… δωρεά Καμμένου προς το ελληνικό Δημόσιο, και στέκομαι σε αυτή καθ’ εαυτήν την περιοχή όπου βρίσκονται αυτά τα κτίρια. Φευ αγαπητοί μου, δεν είναι στου Γουδή όπως θα ανέμενε κανείς από έναν Καμμένο υπουργό, αλλά στην περιοχή Ρουφ.
Θέλω να ελπίζω ότι ο πρόεδρος Πάνος θα ξαναβρεί σύντομα τον (καλό) εαυτό του και θα αλλάξει άμεσα την απόφαση αυτή. Διότι όπως και να το κάνεις, όπως και να το δεις, άλλο να δικαστούν (στα «τέσσερα» πάντα) διάφοροι προδότες όπως ο Σαμαράς, ο Βενιζέλος, ο Γιωργάκης ο Παπανδρέου, ο Σημίτης κ.λπ. που κατέστρεψαν την Ελλάδα (και την σώζει τώρα ο ίδιος με τον Τσίπρα) στου Ρουφ και άλλο στου Γουδή που έχει και μια προϊστορία επί παρομοίων θεμάτων…














