[Αγιογραφίες] Μινώταυροι
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
3 λεπτά Αν δεν υπήρχε ο Πολ Τόμσεν, η κυβέρνηση θα έπρεπε να τον επινοήσει. Θα έπρεπε να βρει μιαν άλλη ενσάρκωση του «νεοφιλελεύθερου Μινώταυρου» – κατά τη διατύπωση του Προέδρου της Δημοκρατίας – για να γειώσει το αφήγημά της.
Τι νέο συνακροάται ο ωτακουστής στη συζήτηση του γαλανομάτη Μινώταυρου με τις συνεργάτιδές του; Δεν ξέραμε ήδη ότι το Ταμείο ανησυχεί μήπως οι Ευρωπαίοι προτάξουν τις πολιτικές τους σκοπιμότητες έναντι των στόχων της αξιολόγησης; Δεν ξέραμε ότι το άτεγκτο ΔΝΤ μένει στο πρόγραμμα κυρίως επειδή το έχει ανάγκη η Μέρκελ για να καθησυχάζει τους συντηρητικούς της αμφισβητίες;
Τίποτε απ’ ό,τι λέγεται στη συνομιλία που διέρρευσε δεν είναι νέο. Αλλά το θέμα δεν είναι τι λέγεται. Η κυβέρνηση υποβάλλει την υποκλοπή σε δημιουργική ανάγνωση. Η διαπίστωση του Τόμσεν ότι η διαπραγμάτευση με την Ελλάδα τελειώνει πάντα υπό την πίεση της πιστωτικής ασφυξίας δεν διαβάζεται ως κοινός τόπος. Μεταφράζεται σε απειλή πιστωτικού γεγονότος.
Η δραματοποίηση συμπληρώθηκε με την πρωθυπουργική αντίδραση. Επιδεικνύοντας σπάνια για την κυβέρνησή του αντανακλαστικά, ο Τσίπρας τηλεφώνησε στον Πρόεδρο και τους πολιτικούς αρχηγούς, σκηνογραφώντας ένα τελετουργικό εθνικού κινδύνου.
Το οξύμωρο είναι ότι η διαρροή επιβεβαιώνει με τον πιο εμφατικό τρόπο ότι το ΔΝΤ είναι ο μόνος εταίρος στο τραπέζι που επιμένει σε μια ευνοϊκότερη ρύθμιση του ελληνικού χρέους εδώ και τώρα. Επιμένει δηλαδή σε έναν στόχο που κάποτε είχε περιωπή ιερού προτάγματος για τον ΣΥΡΙΖΑ.
Οχι πια. Η σπουδή του Μαξίμου να εκμεταλλευτεί τη διαρροή ώστε να αναθερμάνει το αίτημα για αποβολή του ΔΝΤ – ή έστω του Τόμσεν – δείχνει ότι το χρέος δεν είναι τώρα στην κορυφή των κυβερνητικών προτεραιοτήτων. Ο Τσίπρας ψάχνει ένα συμβολικό αντίβαρο στα μέτρα. Φαίνεται ότι γι’ αυτόν προέχει, όταν θα έρθει η στιγμή να φέρει το πακέτο στην Κοινοβουλευτική του Ομάδα, να μπορεί να εμφανιστεί τροπαιοφόρος. Σαν Αλέξιος ο Δουνουτοκτόνος.
Ετσι η αξιολόγηση φαίνεται ότι αντιμετωπίζεται από όλες τις πλευρές μόνο σαν πολιτικό εργαλείο. Το οικονομικό της περιεχόμενο περνά σε δεύτερη μοίρα.
Το ΔΝΤ ενδιαφέρεται μόνο για τα νούμερα της βιωσιμότητας του χρέους. Οι Ευρωπαίοι θέλουν να αποτρέψουν όπως όπως μια υποτροπή του ελληνικού προβλήματος – γιατί σε αυτή τη φάση τούς απασχολούν πολύ σοβαρότεροι κίνδυνοι. Και η ελληνική κυβέρνηση θέλει απλώς να επιζήσει – επιμερίζοντας το βάρος των μέτρων με τρόπο που θα ερεθίζει όσο το δυνατόν λιγότερο τα συριζαϊκά αντανακλαστικά.
Κάπως έτσι όλες οι πλευρές είναι έτοιμες να συνομολογήσουν ένα πακέτο που – με το κατρουγκάλειο Ασφαλιστικό και τους εξωπραγματικούς φόρους – απειλεί να σκοτώσει ό,τι απέμεινε από την ελληνική οικονομία. Ομως η κυβέρνηση θα έχει αποκτήσει άλλοθι. Στο επίπεδο των συμβόλων θα έχει σκοτώσει τον Μινώταυρο. Τι πειράζει που στην οικονομία θα έχει παντρευτεί τον Προκρούστη;
Google news
