[Διαστάσεις] Οταν σπάνε τα κοντέρ

Η προσφυγική κρίση έχει έρθει για να μείνει – μαζί με όλα τα προβλήματα που τη συνοδεύουν. Δεν είναι, ας πούμε, σαν την οικονομική κρίση, για την επίλυση της οποίας υπάρχουν αντικρουόμενες θεωρίες και σχολές. Εδώ υπάρχουν πραγματικά αδιέξοδα, άλυτα διλήμματα, παράλογες καταστάσεις. Πώς να δικαιολογηθεί, για παράδειγμα, η ριζικά διαφορετική μεταχείριση των προσφύγων που έφτασαν στη Μυτιλήνη και τα άλλα νησιά πριν από τις 20 Μαρτίου από εκείνους που είχαν την ατυχία να βγουν στη στεριά μετά τη συμφωνία της ΕΕ με την Τουρκία; Στο hotspot της Μόριας δεν υπάρχουν καν χωριστοί χώροι για τις γυναίκες και τα παιδιά, κατήγγειλε μια δικηγόρος στους «Financial Times». Αν οι «τυχεροί» πρόσφυγες είναι άνθρωποι δεύτερης κατηγορίας, αυτοί ποιανού θεού είναι παιδιά;

Η κρίση αυτή δεν έχει όμως μόνο ανθρωπιστικό χαρακτήρα. Θέτει και γενικότερα θεωρητικά ζητήματα στα οποία η ελληνική πολιτική τάξη είναι από αμήχανη έως ανίκανη να απαντήσει. Πάρτε την παρουσία της μαθήτριας με τη μαντίλα στη σχολική παρέλαση. Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης πήραν φωτιά, η ίδια η μαθήτρια είπε ότι ήθελε να στείλει ένα μήνυμα κατά του ρατσισμού και του φανατισμού, αλλά κυβέρνηση και αντιπολίτευση σωπαίνουν. Η Γαλλία έχει απαγορεύσει από το 2004 τα θρησκευτικά σύμβολα στα σχολεία και στις σχολικές εκδηλώσεις. Στη Γερμανία το Συνταγματικό Δικαστήριο αποφάσισε πέρυσι ότι οι καθηγήτριες των δημόσιων σχολείων – αλλά όχι και οι μαθήτριες – μπορούν να φορούν μαντίλα. Το δικό μας υπουργείο Παιδείας τι περιμένει;

Ενα άλλο παράδειγμα είναι το δελτίο ειδήσεων στα αραβικά που εγκαινίασε η ΕΡΤ. Εδώ η Νέα Δημοκρατία αντέδρασε με τα παλαιοδεξιά της αντανακλαστικά: ο εκπρόσωπος Τύπου μίλησε για «άλλη μια ένδειξη τριτοκοσμικού κράτους»! Τα κοντέρ της γελοιότητας και του κυνισμού όμως έσπασαν με τα σχέδια του υφυπουργού Εξωτερικών για τους μετανάστες – επενδυτές. Εντάξει, και με την ιδέα του Βαρουφάκη για τους μεταμφιεσμένους φοιτητές που θα κάρφωναν τους φοροφυγάδες είχαμε σπάσει πλάκα. Μήπως όμως μερικά πράγματα πρέπει να αντιμετωπίζονται με μεγαλύτερη σοβαρότητα; Μήπως το Προσφυγικό είναι πολύ σοβαρό για να το αφήσουμε στους συριζαίους;