[Στίγμα] Τροπολογία – ναρκοπέδιο

Είχα τη χαρά να διαβάσω τυπωμένη την τροπολογία η οποία προβλέπει ότι σε έκτακτες καταστάσεις / ανάγκες δεν χρειάζεται να τηρούνται από το υπουργείο Εθνικής Αμυνας οι προβλεπόμενες από τις διατάξεις των νόμων διαδικασίες για την προκήρυξη διαγωνισμών, ούτε καν αυτός της δημοσίευσης της προκήρυξης του διαγωνισμού – να γνωρίζουν δηλαδή οι πιθανοί ενδιαφερόμενοι τι ζητάει το υπουργείο, σε τι ποσότητες και ποια τιμή! Μου την απέστειλε χθες φίλος βουλευτής.

Αισθάνομαι την ανάγκη να τη μοιραστώ με το κοινό μου, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται – το γνωρίζω – αρκετά μέλη προηγουμένων κυβερνήσεων οι οποίες με κάτι τέτοιες διατάξεις θα είχαν κλονιστεί συθέμελα. Αλλά θα αποφύγω τα σχόλια. Θα μεταφέρω ως έχει τη διάταξη αυτή: «Το Υπουργείο Εθνικής Αμυνας δύναται κατά παρέκκλιση κάθε άλλης διάταξης να προβαίνει σε όλες τις αναγκαίες ενέργειες ή να συνάπτει με τρίτους συμβάσεις εκτέλεσης έργων, παροχής υπηρεσιών, προμήθειας αγαθών ή μισθώσεων σχετικά κ.λπ. κ.λπ.». Μην τα πολυλογώ για τα hotspots πρόκειται.

Και συνεχίζει ο νομοθέτης (και ψήφισαν οι 153 της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ): «Η διαδικασία σύναψης συμβάσεων του προηγουμένου εδαφίου δύναται για λόγους κατεπείγουσας και απρόβλεπτης ανάγκης, λαμβανομένων υπόψη και λόγων εθνικής ασφάλειας ή δημόσιας τάξης οι οποίοι ειδικώς αιτιολογούνται, να διενεργείται κατόπιν διαπραγμάτευσης χωρίς δημοσίευση προκήρυξης διαγωνισμού, κατά παρέκκλιση κάθε άλλης διάταξης της εθνικής νομοθεσίας με την επιφύλαξη εφαρμογής της νομοθεσίας της Ευρωπαϊκής Ενωσης για τις δημόσιες συμβάσεις».

Τη διάταξη προσυπογράφουν πέντε – έξι υπουργοί και προφανώς είναι εν γνώσει του προέδρου Τσίπρα – αλίμονο αν δεν τη γνωρίζει.

Τι λέω εγώ; Οτι καλύτερα να μην εκδηλωθεί απόπειρα να εφαρμοστεί. Για πολλούς λόγους…

Σαλάτα

Ολα τα κατάλαβα από τη χθεσινή συνάντηση του Πρωθυπουργού Αλέξη με τους αγρότες (για την ακρίβεια κάποιους αγρότες), δύο πράγματα δεν κατάλαβα:

Την πολεμική ατμόσφαιρα που στήθηκε σε όλο το μήκος ενός δρόμου της Αθήνας – δρόμου κάποτε, τώρα είναι κλειστός -, της Ηρώδου Αττικού, με κλούβες, ΜΑΤ και άπειρους αστυνομικούς με πολιτικά εντός και εκτός του Εθνικού Κήπου, όπως διαπίστωσα χθες το μεσημέρι ιδίοις όμμασι.

Τους αποκλεισμούς άλλων αγροτών, όπως και των ειδικών επιστημόνων που ήθελαν να έχουν μαζί τους οι αγρότες προκειμένου να είναι σε θέση να εκτιμήσουν εκεί, επιτόπου, τι τους πρότεινε η κυβέρνηση και τι από όσα εκείνη τους πρότεινε μπορούσαν να κάνουν δεκτά.

Για την Ηρώδου Αττικού δεν έχω πολλά να σημειώσω. Είναι ένας από τους ωραιότερους δρόμους της Αθήνας. Και είναι πλέον για πάντα κλειστός, μη και ενοχληθούν ο λαοφιλής ηγέτης Τσίπρας και το γνωστό παρεάκι που κατοικοεδρεύει στο Μέγαρο Μαξίμου από τις εκδηλώσεις «αγάπης» των ελλήνων πολιτών. Κάποτε, που κυβερνούσαν λιγότερο… λαοφιλείς ηγέτες, ο δρόμος ήταν ανοιχτός στη διάρκεια της ημέρας να πηγαίνουν οι άνθρωποι απρόσκοπτα στις δουλειές τους. Επειτα από ορισμένα τρομοκρατικά χτυπήματα, τα τελευταία χρόνια έκλεινε τα βράδια. Τώρα πλέον είναι εντελώς κλειστός. Διερωτώμαι γιατί δεν παίρνουν δραστικότερα μέτρα, ώστε να μην υπάρχει περίπτωση να πλησιάσουν οι αλλόφρονες (από τις πολιτικές ΣΥΡΙΖΑ) πολίτες το Μέγαρο Μαξίμου. Λ.χ. μια καλή λύση θα ήταν να… έχτιζαν και τις δύο πλευρές του, έως πάνω!

Για το face control που επιβλήθηκε κατά την είσοδο στο Μαξίμου, για να επιτραπεί τελικά η είσοδος μόνο σε «ημετέρους» αγρότες (οι άλλοι εξεδιώχθησαν), καμία απορία: έτσι γίνεται σε όλα τα «μαγαζιά» – πήγαινε να μπεις στο Ζόναρ’ς, ας πούμε. Σ’ αφήνουν; Δεν σε αφήνουν…

Σιγά, ας πούμε, μην επέτρεπαν σε πασόκους αγρότες να φθάσουν ενώπιον του Τσίπρα…

Επ’ αυτού κανένα θέμα λοιπόν.

Για μένα το πρόβλημα είναι με την απαγόρευση στους αγρότες να έχουν μαζί τους εμπειρογνώμονες ώστε να μπορούν να τους συμβουλεύονται. Γνωρίζω ότι ειδοποιήθηκαν ήδη από το Σάββατο να μην τους φέρουν μαζί τους. Γνωρίζω επίσης ότι μόλις άκουσαν ότι μεταξύ αυτών θα βρισκόταν και ο – καλύτερα γνώστης παντός άλλου του Ασφαλιστικού – Γιώργος Κουτρουμάνης, αφηνίασαν!

Σύστησαν δε στην αντιπροσωπεία «αν θέλει (ο Κουτρουμάνης) να μιλήσει με τον αρμόδιο υπουργό». Να πάει δηλαδή ο Κουτρουμάνης που γνωρίζει το Ασφαλιστικό απ’ έξω κι ανακατωτά και σε όλες του τις διαστάσεις να μιλήσει με τον υπουργό Κατρούγκαλο!

Μα αν ήθελαν τη γνώμη του Κουτρουμάνη για το Ασφαλιστικό θα την είχαν ήδη ζητήσει. Νομίζω…

Αλλη μια πρόεδρος

Τείνω να πιστέψω ότι αν δεν υπήρχε το ΠΑΣΟΚ τι θα γινόταν αυτή η χώρα! Και αυτή η κυβέρνηση, επίσης!..

Αντλώ παράδειγμα χθεσινό προς επίρρωσιν των όσων προαναφέρω: στα ΕΛΤΑ ήταν έως χθες πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος ο κύριος Κώστας Μελαχροινός, «απομεινάρι» της ΔΗΜΑΡ, από την εποχή που ο μπαρμπα-Φώτης (Κουβέλης) μετείχε της διακυβέρνησης, ομού μετά των Σαμαρά – Βενιζέλου.

Το κατά γενικήν ομολογία «επιτυχημένος» δεν ήταν αρκετό για να διατηρήσει τον κύριο Μελαχροινό στη θέση του, διότι αυτά επί ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ είναι «ψιλά» γράμματα – δεν λογίζονται καν. Ως εκ τούτου η κυβέρνηση τοποθέτησε στη θέση του την κυρία Φρόσω Σταυράκη, την οποία οι πασόκοι ενθυμούνται ως δραστήριο μέλος της ΠΑΣΚΕ εφοριακών. Αλλά αυτές είναι πλέον έννοιες του παρελθόντος. Εξού και η κυρία Σταυράκη προ τριετίας έκανε το πρώτο ουσιαστικό βήμα στην καριέρα της: ακολούθησε την αγαπημένη Λούκα (Κατσέλη) στο πολιτικό εγχείρημά της που το ονόμασε Κοινωνική Συμφωνία ή κάτι τέτοιο, δεν ενθυμούμαι ακριβώς. Σημασία όμως έχει ότι δεν ενθουσίασε τα πλήθη, παρά την παρουσία της κυρίας Σταυράκη στο ψηφοδέλτιο της Α’ Αθήνας, στις εκλογές του ’12. Το κόμμα κατετάγη 14ο, έλαβε το ιλιγγιώδες ποσοστό του 0,96%. Η κυρία Σταυράκη όμως είχε απλώσει… τραχανά.

Χθες τον μάζεψε. Του λοιπού δεν θα είναι μια απλή εφοριακός, αλλά μία (ακόμη) πρόεδρος στη ζωή μας!

The Greek dream, όπως λέμε και στην εύανδρο Ηπειρο…

Τελευταίο αντίο

Εφυγε η αγαπημένη «Αρκούδα», ο υπέροχος Γιάννης Κυριακίδης, μια από τις πιο γνωστές φιγούρες της Θεσσαλονίκης. Ο Γιάννης που κατέγραψε με τη φωτογραφική του μηχανή τις κορυφαίες στιγμές της πολιτικής και κοινωνικής ζωής της πόλης έφυγε ξεχασμένος από όλους αλλά και από την ίδια την πόλη του, και αυτό ήταν ίσως ο μεγάλος του καημός.

Επίμονος, εργατικός και πάνω απ’ όλα επαγγελματίας, ο Κυριακίδης είχε στήσει μπροστά στον φακό του κόσμο και κοσμάκη για να πάρει τη φωτογραφία που ήθελε.

Διάβασα κάπου χθες ένα περιστατικό που συνέβη τον Σεπτέμβριο του 1964 όταν ο τότε πρωθυπουργός Γεώργιος Παπανδρέου επισκέφθηκε τη Θεσσαλονίκη για τα εγκαίνια της ΔΕΘ.

– Κυριακίδη, είσαι ο μοναδικός τύραννος που απέμεινε στη δημοκρατία, του είχε φωνάξει ο Γέρος της Δημοκρατίας «αγανακτισμένος», από τα συνεχή «ένα λεπτό κύριε πρόεδρε» της «Αρκούδας» που τον φωτογράφιζε συνεχώς, αλλά δεν ήταν ικανοποιημένος από τη λήψη.

Και θυμήθηκα ένα ανάλογο στο οποίο ήμουν και εγώ παρών, τη δεκαετία του ’80, όταν σε μια επίσκεψη του Ανδρέα στη Θεσσαλονίκη, νομίζω για τα εγκαίνια της ΔΕΘ, ο Κυριακίδης ανεβασμένος πάνω σε μια σκαλίτσα που κουβαλούσε είχε στήσει τον Ανδρέα και τον έπαιρνε φωτογραφίες.

– Γιάννη, είσαι ο τελευταίος δικτάτορας, του είχε φωνάξει απαυδισμένος αλλά γελαστός ο Ανδρέας, ο οποίος κάποια άλλη φορά τα είχε βάλει με την προσωπική του ασφάλεια που κρατούσε την «Αρκούδα» μακριά και την εμπόδιζε να τραβήξει φωτογραφίες…