[Στίγμα] Αλλος για το τρένο;

Βασανιστικά είναι τα ερωτήματα: «Χωράει λοιπόν ένα νέο κόμμα στον χώρο της ελληνικής Κεντροδεξιάς σήμερα;

Και τι είδους κόμμα μπορεί να είναι αυτό;

Ποιους θα εκπροσωπεί και από ποιους θα εκπροσωπείται;».

Απροσδιόριστες, χαμένες στο άγνωστο οι απαντήσεις. Διότι είσαι Δεξιός, αλλά είσαι ένας απογοητευμένος Δεξιός. Στέκεσαι απέναντι στον τοίχο που έχεις μπροστά σου και αναρωτιέσαι: έφυγα κάποια στιγμή από τη Νέα Δημοκρατία, που διόρισε εμένα χωροφύλακα ως γιο του πατέρα μου του χίτη, ταγματασφαλίτη κ.λπ. Και μετά διόρισα εγώ τον γιο μου ως «δικό μου παιδί» και εκείνο έπειτα την γκόμενά του και κάτι ανίψια που είχαμε από το χωριό. Διοριστήκαμε όλοι ή τέλος πάντων οι περισσότεροι. Αλλά μετά μας απογοήτευσε η Νέα Δημοκρατία διότι πήγε και συνεργάστηκε με το καταραμένο ΠΑΣΟΚ. Και αναζήτησα αλλού την αλήθεια. Στη Χρυσή Αυγή, στον Καρατζαφέρη κ.α. Αλλά με απογοήτευσαν και αυτοί. «Τι κάνω λοιπόν εγώ ο Δεξιός, ο απογοητευμένος;».

Ανέφερα συνοπτικά όλα τα προηγούμενα, τα οποία κατά τον λατρεμένο πελάτη της στήλης Νίκο «Γέροντα η ευχή» Νικολόπουλο είναι η γενεσιουργός αιτία του νέου κόμματος της Δεξιάς, του ΣΥΡΙΖΑ της Δεξιάς όπως εύστοχα προσδιόρισε ο πρόεδρος Γιώργος (Καρατζαφέρης) προ ημερών στη Θεσσαλονίκη.

Γιατί το έκανα; Διότι ο Νικολόπουλος, ο άνθρωπός μου, μεγάλη μούρη οφείλω να ομολογήσω, τρέχει να ανέβει και αυτός στο τρένο – για τον λόγο αυτό το μεσημέρι, στις 12, στην αίθουσα της ΕΣΗΕΑ συγκαλεί διάσκεψη Τύπου που λένε και στην εύανδρο Ηπειρο, για να απαντήσει στα ερωτήματα της αρχής, γιατί όσο να πεις, μαύρη επέτειο κάναμε χωρίς τις απαντήσεις.

Μη νομιστεί όμως από κανέναν ότι έλαβε τις αποφάσεις του αβασάνιστα. Οχιιι. Αντιθέτως. Συγκάλεσε, λέει, εκτάκτως την 7η Eθνική Συνέλευση του Χριστιανοδημοκρατικού Κινήματος, είδηση που εμπεριέχει από μόνη της, άλλες, παράπλευρες, σημαντικές:

n Πρώτον ότι έχουν πραγματοποιηθεί άλλες έξι εθνικές συνδιασκέψεις, αν και αγνώστου περιεχομένου.

n Δεύτερον ότι το Κίνημα υφίσταται, ζει, αναπνέει, αναπτύσσεται, οργανώνεται και είναι ετοιμοπόλεμο – πώς αλλιώς να εξηγήσω το γεγονός ότι συγκλήθηκε άμεσα από τον ηγέτη του, σε χρόνο dt;

n Τρίτον ότι έχει συλλογικά όργανα και δεν είναι, όπως πολλοί εχθροί του Νίκου «Γέροντα η ευχή» Νικολόπουλου, πιστεύουν μια σφραγίδα και τίποτε περισσότερον αυτού.

Τέταρτον δεν έχει. Διότι, πέρα από την πλάκα, οι διεργασίες που γίνονται σε αυτό τον χώρο, τον πέραν της ΝουΔού, εκ των πραγμάτων έχουν τη σημασία τους. Ειδικά με όσα προμηνύονται προσεχώς…

Δύο σε ένα

Το σημαντικό, άνευ της παραμικρής αντιρρήσεως, θέμα «The Νικολόπουλος press conference» λειτούργησε ως προς τη στήλη αποπροσανατολιστικά εν σχέσει με το μέγα, κατά την άποψή μου, θέμα της λαμπρής ιδέας που είχε ο υφυπουργός της κυβέρνησης Δημήτρης Μάρδας, του Ακη το πάλαι όταν ο μισός ΣΥΡΙΖΑ ήταν ΠΑΣΟΚ (για να μην ξεχνάμε και τις ρίζες μας), επιτέλους να υπάρξουν επενδύσεις στη χώρα. Απολογούμαι. Και επανέρχομαι πάραυτα!

Ο Δημητράκης λοιπόν βρήκε τη διπλή λύση και στις επενδύσεις και στο Μεταναστευτικό, αλλά φευ, όπως σχεδόν πάντοτε συμβαίνει σε αυτή τη χώρα, οι πρωτοπόροι λοιδορούνται. Και δεν λοιδορούνται απλώς, αλλά και απαξιώνονται και γίνονται δέκτες μειωτικών σχολίων.

Φυσικά είμαι στο πλευρό Μάρδα, για την καινοτόμο ιδέα του να μεταμορφώσουμε τους πρόσφυγες σε επενδυτές και εν συνεχεία εν είδει επιβράβευσης να τους δώσουμε και χαρτιά, διαβατήριο, ταυτότητα, άδεια παραμονής κ.λπ.

Με τον τρόπο αυτό, μειώνονται στο ελάχιστο οι πιθανότητες να μας φύγει κανένας από αυτούς και να πάει Ευρώπη.

Επίσης αυξάνουμε τον πληθυσμό της χώρας η οποία, όπως είναι γνωστό, ιστορικά μια παράδοση στις επιμιξίες, την έχει.

Και το κυριότερο, αντί να ντουφεκάει η κυβέρνηση επενδυτές στο εξωτερικό και να αδυνατεί να πετύχει έστω και έναν, έχει χιλιάδες στα πόδια της. Και θα έχει, είμαι βέβαιος, ακόμη περισσότερους μόλις κυκλοφορήσει το χαρμόσυνο νέο απέναντι στην Τουρκία.

ΥΓ1: Κάτι άθλιοι που υποστηρίζουν ότι στην πραγματικότητα η κυβέρνηση αποπειράται να (ξε)πουλήσει ομαδικές άδειες παραμονής αντί 250.000 ευρώ, το κάνουν αποκλειστικά και μόνο γιατί δεν μπορούν να συλλάβουν το μέγεθος της διάνοιας του φίλου Μάρδα.

ΥΓ2: Ο Μάρδας είναι υπουργός της κυβέρνησης Τσίπρα. Ακόμη.

Γουρουνοκεφαλές

Φυσικά, αν γελάμε με τον Μάρδα και το τι εισηγείται σε σχέση με τα δύο μεγάλα προβλήματα Προσφυγικό/επενδύσεις, υπάρχει και η άλλη εκδοχή: του παπά Ευλόγιου από τη Βέροια και ορισμένων συμπολιτών του – αυθεντικά δείγματα των συναισθημάτων που τρέφει ο υπέροχος ελληνικός λαός για τους πρόσφυγες. Οι γουρουνοκεφαλές στους χώρους όπου μεταφέρονταν οι δύστυχοι αυτοί, όπως και οι διαδηλώσεις αποτελούν, κατά τη γνώμη μου, το πραγματικό πρόσωπο ενός λαού που με το ζόρι προσπαθούν να τον μεταλλάξουν σε αλληλέγγυο και ουμανιστή, όταν όλοι γνωρίζουν τι κρύβει μέσα του και τι πραγματικά αισθάνεται γι’ αυτό τον μπελά που του κουβαλήθηκε στα καλά καθούμενα δίπλα στο σπίτι του.

Οποιος διαφωνεί, αντί άλλης απαντήσεως τον παραπέμπω στην κλασική ρήση «μακριά από μένα, κι όπου θέλει ας πάει».

(«Πείραξα» λίγο την παροιμία, για ευνόητους λόγους.)

Επιβεβαίωση

Διάβασα αποσπάσματα από το βιβλίο των Σόιμπλε και Σαπέν σχετικά με την οικονομική κρίση στην Ευρώπη, αναπόσπαστο μέρος της οποίας είναι βεβαίως η ειδυλλιακή Ελλάδα. Και έμεινα περίπου ενεός (κάγκελο, παγωτό ή όπως αλλιώς θέλετε) διαβάζοντας εκείνο το τμήμα που αφορά το αδιανόητο γλείψιμο στον Σόιμπλε, που του επιφύλασσε ο Βαρουφάκης κάθε φορά που συναντιόταν μαζί του. Σε βαθμό εξευτελιστικό. Τόσο που να διερωτάσαι αν αυτός ο τύπος είναι αξιοπρεπής ή όχι. Και κυρίως αν ήταν την περίοδο που εκπροσωπούσε τη χώρα στις δύσκολες διαπραγματεύσεις του περασμένου χρόνου.

Και διάβασα επίσης «κάπου» το κομμάτι του Πίτερ Σπίγκελ, του δημοσιογράφου των «Financial Times», ύστερα από ένα γεύμα που είχε στο 17 του φίλου του του Φώτη από την Καρδίτσα, στην οδό Λυκαβηττού, με τον Βαρουφάκη. Οπου το «ουάου» αγόρι, ύστερα από σχεδόν έναν χρόνο, 11 μήνες για την ακρίβεια, με επιβεβαιώνει απολύτως και χωρίς περιστροφές: ο Τσίπρας τον είχε παραγκωνίσει από την ομάδα διαπραγμάτευσης, αντικαθιστώντας τον με τον Χουλιαράκη και τον Τσακαλώτο. Οταν το είχα αποκαλύψει, το είχαν διαψεύσει. Και αυτός και το Μεγαρο Μαξίμου. Αλλά όπως είπε στο «Σπίγκελ», εξαιτίας του παραγκωνισμού του έγραψε μια επιστολή παραίτησης προς τον Τσίπρα στις 27 Απριλίου 2015, την οποία όμως δεν απέστειλε ποτέ στον παραλήπτη της. Και το έχει μετανιώσει, με βάση τα όσα ακολούθησαν.

Κότα…

Πούπουλα

Κότα και αχάριστος. Την πέφτει στον Στουρνάρα με τρόπο ελεεινό, όταν είναι γνωστό στο μικρό χωριό που λέγεται Αθήνα ότι ο Στουρνάρας τον έκανε καθηγητή στο Οικονομικό Τμήμα της Νομικής. Και όχι μόνο αυτό, αλλά όπως γνωρίζει κόσμος και κοσμάκης, τον βοήθησε τόσο να ανελιχθεί ώστε στο τέλος συνδέθηκαν και φιλικά. Τόσο που – λένε στο χωριό ότι – όταν ο Βαρουφάκης χώρισε από την πρώτη του σύζυγο, για την ακρίβεια, όταν τον «έστειλε» η πρώτη του σύζυγος, πήρε τα μπογαλάκια του και φιλοξενήθηκε επί μήνες στο σπίτι του Στουρνάρα, μέχρι να δει τι θα κάνει.

Ε, γι’ αυτόν τον Στουρνάρα είπε στο «Σπίγκελ» ότι δεν πάταγε ποτέ στη σχολή, σε αντίθεση με τον ίδιο που έτρωγε δεκάωρα εκεί.

Αυτός είναι ο Βαρουφάκης. Ενα πραγματικό σύμπτωμα της ελληνικής κοινωνίας…