[Ενοχοποιητικά στοιχεία] Ελεύθερη πτώση

«Εγώ τώρα  
πρέπει να αποσυμβολίσω τα σύμβολα»

Β. Βαβέτση, Μεταφυσικό

Δεν ζούμε σε περίοδο πολιτικής Μεταστάσεως, δηλαδή πολιτειακής μεταβολής, έστω δι’ ολισθήσεως. Ούτε αποφασίσαμε λόγω της οικονομικής/δημοσιονομικής κρίσης να πνίξουμε την αλήθεια [πικρή, λασπωμένη, αμαρτωλή].

Κι όμως, η κυβερνώσα [;] Αριστερά [;] έχει επιλέξει άλλον δρόμο. Αθεράπευτα αυθάδεις κι αλαζόνες στηρίζουν τις ελπίδες τους στους ξένους, ωσάν ετερόφθαλμοι Ηγετίσκοι που εκχωρούν την εθνική κυριαρχία ενώ [οφείλουν να] γνωρίζουν ότι το μόνο χαρτί που έχουμε στο χέρι μας είναι η Ελλάδα [μέσα στην Ευρώπη αλλά όχι ως Εurogreece].

Μερικοί άφρονες πιστεύουν ότι κανείς δεν βλέπει πού συναντιέται το αόρατο χέρι της Αγοράς με το, όχι και τόσο αόρατο, χέρι της Εξουσίας. Φαίνεται να ξεχνούν ότι όπως και να «ντύσεις» πολιτικά τον ανήθικο και τον άχρηστο, ανήθικος και άχρηστος θα μείνει.

Κόβουμε και ράβουμε τον κομματικό αγωνιστή στα μέτρα του Ιερατείου αλλά πάλι «τέρας» δημιουργούμε. Η κυβέρνηση λειτουργεί όπως οι αρχαίοι Ζητητές οι οποίοι ασχολούνταν με την ανεύρεση οφειλετών του Δημοσίου ή όπως οι κακολογούντες που συκοφαντούσαν  κάθε πολιτικό αντίπαλο ή όπως αυτοί που ακυρώνουν ψηφίσματα και νόμους επικαλούμενοι την ειρήνη [χωρίς να ενεργούν υπέρ αυτής] ή όπως εκείνοι που αναλίσκονται με την [δήθεν] τιμωρία των όσων συνέβησαν χθες και όχι με τη σωτηρία της Πόλης σήμερα. Ή όπως αυτοί που νομίζουν ότι η δημοκρατική ευαισθησία αφορά μόνο στις δημόσιες πράξεις και όχι στην ιδιωτική ζωή. Ή όπως εκείνοι που πιστεύουν ότι η εξαγορά συνειδήσεων δεν είναι διαφθορά.

Δεν υπάρχει ούτε ένας εχέφρων να προειδοποιήσει ότι τον πρώτο καιρό χαίρεσαι που παίζοντας εκτός κανόνων και ορίων [νομίζεις ότι] κερδίζεις. Μετά, μόλις σε καταλάβουν, έρχεται αναδρομικά ο λογαριασμός.

Τυφλοί, τυφλωμένοι, εμπαθείς, απαθείς δεν έχει και τόση σημασία. Το χάος το βλέπουν και οι αόμματοι στη χώρα μας αλλά [κάνουν πως] το αγνοούν οι κ-ομματικοί.

Καλά δεν κατανοούν ότι άλλο ελεύθερη πτήση κι άλλο ελεύθερη πτώση;

ΥΓ1: Ειρήνη και Συνθήκη είναι δύο πράγματα τελείως διάφορα. Διότι Ειρήνην μεν κάμνουν επί τη βάσει της ισότητας, Συνθήκην δε όταν νικήσουν εις τον πόλεμον επιβάλλουν οι νικηταί εις τους ηττημένους. [Ανδοκίδου. Περί της Ειρήνης, 11]

ΥΓ2: Οποιο έθνος εκχωρεί την ελευθερία του επιδιώκοντας οικονομικό όφελος τού αξίζει να χάσει και τα δύο. [Τόμας Τζέφερσον]

ΥΓ3: Η τέχνη της φορολόγησης είναι λες και ξεπουπουλιάζεις μία χήνα επιδιώκοντας τη μεγαλύτερη ποσότητα από πούπουλα με όσο το δυνατό λιγότερες κραυγές. [Κολμπέρ]

ΥΓ4: Σε μία χώρα με χρηστή διακυβέρνηση η φτώχεια είναι ντροπή. [Κομφούκιος]