[Στίγμα] Οι κύκλοι της ζωής

Σε αυτήν την υπέροχη υπόθεση «βρέξε ψηλά κι αγνάντευε» (κάπως αλλιώς μου φαίνεται είναι ο αφορισμός, αλλά μου διαφεύγει αυτή τη στιγμή οπότε χρησιμοποίησα την προστακτική του ρήματος «βρέχω» μη έχοντας  άλλη πρόχειρη) απ’ αφορμή την αποκάλυψη των «ΝΕΩΝ» για την εταιρεία που είχαν στήσει «οι τρεις καλοί οι φίλοι που τρώνε το σταφύλι», Τσίπρας – Παππάς – Καραμάνος, υπάρχει και μια οικολογική διάσταση. Αυτή ακριβώς τη διάσταση θέλω να αναδείξω, διότι όπως είναι παγκοίνως γνωστό, εκτός από all time πούρος/αυθεντικός/original αριστερός, είμαι και βαθιά οικολόγος. Οχι πως αυτά τα δύο πάνε απαραίτητα μαζί, αλλά σε εμένα συμβαίνει και οφείλω να το δηλώσω εξαρχής.

Υπό αυτήν την έννοια δεν μπορώ να μην αναδείξω κείμενο του ενός της τριάδας, του συναγωνιστή, συντρόφου και ασφαλώς «ψαγμένου» αγωνιστή Χρήστου Καραμάνου, ο οποίος την 1η Απριλίου του 2008, κάτι τέτοιες μέρες δηλαδή προ οκταετίας, είχε συγγράψει περισπούδαστο άρθρο υπό τον τίτλο «Λιθάνθρακας».

Ο άνθρωπός μας, που εκείνη την περίοδο ανήκε στην ΚΟΕ (Κομμουνιστική Οργάνωση Ελλάδος) και είχε βαθιά προβληματιστεί για τη χρήση του λιθάνθρακα στην παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, τασσόταν υπέρ των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας αλλά με κάπως… περίεργο τρόπο.

Αποσπώ συγκεκριμένη παράγραφο για του λόγου το αληθές και προκειμένου να βγάλει κανείς  τα συμπεράσματά του:

(Ποια είναι η απάντηση στον λιθάνθρακα) «Με γιγάντια αιολικά πάρκα, που προωθούν οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι προκειμένου να έχουν κέρδη τεράστιας κλίμακας; Προκαλώντας παράλληλα μεγάλη ζημιά στο περιβάλλον, με τους δρόμους πρόσβασης, με την καταστροφή δασικών περιοχών, μόνο και μόνο επειδή εκεί φυσά πιο δυνατά ο αέρας; Οχι βέβαια. Η αρχή ενός αειφορικού σχεδιασμού οφείλει να είναι η σύνδεση με τις ανάγκες της περιοχής και η συμβατή με το περιβάλλον κλίμακα, κι όχι ο γιγαντισμός. Δεν είναι ούτε λογικό ούτε οικολογικό π.χ. να διαλυθεί από τις ανεμογεννήτριες η Σέριφος για να δώσει ρεύμα στο μισό Αιγαίο, επειδή έτσι συμφέρει τον όμιλο “Μυτιληναίου”».

Πράγματι, θα μπορούσα να συμφωνήσω ο αριστερός οικολόγος με αυτήν την τοποθέτηση, αλλά, να, υπάρχει αυτή η αναφορά στη Σέριφο. Και υπάρχει και αυτή η άτιμη σύμπτωση (συμπτωσάρα θα την ονομάσω παρά το αδόκιμο του όρου), ότι λίγους μήνες πριν γραφτεί το συγκεκριμένο περισπούδαστο άρθρο «οι τρεις καλοί οι φίλοι που τρώνε το σταφύλι» είχαν προβεί στην αγορά ενός άρτιου και οικοδομήσιμου οικοπέδου εμβαδού 6.055 τετραγωνικών μέτρων στη θέση Ψηλός Γκρεμνός ή Γιαλούδι της Σερίφου, από τις ωραιότερες περιοχές του νησιού! Το ακίνητο αγοράστηκε αντί 40.000 ευρώ από την εταιρεία «Αγνάντι ΟΕ» προκειμένου να κατασκευάσουν εκεί κάποιες εξοχικές κατοικίες. Φαντάζομαι προς πώληση.

Δεν γνωρίζω καν αν προχώρησε το project. Το ψάχνω.

Πληροφορήθηκα όμως ότι δεν προχώρησε το project του ομίλου Μυτιληναίος. Και αυτό το ψάχνω. Ειδικά ως προς την τοποθεσία στην οποία θα κατασκευαζόταν…

Μέχρι να βρω την άκρη, προσθέτω μια ακόμη ενδιαφέρουσα παράμετρο για να έχει κανείς μια  πιο ολοκληρωμένη εικόνα για το πώς παίζεται το παιχνίδι: πρωταγωνιστικό ρόλο στην προσπάθεια να μην κατασκευαστεί το συγκεκριμένο αιολικό πάρκο είχε ο γνωστός μας Λάκης (Λαζόπουλος)! Ο φίλος αυτή την περίοδο (παλιά άλλων…) του  Αλέξη, του Παππά και των υπολοίπων παιδιών.

Κοίτα να δεις τώρα, κάτι (μεγάλους) κύκλους που κάνει η ζωή…

Γύρω γύρω όλοι

Στο ίδιο συμπέρασμα θα καταλήξει κανείς, εκτιμώ, αφού αναφερθώ σε αυτή τη μυστήρια ΚΟΕ (Κομμουνιστική Οργάνωση Ελλάδος), μέλος της οποίας ήταν ο περί ου ο λόγος και αρθρογράφος Καραμάνος, και που έχει ως σήμα ένα… σφυροδρέπανο – αυτό που εξαφάνισαν οι μονταζιέρες της «Αυγής» από τις φωτογραφίες του νικητή Αλέξη τη νύχτα των εκλογών.

Αυτή η ΚΟΕ λοιπόν, που έχει αρχηγό τον Ρούντι Ρινάλντι (περί της ρητορικής δεινότητας του οποίου στα αμφιθέατρα έχω ακούσει σχόλια σε υπερθετικό βαθμό), έχει φάει δυο τρεις διασπάσεις, διότι στην εσωκομματική διαμάχη του Αλέξη με τον ευεργέτη του Αλέκο Αλαβάνο η πλειοψηφία της ΚΟΕ τάχθηκε υπέρ του Αλαβάνου. Ομως το τελειωτικό χτύπημα το δέχθηκε τον Ιανουάριο του 2015, παραμονές των εκλογών, όταν μια μεγάλη ομάδα με αρχηγό τον… ξάδερφο Τσίπρα, τον γνωστό Γιώργο (και υπαρχηγό τον προαναφερόμενο Καραμάνο), αποφάσισε να μείνει στον ΣΥΡΙΖΑ και μάλιστα να  ενταχθεί στους λεγόμενους «προεδρικούς» – τους υποστηρικτές δηλαδή του προέδρου Αλέξη!

Δεν είναι υπέροχα όλα αυτά;

Δύσκολες ισορροπίες

Είναι! Ειδικά αν διεκδικείς την αποκλειστικότητα στην ηθική, και το αντίστοιχο πλεονέκτημα, ως αριστερός!

Δεν θα το βασανίσω περισσότερο, έχω κι άλλες δουλειές να κάνω, όπως ας πούμε να ασχοληθώ με πληροφορία της οποίας έγινα κοινωνός και σύμφωνα με την οποία στο σχολικό συγκρότημα του Αγίου Παντελεήμονα Αχαρνών ομάδα γονέων παιδιών καταγόμενων από την Αλβανία υπέβαλαν, λέει, υπόμνημα στο υπουργείο Παιδείας με το οποίο ζητούν τη μετατροπή του σχολείου σε «μειονοτικό» και την εξ αυτού του λόγου μεταφορά σε άλλο  σχολικό συγκρότημα παιδιών ελληνικής καταγωγής. Επικαλούνται την υποχρέωση της ελληνικής Πολιτείας, όπως αυτή απορρέει από τις διεθνείς της υποχρεώσεις, να φροντίσει για την εκπαίδευση των παιδιών τους στη μητρική τους γλώσσα, κάτι που δεν είναι εφικτό στις παρούσες συνθήκες, όπου τα παιδιά διδάσκονται Ελληνικά λόγω της παρουσίας στις αίθουσες και ευάριθμων ελλήνων μαθητών.

Μου ανέφεραν ότι είναι το πρώτο συγκεκριμένο ανάλογο αίτημα που έχει υποβληθεί και εγώ από την πλευρά μου περιμένω τον υπουργό Φίλη να δω πώς θα το αντιμετωπίσει, διότι στη γωνία καιροφυλακτεί και ο έτερος κυβερνητικός εταίρος, οι ΑΝΕΛ του προέδρου Πάνου…

Στο Κάρντιφ, αδερφές μου!

Το τελευταίο που έχω να πω για σήμερα είναι η βροχή των συμβάσεων που υπογράφονται από υπουργεία και κρατικούς οργανισμούς για το βόλεμα ημετέρων – παντού! Δεν υπάρχει αυτό το πράγμα που γίνεται. Δεν έχει προηγούμενο, με εξαίρεση την έφοδο των «δικών μας παιδιών» επί ΝουΔού το διάστημα 2005-2008 να καταλάβουν το κράτος. Ετούτοι εδώ δε μη έχοντας την παραμικρή αναστολή προσλαμβάνουν πλέον και εκτός Ελλάδας.

Ο σεμνός και δραστήριος Γιώργος Μαυρωτάς του Ποταμιού μού έλεγε χθες για την ιστορία της πρόσληψης μιας κύριας Μαρίας Τσούπρη, ειδικής λέει στα social media, η οποία εμφανίζεται να διαθέτει μια εταιρεία στην Αγγλία, με έναν υπάλληλο – την ίδια! -, μένει όμως μόνιμα στην Ελλάδα και πληρώνεται εδώ με δικά μας λεφτά. Η εταιρεία της μπορεί να μη διαθέτει ούτε ιστοσελίδα στο Διαδίκτυο, αλλά είναι τόσο… δυνατή σε αυτό που κάνει ώστε στη σύμβαση που έχει υπογράψει με τη Γενική Γραμματεία του Πρωθυπουργού (υπογράφει εκ μέρους της ένα παλικάρι ονόματι Θεοδωράκης, για τον οποίο έχω ακούσει κάποια πράγματα…) αναφέρει ως έδρα της το Κάρντιφ της Βρετανίας.

– Εμείς την ψάξαμε και βρήκαμε ότι εδρεύει στο Μπέρμιγχαμ, μου ανέφερε ο Μαυρωτάς!

Ε, εντάξει τώρα, πώς κάνετε και εσείς έτσι, κύριε Μαυρωτά μου. Τι Κάρντιφ, τι Μπέρμιγχαμ, τι… Εδιμβούργο. Βρετανία είναι και όλα!