[Αγιογραφίες] Πεπονόφλουδες

Θα αδικούσε κανείς τον Νίκο Σηφουνάκη αν υπέθετε ότι έδρασε παρορμητικά. Δεν μπορεί να μην είχε προβλέψει ότι θα γινόταν χθες επιχείρημα στα χείλη του Αλέξη Τσίπρα.

Δεν μπορεί να μην είχε προβλέψει ότι η πρωτοβουλία του να επιτεθεί τώρα στον Βαγγέλη Βενιζέλο, παρουσιάζοντάς τον περίπου ως συνήγορο του Ανδρέα Βγενόπουλου, θα λειτουργούσε σαν βενζίνη στο ντεπόζιτο της καμπάνιας του ΣΥΡΙΖΑ.

Ο πρώην υπουργός έχει με τον επιχειρηματία μακρά πολιτική και δικαστική βεντέτα. Προφανώς και στάθμισε ότι η συνέχιση αυτής της βεντέτας – με αυτά τα «σου ‘πα – μου ‘πες» κατά του πρώην προέδρου του ΠΑΣΟΚ – δικαιολογούσε το ρίσκο της ταύτισής του με τον Παπαγγελόπουλο και τις πρακτικές του. Και ταυτόχρονα δικαιολογούσε τη ζημιά που προκάλεσε στο κόμμα του – το κόμμα που εγκατέλειψε τον Ιανουάριο του 2015, για να στηρίξει με δήλωσή του το ΚΙΔΗΣΟ, πριν ζυγοσταθμιστεί ξανά ως ΠΑΣΟΚ τον περασμένο Σεπτέμβριο.

Η επιστολή Σηφουνάκη ήταν νάρκη κυρίως για τη Γεννηματά, γιατί την έβαζε ακριβώς στη μανιχαϊστική μέγκενη που ετοίμαζε η κυβέρνηση: ή με τον Τσίπρα ή με τα συμφέροντα.

Πρόκειται για μια συνθήκη που υπερβαίνει κατά πολύ το προσωπικό γινάτι ενός απόμαχου της πολιτικής. Ανεξαρτήτως Σηφουνάκη, τα πρώην μεγάλα κόμματα αντιμετώπιζαν ήδη ψιλοενοχικά τις επιθέσεις του Τσίπρα.

Από το άγχος να μην ταυτιστούν με παλιές αμαρτίες και χρόνιες παθογένειες, οι νέες ηγεσίες της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ κατέληγαν να αφήνουν ανυπεράσπιστο το κεκτημένο της Μεταπολίτευσης. Από τον φόβο να μην εκτεθούν στην κατηγορία ότι υπερασπίζονται συγκεκριμένα πρόσωπα, έμπαιναν στον πειρασμό να αφήσουν ανυπεράσπιστους τους θεσμούς. Τους βραχυκύκλωνε το καταγγελτικό bullying του ΣΥΡΙΖΑ.

Αν κάτι φάνηκε από τη χθεσινή συζήτηση είναι ότι τόσο ο Μητσοτάκης όσο και η Γεννηματά δεν δεσμεύονται πια από το παλαιοκομματικό ενοχικό σύνδρομο. Προφανώς βασίζονται στην ανάγνωση ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει προλάβει ήδη να κάνει πολλά για να αρχίσει πλέον να εκλαμβάνεται εκείνος ως «σύστημα». Αλλά και ότι ο ίδιος ο Τσίπρας δεν είναι πια τόσο πειστικός ως ο απηνής κατήγορος με το αγγελικό πρόσωπο. Η δική του απονομιμοποίηση είναι ευθέως ανάλογη με τη δική τους αυτοπεποίθηση.

Η ευκολία με την οποία ξεπέρασε η Γεννηματά την εσωκομματική παγίδα που πήγε να της στήσει ο Τσίπρας, χρησιμοποιώντας τον Σηφουνάκη ως πεπονόφλουδα, δείχνει ότι τα όρια της αποτελεσματικότητας των τακτικισμών έχουν στενέψει. Η πραγματικότητα είναι πλέον πιο τρομακτική από τα φαντάσματα.