[Αμφίσημα] Το διευθυντήριο

2 λεπτά
Σε μια κουβέντα που είχα πρόσφατα για την ποιότητα της εκπαίδευσης που προσφέρουν τα πανεπιστήμια, ένας εκ των συνομιλητών που είναι βαθύς γνώστης των θεμάτων μού είπε: «Σημασία δεν έχει πόσο καλός είναι ο πρώτος. Η διάνοια μπορεί να βρίσκεται παντού. Σημασία έχει πόσο καλός είναι ο τελευταίος».
Η φράση του καλού φίλου μού ήρθε στο μυαλό παρατηρώντας τον τρόπο που προσπαθεί να εξυγιανθεί το ελληνικό ποδόσφαιρο.
Ο Σταύρος Κοντονής ανέλαβε πρωτοβουλία να καθήσει στο ίδιο τραπέζι μαζί με τους τέσσερις μεγάλους – Ολυμπιακός, Παναθηναϊκός, ΑΕΚ και ΠΑΟΚ – για να ακούσει τις προτάσεις τους.
Στην πενταμερή συνάντηση των… τεσσάρων, μετά την απόφαση του Παναθηναϊκού να απέχει, δικαιώνοντας την ιστορική πρόταση του Νίκου Βαμβακούλα «να φτιάξουμε μια τριμελή επιτροπή από πέντε – έξι άτομα», θα συζητηθεί πώς να μοιραστεί ξανά η τράπουλα χωρίς σημαδεμένα φύλλα.
Αν δεν κάνω λάθος, στη Σούπερ Λίγκα (αλήθεια, ποιος τον σκέφτηκε αυτόν τον τίτλο;) συμμετέχουν 16 ομάδες. Κατά τον Σταύρο Κοντονή, όμως, οι επιβήτορες είναι τέσσερις και με την πρωτοβουλία του νομιμοποίησε το διευθυντήριο. Τι κι αν αδικούνται από τη διαιτησία ο Πανθρακικός, ο ΠΑΣ, ο Ατρόμητος, η Ξάνθη; Εμάς μας νοιάζουν οι μεγάλοι.
Μεγάλοι βέβαια μόνο στις διαμαρτυρίες, στην γκρίνια και στα επεισόδια. Γιατί όταν μετρούν το μπόι τους έξω από τα σύνορα, διαπιστώνουν ότι είναι νάνοι.













