[Γνώμη] Πενίας τεχνάσματα

Την κυβερνητική εξουσία, οποιουδήποτε κόμματος, την ακολουθούν κάποια μόνιμα χαρακτηριστικά. Η διαδρομή της δεν είναι ποτέ ευθεία, χαρακτηρίζεται από ζιγκ-ζαγκ μεταξύ υπεσχημένων, αληθών και ψευδών προκηρύξεων, ιδεολογικής συνέπειας ή αμνησίας. Ολα δε εξελίσσονται τάχιστα μετά την άνοδο στην εξουσία. Σαν να ήταν οι νεοκάτοχοί της «έτοιμοι από καιρό»!

Η διαδρομή κάθε εξουσίας στην αρχή προσομοιάζει με ανοδική καμπύλη, που μετά σταθεροποιείται για κάποιο χρονικό διάστημα, για να καταλήξει στην αναπότρεπτη πτώση. Τι πιο λογικό, θα πει κάποιος. Σωστά, μόνο που η πολιτική μικρή σχέση έχει με τη λογική!

 Αν οι κινήσεις της πολιτικής εξουσίας ήταν λογικές τότε δεν θα είχαμε Ιστορία! Θα ήταν όλα προβλέψιμα και περίπου προκαθορισμένα! Οι πόλεμοι δεν έχουν λογική, όμως γράφουν Ιστορία. Οι  δημοκρατικές αλλαγές κυβερνήσεων γίνονται με το λογικό επιχείρημα ότι θα αλλάξουν τα πράγματα προς το καλύτερο. Πολλές φορές συμβαίνει. Αλλες όμως τα πράγματα μάλλον χειροτερεύουν.

 Η πολιτική εξουσία διαθέτει πάντα δικαιολογίες για ό,τι συμβαίνει. Ομως οι πολίτες που εύκολα κατακρίνουν τους πολιτικούς δεν είναι άμοιροι ευθυνών, παρ’ όλο που όπως διατείνονται ποτέ δεν φταίνε για τις επιλογές τους!   

  

Η πολιτική εξουσία στα δύσκολα προσφεύγει σε τεχνάσματα που εύκολα αποκαλύπτονται. Στα σημερινά δεδομένα π.χ. η κυβέρνηση ήταν υπέρ των προσφύγων αδιακρίτως, πλην όμως, ιεροκρυφίως, τους άφηνε να φεύγουν κατά χιλιάδες από τα βόρεια σύνορά μας!  Επειδή το θέμα αυτό, πλην όλων των άλλων, είναι και θέμα αριθμών, δεν περίμενε ότι κάποια στιγμή θα έκλειναν τα σύνορα και η χώρα θα έμενε εκτεθειμένη; Ή το άλλο, όταν μέσω Wikileaks ή αλλιώς αναδεικνύουμε με τυμπανοκρουσίες τις γνωστές απόψεις του ΔΝΤ, τι περιμένουμε; Να συνταχτούν όλοι με την Ελλάδα διώχνοντας το ΔΝΤ;! Ή ενόψει νέων μέτρων να φταίει για όλα το ΔΝΤ;

Αλλά υπάρχουν και οι επιμέρους εξουσίες, μικρές, με την ίδια όμως νοοτροπία, π.χ.  οι τιμωρίες δημοσιογράφων γιατί υποστήριξαν στο δημοψήφισμα το Ναι (που έγινε αποδεκτό επισήμως στο τέλος!) τι καταδεικνύει; Εκδικητικότητα; Λογική πάντως όχι. Ή το άλλο, να χαρακτηρίζεται ξένος καλλιτέχνης (από καλλιτέχνες) persona non grata στην Ελλάδα του 2016!                                                    

 Ολα αυτά αποτελούν τεχνάσματα εγχώριας – επαρχιακής νοοτροπίας και κατανάλωσης. Αγνοούμε  φαίνεται ότι χαρακτηρίζουν τη χώρα.

«Πενία (και μυαλού) τέχνας κατεργάζεται»!                                                                                                          

Ο Τηλέμαχος Χυτήρης είναι πρώην υπουργός