[Αμφίσημα] Αμιλλα και στην αμαρτία
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά «Οπου άμιλλα ενταύθα νίκη εστί» (Οπου υπάρχει συναγωνισμός, εκεί υπάρχει και νίκη), Αριστοτέλης.
Ο διαπλαστικός ρόλος του ανταγωνισμού στον αθλητισμό αποτελεί θεμελιώδη λίθο στην εξέλιξη του αθλούμενου και εντέλει στην επίτευξη των στόχων του.
Η άμιλλα είναι η κινητήρια δύναμη για να πιέσεις τον εαυτό σου στο όριο, να αντέξεις τον πόνο, να εξελιχθείς, να πρωταγωνιστήσεις.
Αλλοι τα καταφέρνουν, άλλοι λυγίζουν. Η ειδοποιός διαφορά του πρωταθλητή από τον αθλητή.
Η είδηση που ήρθε από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού, τη Νέα Υόρκη και αναφέρεται στην πολύ μεγάλη επίδοση της Κατερίνας Στεφανίδη στο επί κοντώ (4,90 μέτρα) είχε αστερίσκο: Νικόλ Κυριακοπούλου. Η μεγάλη ανταγωνίστρια, το μέτρο σύγκρισης.
Η μία ωθεί την άλλη όλο και πιο ψηλά, ενώ τα ρεκόρ καταρρίπτονται και τα μετάλλια γυαλίζουν.
Ενας ανταγωνισμός που αναβιώνει παλαιότερους που έγραψαν ιστορία στον ελληνικό στίβο δικαιώνοντας τον Αριστοτέλη. Βερούλη – Σακοράφα, Κελεσίδου – Βόγγολη, Τσιαμήτα – Βασδέκη, Μπακογιάννη – Γκαβέρα.
«Αν ο Μέσι δεν είχε αντίπαλο τον Ρονάλντο και το αντίθετο, δεν θα έφταναν τόσο ψηλά» είχε πει λίγο πριν από τον θάνατό του ο Αλφρέδο ντι Στέφανο.
Το ατελεύτητο κυνηγητό της τελειότητας δημιούργησε δίδυμα – μύθους: Αλι – Φρέιζερ, Τσάμπερλεϊν – Ράσελ, Προστ – Σένα, ΜακΕνρο – Μποργκ, Οβετ – Κόου
Οι αρνητές εκ πεποιθήσεως του ανταγωνισμού ως ιδέας πιθανόν να γνωρίζουν πως άμιλλα υπάρχει ακόμα και στην αμαρτία.
Google news
