[Στίγμα] Αλλη μια επιβεβαίωση

Χαίρω ιδιαιτέρως, όταν οι αρμόδιοι επιβεβαιώνουν με τον έναν ή τον άλλον τρόπο αυτά που από εβδομάδων ή μηνών έχω καταγράψει σε αυτήν εδώ τη στήλη. Διότι τι είναι και οι δημοσιογράφοι; Κάτι τύποι, ψώνια κανονικά, που πιστεύουν ότι ο κόσμος γυρίζει γύρω από αυτούς – και είναι υποχρεωμένος να τους αποθεώνει σε πρώτη ευκαιρία. Οπως τους σταρ ή τις θεατρίνες…

Ιδού το νέο αποκλειστικό κοινό μου, αποθεώστε με!..

Το συγκεκριμένο «αποκλειστικό» αφορούσε κυβερνητικούς σχεδιασμούς για την εγκατάσταση προσφύγων ή μεταναστών σε ακατοίκητα ή ολιγοκατοίκητα νησιά του Αιγαίου. Είχα αναφερθεί σε αυτούς τους σχεδιασμούς με (ανατριχιαστικές) λεπτομέρειες, του είδους οι πρώτες εγκαταστάσεις θα γίνουν στα Αντίψαρα (νησάκι στο σύμπλεγμα των Ψαρών), τη Θύμαινα (στο σύμπλεγμα των Φούρνων Ικαρίας) και στην απεχθή Μακρόνησο της εξορίας κομμουνιστών και άλλων «εχθρών» της πατρίδος.

Τότε, προ μηνός, οπότε και το δημοσίευμα, ούτε φωνή ούτε ακρόαση, που λένε, η κυβέρνηση. Κοινώς, την πάπια Πεκίνου. Χθες όμως ο υπουργός Τόσκας, Προστασίας Πολίτη κ.λπ., ανήγγειλε από τη Χίο όπου περιόδευε ότι ναι, όντως, η κυβέρνηση εξετάζει αυτήν τη λύση!

Πότε θα την εφαρμόσει δεν είπε, αλλά δεν θέλει και μεγάλη φιλοσοφία να σκεφθεί κανείς ότι αυτό θα προέλθει από τις ανάγκες που θα δημιουργήσει πιθανή μαζική μετακίνηση προσφύγων από την Τουρκία προς την Ελλάδα…

Ευχαριστώ για το χειροκρότημα…

Μία από τα ίδια

Εναν μύθο δημιούργησε η αιφνιδιαστική επίσκεψη στην Αθήνα προχθές του «μπιζιμπόντη» Μάρτιν Σουλτς, προέδρου του Ευρωκοινοβουλίου. Μύθος ο οποίος δημιουργήθηκε, κατά την άποψή μου, από τα ραντεβού που είχε τις λίγες ώρες που έμεινε στην Αθήνα – με Τσίπρα, πρόεδρο Φώφη και επικεφαλής Σταύρο.

«Ηρθε να δημιουργήσει τις βάσεις για ένα νέο κυβερνητικό σχήμα» κυκλοφόρησε στο μικρό χωριό που ονομάζεται Αθήνα.

Υπάρχει μια αλήθεια σε όλο αυτό. Είναι ότι ο Σουλτς δεν είναι καθόλου ευχαριστημένος από την εικόνα της σημερινής κυβέρνησης και επιδιώκει να την «μπολιάσει» με ΠΑΣΟΚ και Ποτάμι για να μπορέσει να σταθεί στα πόδια της. Αλλά υπάρχει και μια πραγματικότητα, την οποία μου παρουσίασαν χθες αρμοδίως:

– Το ΠΑΣΟΚ δεν συζητάει είσοδο στην κυβέρνηση, χωρίς την παρουσία της ΝουΔού.

– Ο Τσίπρας δεν συζητάει συνεργασία με τη ΝουΔού σε κυβερνητικό επίπεδο (πόσο πιο χαμηλά να πέσει, πόσο; Ακόμη και η «Αγνή του λιμανιού» κάποια στιγμή ανέκρουσε πρύμνα).

– Ο ηγέτης Σταύρος θα ήθελε σαν τρελός να γίνει κυβερνητικός εταίρος, αλλά μόνος του δεν πάει, διότι θα έχει την τύχη του ΛΑΟΣ Καρατζαφέρη. Αρα;

Αρα, με όλα αυτά, βάσιμα μπορώ να πω ότι ο Μάρτιν Σουλτς έκανε απλώς – άλλη – μια καταγραφή της κατάστασης και ύστερα αναχώρησε για την εύανδρον Κύπρον, να το σκεφθεί καλύτερα το πράγμα, τρώγοντας σεφταλιές…

Τα ίδια και τα ίδια, δηλαδή. Κουραστικό.

Καλομελέτα

Βεβαίως τρέχει η υπόθεση της ανασυγκρότησης της Κεντροαριστεράς, ένα project που κρατάει ξάγρυπνο απ’ ό,τι έχω αντιληφθεί σχεδόν το σύνολο του ελληνικού λαού. Ε, λοιπόν, έχω δυσοίωνα νέα: «έχει βαλτώσει». Ασχημα. Θανατερά. Εγιναν, μου ειπώθηκε, κάποιες συναντήσεις μεταξύ του Χρήστου Πρωτόπαπα εκπροσωπούντος το ΠΑΣΟΚ και του Δημήτρη Τσιόδρα εκπροσωπούντος Το Ποτάμι, αλλά πέραν της διαπίστωσης ότι η συνένωση των δύο κομμάτων κάτω από την ίδια ομπρέλα θα ωφελήσει και τους δύο ενόψει του τυφώνα «Κυριάκος» που διαφαίνεται να ενσκήπτει εναντίον τους, ουσιαστικά δεν προχώρησε τίποτα. Ως φυσικό επακόλουθο, οι άνθρωποι βαρέθηκαν να πίνουν καφέδες και να λιώνουν παντελόνια στις καρέκλες και σταμάτησαν να συναντιούνται.

– Δεν νομίζω ότι υπάρχει κάτι άλλο να πούμε, τώρα είναι η ώρα των αρχηγών, μου είπε ο Πρωτόπαπας, με τον οποίο επικοινώνησα χθες, σχετικώς με το απογοητευτικό αποτέλεσμα των διεργασιών ανάμεσα στα δύο κόμματα.

– Και τι θα κάνετε τώρα; ξαναρώτησα, διότι μια περιέργεια την έχω.

– Νομίζω ότι πρέπει να ξαναπιάσουμε την υπόθεση και πάλι από την αρχή, να δούμε πού χωλαίνει, για να μπορέσουμε να εκδηλώσουμε πρωτοβουλίες άμεσα, διότι περνάει και ο χρόνος.

Οι χριστιανοί – και ο τεράστιος Λιακόπουλος, του οποίου δηλώνω τρελός μεταμεσονύκτιος fan – θα έλεγαν σχετικά «ο καιρός γαρ εγγύς», το οποίο σε απλά ελληνικά σημαίνει ότι όπου να ‘ναι έρχεται, πλησιάζει, η Δευτέρα Παρουσία. Βοήθειά μας…

Θέμα αφοσίωσης

Τελικά δεν καταλαβαίνω τι είναι όλος αυτός ο θόρυβος για τον κορεάτη σύμβουλο της κυβέρνησης Γκλεν Κιμ (στην Κορέα, όλοι Κιμ ονομάζονται σημειωτέον), ο οποίος για υπηρεσίες έξι μηνών θα λάβει το ευτελές ποσό των 800.000 ευρώ. Αφού είναι μάγος ο άνθρωπος – δεν είδατε τι αποτελέσματα έχει φέρει κατά τη διαπραγμάτευση με τους δανειστές; Φαντάζεται κανείς ότι χωρίς τη συνδρομή του η κυβέρνηση θα ήταν σήμερα στην ευχάριστη θέση να λέει ανωνύμως μεν, πλην εγκύρως ότι στις 15 Απριλίου θα έχει κλείσει η αξιολόγηση και μετά, όπως διαβεβαίωσε και ο – πάντα μέσα σε κάτι τέτοια – υπουργός Παππάς, θα προκληθεί «έκρηξη επενδύσεων»;

Επίσης έχω και εξήγηση γιατί ο Κιμ θα αμειφθεί τώρα με 800.000 ευρώ, ενώ μέχρι τον Ιούλιο, όπως μας ενημέρωσε χθες ο υπουργός Βαρουφάκης, δούλευε κοντά του αφιλοκερδώς. Simple, so simple.

Διότι ο άνθρωπος δεν ήταν απλά ένας θαυμαστής, ένας φίλος, ένας κολλητός, ήταν ένας αληθινός groupie Βαρουφάκη. Μαγεμένος από τον τεράστιο Γιάνη με ένα «νι», δούλευε σαν το μυρμήγκι κοντά του και εμπνεόμενος συνεχώς από τις μεγάλες ιδέες του ειδώλου του είχε βάλει το κεφάλι κάτω και εργαζόταν ακαταπόνητα, χωρίς σταματημό. Οταν έφυγε ο Γιάνης με ένα «νι» και πολλά «ουάου», και ήρθε ο Τσακαλώτος, ζήτησε να πληρώνεται. So simple too. Ε, όχι και να κάνει τον groupie του Τσακαλώτου. Είπαμε…

Επιμονή

Υπό την έννοια αυτή δεν αντιλαμβάνομαι την επιμονή Χάρη Θεοχάρη (αυτή η ρίμα, με τρελαίνει…) να υποβάλει και νέα ερώτηση στη Βουλή για το θέμα Γκλεν Κιμ και την αμοιβή του.

Τον ρώτησα σχετικά. Μου απάντησε ότι το κάνει διότι ο υπουργός Ευκλείδης «πέρασε ο χειμώνας και ένα κασκόλ δεν έβαλα να ξεματιάσω την Ευρώπη» Τσακαλώτος δεν έδωσε επαρκείς απαντήσεις στον Νικήτα Κακλαμάνη στη Βουλή, σε ανάλογη δική του ερώτηση. Για την ακρίβεια ότι το έκανε «αβαβά» το θέμα.

Πήγα να του πω «χαρά στην επιμονή σου», αλλά με άφησε ενεό (κάγκελο ή παγωτό κατά το κοινώς λεγόμενο) λέγοντάς μου ότι έχει υποβάλει άλλες «τρεις ή τέσσερις ερωτήσεις επ’ αυτού, οπότε θα υποβάλλω μία ακόμη μήπως και φιλοτιμηθεί και απαντήσει. Διότι γι’ αυτόν τον κύριο (τον Κιμ εννοούσε) έχω κι άλλα ράμματα για τη γούνα του».

Φαντάζομαι, για τις σχέσεις που έχει με διάφορα κόλπα ο φίλος από την Κορέα. Δεν μπορώ να σκεφθώ κάτι άλλο…