[Στερεότυπα] Το κράτος είναι το κόμμα

Ο διορισμός του Νίκου Καρανίκα στον Στρατηγικό Σχεδιασμό της κυβέρνησης είχε όλα τα χαρακτηριστικά της αντισυμβατικότητας. Ο εν λόγω, όντως, το μόνο προσόν που θα μπορούσε να επικαλεστεί είναι η μακρά παρουσία του στις δομές όπου διαμορφώνεται η λεγόμενη ριζοσπαστική αριστερή κουλτούρα της ανατροπής.

Ετσι χτίζεται το προφίλ του αντισυστημικού. Ως αντιρρησίας συνείδησης, «ολικός» αρνητής στράτευσης δηλαδή, κατά τη σχετική ορολογία, δεν καλλιέργησε απλώς τη ρητορική ενός γενικώς και αορίστως αντιμιλιταρισμού, αλλά έκανε και τις δημόσιες σχέσεις του, αφού είχε την ευκαιρία να συναντιέται με τα στελέχη του Συνασπισμού, αργότερα και του ΣΥΡΙΖΑ, και φυσικά με τους βουλευτές τους. Ως πιστό κομματικό μέλος, λόγω δραστηριότητας, αποκτά το κύρος του επαναστάτη στην εσωκομματική πανίδα. Ως δόκιμος ποιητής περιβάλλεται με το απαραίτητο επίχρισμα της ευαισθησίας και της κουλτούρας (είναι τυχαίο ότι οι ποιητικές ασκήσεις που προσδίδουν την ιδιότητα του ποιητή συναντώνται κατά σύστημα στον χώρο των αριστερών κομμάτων;). Και ως ντίβα του χώρου, πλέον, έχει και τις ιδιοτροπίες του – εν προκειμένω, θαυμάζει, μεταξύ σοβαρού και αστείου, μια τηλεπαρουσιάστρια.

Με όλα τα παραπάνω, ο Νίκος Καρανίκας έχει μετατραπεί σε καλτ φιγούρα, οικεία στην εσωκομματική ζωή. Πιθανόν, ως δραστήριο μέλος του Ιντερνετ, ίσως χάρη στο ανορθόγραφο ιδίωμά του και στις λούμπεν αναφορές του, να έπαιξε ρόλο ως τρολ στην επικοινωνιακή στρατηγική του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος αξιοποίησε ταιριαστά τη δυναμική των κοινωνικών δικτύων. Για όλα αυτά, πιθανόν, το πρωθυπουργικό γραφείο θεώρησε εύλογο να τον ανταμείψει.

Θα είχαν προφανώς τη δυνατότητα να τον προσλάβουν και να τον τοποθετήσουν οπουδήποτε, εν κρυπτώ και παραβύστω. Προτίμησαν να το κάνουν δημοσίως, επωμιζόμενοι τους συμβολισμούς μιας τέτοιας επιλογής.

Προτίμησαν, δηλαδή, να δείξουν ότι στην πραγματικότητα ο Πρωθυπουργός ανταμείβει και προάγει στο πλάι του, στο όνομα των υπηρεσιών που του προσέφεραν στο παρελθόν, κομματικά στελέχη προδήλως ανεπαρκή για μια τέτοιας εμβέλειας πολιτική θέση – με την έννοια ότι ούτε οι σπουδές του συγκεκριμένου στελέχους τη δικαιολογούν, αλλά ούτε και το αντικείμενο της δράσης του.

Προτίμησαν, επίσης, να δώσουν έμφαση στο κορυφαίο ιδεολόγημα, του οποίου είχε υπεραμυνθεί ο Αλέξης Τσίπρας στην ομιλία του για τις προγραμματικές δηλώσεις της πρώτης κυβέρνησής του, όταν έκανε λόγο για εξισωτισμό – ένα ιδεολόγημα το οποίο εξειδίκευσε ο γκουρού της κυβέρνησης, νυν υπουργός Πολιτισμού, Αριστείδης Μπαλτάς, ο οποίος καταφέρθηκε εναντίον της αριστείας.

Προτίμησαν, τέλος, να περιφρονήσουν κάθε έννοια σεβασμού στο κράτος και στα προσόντα που προϋποθέτει η παρουσία στις δομές του ακόμα και των μετακλητών λειτουργών του. Το κράτος είναι το κόμμα, χωρίς προσχήματα, κι αυτή είναι η πολιτική της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ.