Καραβάνι

Η πρωτόγονη αντίληψη ορισμένων υπουργών τύπου Πολάκη, πως η εξουσία τούς ανήκει ελέω Θεού και όποιος τολμήσει να την αμφισβητήσει αλίμονό του, προκαλεί – και δικαίως – οργισμένες αντιδράσεις. Τα φαινόμενα έχουν παρελθόν αλλά τώρα πολλαπλασιάζονται σε ανησυχητικό βαθμό. Ολα δείχνουν μάλιστα ότι αυτού του τύπου οι προπηλακισμοί δεν αποτελούν θλιβερές καταδικαστέες εξαιρέσεις. Δυστυχώς αποπνέουν μια λογική που επιδιώκει συστηματικά τη διαβολή και την εξόντωση κάθε αντίθετης φωνής και τείνουν να προσλάβουν γενικευμένο χαρακτήρα.

Οι χυδαιότητες και οι παλικαρισμοί στην πραγματικότητα αποκαλύπτουν την αδυναμία των κυβερνητικών στελεχών να υπερασπιστούν την πολιτική τους που, φανερά πια, προκαλεί μόνο καταστροφές στον τόπο σε όλους τους τομείς. Στην απέλπιδα προσπάθειά τους να δραπετεύσουν από τις ευθύνες και να χτίσουν άλλοθι για τις συνέπειες δαιμονολογούν και χυδαιολογούν κατά πάντων, συχνά δε με ολοφάνερα ψέματα. Μπορεί η πλειονότητα των πολιτών να αγανακτεί, όπως καταγράφεται πλέον στις δημοσκοπήσεις, αλλά πολλοί υπουργοί και στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ θεωρούν ότι έχουν το κοινό τους και απευθύνονται σε αυτό σαν να μη συμβαίνει τίποτα.  

Φαίνεται όμως πως η αδυναμία τους να οδηγήσουν το καραβάνι στη σωστή πορεία και οι έριδες στο εσωτερικό τους, που δεν είναι ακόμη γνωστές αλλά υπάρχουν, μπορεί να μας σύρουν όλους στον γκρεμό. Οταν, όπως επιμένουν οι γνωρίζοντες, φτάνουν κορυφαίοι υπουργοί να ζητούν ακόμη και την αντικατάστασή τους από τον Πρωθυπουργό για να μη λερώσουν άλλο τα χέρια τους με μέτρα που θεωρούν ότι καταστρέφουν το πολιτικό τους μέλλον, όλα μπορεί να συμβούν. Οι αλλοπρόσαλλες αντιδράσεις, τα νταηλίκια και η αλλαγή στρατηγικής κάθε δυο μέρες ίσως υποκρύπτει όχι σχέδιο απόδρασης, αλλά αδυναμία διαχείρισης της κατάστασης, με κίνδυνο να γλιστρήσουμε στο χάος από ατύχημα και όχι από επιλογή ρήξης και άλλα ηρωικά παρόμοια.

Οσο το χάος θα μεγαλώνει τόσο θα βγαίνουν στην επιφάνεια οι νταήδες που θέλουν μια δημοκρατία στα μέτρα τους χωρίς αντιφρονούντες.