[Αμφίσημα] Θεία Κωμωδία

2 λεπτά
Οι επισκέπτες για τους αρχαίους Ελληνες ήταν ιερά πρόσωπα. Πίστευαν πως ήταν θεοί μεταμορφωμένοι που τους επισκέπτονταν για να διαπιστώσουν αν τηρούν τους θρησκευτικούς κανόνες. Θεωρούνταν ηθική υποχρέωση να τους αντιμετωπίζουν όλους με τον ίδιο σεβασμό. Να τους προσφέρουν όλες τις ανέσεις και να τους αποχαιρετούν με δώρα.
Η ετυμολογία της λέξης φιλοξενία προέρχεται άλλωστε από το φιλώ, δηλαδή αγαπώ, και το ξένος.
Για τους επισκέπτες έχουν ειπωθεί και γραφτεί πολλά. Ο αρκετά μεταγενέστερος ιστορικός της αρχαιότητας, ο Διόδωρος ο Σικελιώτης, πίστευε πως όταν ένα σπίτι είναι πάντα γεμάτο από φιλοξενουμένους, αργά ή γρήγορα θα αλλάξει νοικοκύρη.
Ο ρώσος συγγραφέας Μαξίμ Γκόρκι έλεγε πως ο φιλοξενούμενος μπορεί να δει πιο πολλά σε μία ώρα σε σχέση με όσα βλέπει ο νοικοκύρης σε έναν χρόνο.
Το ζήτημα βέβαια με το ελληνικό ποδόσφαιρο εντοπίζεται στο ποιος είναι ο φιλοξενούμενος και ποιος ο νοικοκύρης. Η κοινή αναρρίχησή τους στην κατηγορία των συμβόλων μέσω της κολακείας του κοινού αισθήματος τους δίνει το δικαίωμα να διεκδικούν από κοινού τον ρόλο του οικοδεσπότη.
Οχι βέβαια γιατί θεωρούν ηθική τους υποχρέωση να αντιμετωπίζουν με σεβασμό τους επισκέπτες, αλλά για να επιβάλλουν τους δικούς τους κανόνες.
Ο ιταλός ποιητής Δάντης, απεκδυόμενος την ηθική των αρχαίων, διατύπωσε την άποψη πως και ο πιο καλοδεχούμενος ξένος γίνεται βαρετός. Δεν είναι τυχαίο που έγραψε τη «Θεία Κωμωδία».













