[Διαστάσεις] Υπεράνω κριτικής

«Μπαμπά, μπαμπά, τι είναι ρεάλπολιτικ;». «Είναι αρκετά μπερδεμένο, παιδί μου. Ας πούμε με απλά λόγια ότι είναι η άσκηση πολιτικής με βάση πρακτικούς στόχους και όχι ηθικά ιδεώδη. Πρωτοδιατυπώθηκε στα μέσα του 19ου αιώνα από έναν γερμανό συγγραφέα ονόματι Λούντβιχ φον Ρόχαου, αλλά ο γνωστότερος εκφραστής του είναι κάποιος Κίσινγκερ. Τέλος πάντων, για να μην μπερδεύεσαι, θα σου πω το πιο τελευταίο παράδειγμα. Ο πρόεδρος της Τουρκίας βρίσκεται σε ένα διαρκές αμόκ μεγαλομανίας και αυταρχισμού. Κλείνει στη φυλακή όποιον διαφωνεί μαζί του και βομβαρδίζει τους Κούρδους όπου τους βρει. Την περασμένη Παρασκευή έστειλε την αστυνομία να κάνει έφοδο στα γραφεία της μεγαλύτερης εφημερίδας της χώρας και στη συνέχεια την έθεσε υπό δικαστική επιμελητεία. Και πώς αντέδρασε η Ευρώπη; Η εκπρόσωπος της καγκελαρίου Μέρκελ δήλωσε ότι η ελευθερία του Τύπου αποτελεί τακτικό θέμα συζήτησης με την Τουρκία, ο πρόεδρος Ολάντ τόνισε ότι αγρυπνά (ναι, έτσι είπε!) και η υπεύθυνη εξωτερικής πολιτικής της ΕΕ Φεντερίκα Μογκερίνι χαρακτήρισε την Τουρκία “σύνθετη χώρα”». «Μα γιατί, μπαμπά; Οι Ευρωπαίοι δεν θέλουν ανεξάρτητα μέσα ενημέρωσης;». «Μην ανοίγεις τέτοια ζητήματα, γιατί θα με βάλει τιμωρία ο υπουργός Επικρατείας. Ετσι κι αλλιώς, το θέμα μας εδώ είναι άλλο: χαϊδεύουμε την Τουρκία για να μας λύσει το Προσφυγικό».

Το χθεσινό παζάρι στις Βρυξέλλες, με τα είκοσι επιπλέον δισεκατομμύρια προς την Τουρκία που ήταν τελικά τρία και την πρωτοποριακή πρόταση για κάθε πρόσφυγα, συγγνώμη μετανάστη, που στέλνουμε στην Τουρκία να φεύγει κι ένας πρόσφυγας, συγγνώμη μετανάστης, προς την Ευρώπη, είναι πραγματικά υπεράνω κριτικής. Ας συγκρατήσουμε απλώς τρεις ατάκες. «Σπανίως η ΕΕ χρειαζόταν τόσο πολύ την Τουρκία και σπανίως η Τουρκία ήταν λιγότερο ελκυστικός εταίρος» (Γκίντεον Ράχμαν, βρετανός αρθρογράφος). «Ακούγοντας τις νέες τουρκικές απαιτήσεις, πρώτα θα σηκώσουμε τα χέρια ψηλά σοκαρισμένοι, ύστερα θα αντιπροτείνουμε την ικανοποίηση ενός ελάχιστου μέρους των απαιτήσεων και μετά θα αρχίσει το πραγματικό παζάρι» (ευρωπαίος διπλωμάτης αγνώστων λοιπών στοιχείων). «Η Τουρκία δεν έχει πια φίλους και η ΕΕ δεν έχει πια ελπίδα» (Μουράτ Ερντογάν, τούρκος πανεπιστημιακός, απλή συνωνυμία με τον Σουλτάνο).