[Ενστάσεις] Φαήλος και Πάνος

2 λεπτά
Παίζει ρόλο στην πολιτική η ιδεολογία ή, τελικά, η πάση θυσία εξουσία είναι υπεράνω όλων; Τα μέτωπα της θεωρούμενης ευρωπαϊκής Αριστεράς υπέρ της διάκρισης των εξουσιών, υπέρ των πολιτικών και κοινωνικών δικαιωμάτων, κατά του εθνικισμού, ήταν σταθερές αναφορές ενός πολιτικοϊδεολογικού χώρου που ευαγγελιζόταν πρωτίστως τη χειραφέτηση και την ανοιχτή κοινωνία, ή απλώς ήταν μια αναγκαία ρητορική που εξασφάλιζε ακροατήριο τον καιρό των ισχνών αγελάδων;
Τι είναι άραγε για τον ΣΥΡΙΖΑ η ιδεολογία; Αφορμή για να περιλούζει πολιτικούς αντιπάλους ή κάτι βαθύτερο, ουσιαστικότερο; Ο Φαήλος Κρανιδιώτης, π.χ., στον οποίο συχνά επετίθετο ο ΣΥΡΙΖΑ, ήταν πραγματικός ιδεολογικός αντίπαλος για τον ακραίο λόγο του, ή απλή αφορμή για να την πέφτει στη ΝΔ, που την έχασε τώρα που ο εν λόγω διεγράφη;
Κι αν ο ΣΥΡΙΖΑ θεωρεί απέναντι τον Φαήλο, από πού κι ώς πού ανέχεται ως εταίρο τον Πάνο Καμμένο με ανάλογη φρασεολογία; Μόλις χθες ο υπουργός Αμυνας αποκαλούσε «εθνομηδενιστές» όσους θεωρούσαν την ελληνική πολιτική στο «Μακεδονικό» επιθετική και εθνικιστική.
Είναι γνωστό, όμως, ότι πολλά στελέχη του κυβερνώντος κόμματος έχουν υποστηρίξει ότι η ελληνική πολιτική για το όνομα είναι ακραία και η εμμονή σε αυτή αναζωπυρώνει τους βαλκανικούς εθνικισμούς. Σημερινά κυβερνητικά στελέχη (ιδίως στελέχη της ΑΚΟΑ, αλλά όχι μόνο) έχουν υπογράψει το κείμενο «Η ελληνική Μακεδονία είναι ελληνική», που διακινούσαν προσωπικότητες όπως ο Φίλιππος Ηλιού (ιδρυτής μεταξύ άλλων των ΑΣΚΙ που στεγάζονται στην Κουμουνδούρου) ή ο πνευματικός πατέρας πολλών κυβερνητικών στελεχών Αγγελος Ελεφάντης.
Ολα αυτά πάνε στα σκουπίδια; Ο Πάνος Καμμένος, που επικαλείται περήφανος τις υπογραφές για το Μακεδονικό «που είχε συλλέξει τότε με πρωτοβουλία του ο μακαριστός Χριστόδουλος», πώς εξασφαλίζει τόσο άνετα την ανοχή των «εθνομηδενιστών» της κυβέρνησης στην οποία μετέχει;
Τελικά, λοιπόν, είναι ο ΣΥΡΙΖΑ του Αλέξη Τσίπρα η Αριστερά που συμμερίζεται τις θέσεις του «μακαριστού Χριστόδουλου»; Κι αυτό θεωρείται ρεαλισμός ή είναι, απλώς, εξουσιαστικός κυνισμός;













