[Γνώμη] Ο προάγγελος
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Με τα σούρτα – φέρτα της τρόικας, τα αναμενόμενα επώδυνα μέτρα, αλλά και με την προσχηματική λύση του Προσφυγικού, παρατηρούμε εκτός από τις δικές μας αβελτηρίες, τα ευρωπαϊκά αδιέξοδα.
Είκοσι έξι χρόνια μετά την πτώση του τείχους, η ενσωματωμένη πρώην Ανατολική Γερμανία αποτελεί τον φτωχό συγγενή της γερμανικής Ομοσπονδίας. Αυτό συμβαίνει παρ’ όλες τις οικονομικές ενισχύσεις που έρευσαν από την ΕΕ αλλά και την αρωγή της τότε Δυτικής Γερμανίας. Η ενοποίηση είχε ως αποτέλεσμα την καθολική αποβιομηχάνιση της Αν. Γερμανίας, την κατακόρυφη ανεργία, τη σχεδόν ερήμωσή της.
Πολλοί διατείνονται ότι ακολουθείται το ίδιο μοντέλο για τις χώρες της ευρωπαϊκής περιφέρειας και ότι νέο προσφυγικό κύμα (ενδοευρωπαϊκό) είναι ενόψει!
Η πιο ισχυρή οικονομικά χώρα της Ευρώπης κατευθύνει σήμερα τις τύχες της Ενωσης. Ολα δουλεύουν με γερμανικό προσανατολισμό στο πλαίσιο μιας νεοφιλελεύθερης πολιτικής. Η Κεντρική Ευρωπαϊκή Τράπεζα είναι το πανομοιότυπο της Μπούντεσμπανκ για όλη την Ευρώπη και η Φρανκφούρτη η οικονομική πρωτεύουσα.
Η Ελλάδα, σε μεγαλύτερο βαθμό, αλλά και άλλες χώρες (Ιταλία, Φινλανδία, Ισπανία, Πορτογαλία κ.ά.) αντιμετωπίζουν αποβιομηχάνιση, ανεργία, αποδυνάμωση πρωτογενούς και δευτερογενούς τομέα παραγωγής, ελλείμματα, φόρους, μειώσεις αποδοχών, μετανάστευση.
Με την ενοποίηση της Ευρώπης πολλοί αισιοδοξούσαν ότι θα μειώνονταν οι διαφορές μεταξύ των κρατών-μελών. Μάλλον το αντίθετο συμβαίνει!
Το 1990 η Δυτική Γερμανία (Κολ, Σόιμπλε) απαιτούσε τα πάντα από την Ανατολική Γερμανία (και τη Σοβιετική Ενωση) και τα πέτυχε. Σήμερα η Γερμανία (Μέρκελ, Σόιμπλε) ζητά τα πάντα από την Ελλάδα και τα πετυχαίνει. Το παιχνίδι, βοηθούντος και του ΔΝΤ, είναι το ίδιο. Στην πολιτική μετράει ο συσχετισμός δυνάμεων. Ο δυνατός σχεδιάζει, απαιτεί, επιβάλλεται. Ο αδύνατος ακολουθεί.
Λέγεται ότι πολιτική είναι πρόβλεψη. Ομως η υπάρχουσα δυσμενής κατάσταση παίρνει κάθε μέρα, de facto, μόνιμα χαρακτηριστικά!
Η ΕΕ έχει πρωταγωνιστές, συμπρωταγωνιστές και κομπάρσους. Οι κομπάρσοι ανεβαίνουν στη σκηνή γιατί υπάρχουν οι πρωταγωνιστές, που σήμερα είναι ο εξής ένας: η Γερμανία. Από αυτήν εξαρτώνται παράσταση και ρόλοι. Οι κομπάρσοι συνήθως παραπονούνται που δεν αναγνωρίζεται το ταλέντο τους! Στο τέλος αρκούνται στην όποια συμμετοχή τους!
Το έργο όμως δύσκολα κρατάει, οι θεατές (που πληρώνουν) ήδη άρχισαν τις αποδοκιμασίες. Αν δεν αλλάξει γρήγορα κάτι, θα είμαστε όλοι μάρτυρες μιας καταρρέουσας ουτοπίας. Μιας Ενωσης που διαιρεί! Το Προσφυγικό μπορεί να αποδειχθεί – φευ – ότι είναι μόνο ο προάγγελος!
Ο Τηλέμαχος Χυτήρης είναι πρώην υπουργός
Google news
