[Αμφίσημα] Ματαιότητα

2 λεπτά
Το ποδόσφαιρο επιμένει να είναι η τέχνη του απρόβλεπτου ακόμα και στην αποκαθήλωση των ηρώων του. Οι εικόνες του τραυματισμένου στο πρόσωπο Πολ Γκασκόιν από πτώση λόγω υπερβολικής κατανάλωσης αλκοόλ προκαλούν θλίψη και μια εξοικείωση απέναντι στην κατάπτωση των ειδώλων.
Αυτή η βορβοροκύλιση ανθρώπων που κάποτε απολάμβαναν δόξα και χρήμα, που αντιμετωπίζονταν ως θεοί από τους ειδωλολάτρες της μπάλας, συνεχίζει να προκαλεί ένα τεράστιο ερωτηματικό: Γιατί;
Γιατί η «χαρά των ανθρώπων», ο Γκαρίντσα, να βρεθεί νεκρός και τουμπανιασμένος από το αλκοόλ σε ένα σκοτεινό στενοσόκακο στο Ρίο;
Γιατί το ομορφόπαιδο από το Μπέλφαστ, ο γητευτής της μπάλας και των γυναικών, ο Τζορτζ Μπεστ, να θυσιάσει το συκώτι του στο αλκοόλ;
Γιατί ο γιατρός των ψυχών των φιλάθλων και των σαρκίων, ο μεγάλος Σόκρατες, να χρειάζεται συντροφιά το οινόπνευμα για να βρίσκεται σε φιλοσοφική διάθεση πριν καταλήξει αγκαλιά με το μπουκάλι στον τάφο;
Γιατί ένα κανόνι, ο Γκερντ Μίλερ, να χρειάζεται αλκοόλ για να ξεπεράσει τις φοβίες τού παρελθόντος αλλά κυρίως του μέλλοντος που τελικά δεν πρόλαβε λόγω της Αλτσχάιμερ;
Γιατί ο Ντιέγκο Μαραντόνα, ο απεσταλμένος του ποδοσφαιρικού θεού επί της γης, χρειαζόταν δυνατές ρουφηξιές κόκας για να κολλήσει την μπάλα στο ευλογημένο του πόδι;
Ισως γιατί επέστρεψαν με άδεια χέρια από το κυνήγι της ματαιότητας. Ισως…













