[Στίγμα] Νεύρα εδώ, νεύρα εκεί

Διάβασα και εγώ την απάντηση της προέδρου «έχω διαρκώς νεύρα, πολλά νεύρα» Ζωής στον, αντιθέτως, ιδιαίτερα ήρεμο πρόεδρο Νίκο (Βούτση). Από όσα τρομερά  αποκαλύπτει η πρόεδρος, κι εγώ, όπως και πολλοί άλλοι, στάθηκα σε εκείνη την αράδα της απάντησής της, η οποία αναφέρει τα εξής: «Εμβρόντητη άκουσα τον Τσίπρα να λέει (κατά τη συνάντηση που είχαν εκείνες τις φοβερές ημέρες του Ιουνίου στο Μαξίμου), ενώπιον των Βούτση και Φλαμπουράρη, οι οποίοι παρέμεναν σιωπηλοί, ότι “μόνο μια κυβέρνηση εθνικού σκοπού ή μια δικτατορία” μπορεί αντεπεξέλθει στην κατάσταση». 

Σε ποια κατάσταση αναφέρεται; Να επιβάλει η κυβέρνηση το τρίτο Μνημόνιο, διότι υπήρχε τρομακτική αντίδραση από την περίπου μισή ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ, υπενθυμίζω.

Τσεκάρισα το περιστατικό από διάφορες πηγές. Είμαι σε θέση να διαβεβαιώσω ότι όντως συνέβη. Και ότι πράγματι ο Πρωθυπουργός είπε όσα αποκαλύπτει η πρόεδρος «έχω νεύρα» κ.λπ. κ.λπ. Ζωή. Λέει αλήθεια, λοιπόν, ως προς το συγκεκριμένο. Εκείνο που δεν λέει είναι – όπως χθες μου είπαν οι άνθρωποί μου με τους οποίους συνομίλησα – πως ο άλλος, ο Τσίπρας δηλαδή, συμπλήρωσε τη φράση με διάφορες εξηγήσεις του είδους ότι δεν μπορεί να γίνει τίποτε άλλο, πως εδώ που φθάσαμε είναι μονόδρομος η συμφωνία και ότι η άλλη επιλογή είναι η χρεοκοπία με ό,τι αυτή συνεπάγεται για όλους…

Σπασμένο τηλέφωνο

Αντιθέτως, απ’ ό,τι φαίνεται η πρόεδρος Ζωή, στα νεύρα που έχει, δεν λέει αλήθεια σε ό,τι αφορά το επεισόδιο (με Φίλη και Βούτση) που περιγράφει ότι έλαβε χώρα στο γραφείο της το βράδυ εκείνο που δεν ήθελε να διεξαχθεί η ψηφοφορία για τη συμφωνία – το απαιτούσαν οι δανειστές για να προχωρήσουν οι διαπραγματεύσεις και να μη «σκάσει» η χώρα.

Οπως μου είπε χθες ο Νίκος Φίλης, τώρα υπουργός Παιδείας, τότε κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος, πράγματι πήγε στο γραφείο της με τον Νίκο Βούτση, τότε υπουργό  Εσωτερικών, για να τη μεταπείσουν, «αλλά με πολιτικά επιχειρήματα».

– Μα εδώ λέει ότι παραλίγο να ανεβείτε πάνω στο γραφείο και της φωνάζατε πως θα την εξαφανίσετε…

– Ουδέν αναληθέστερο. Πρόκειται για αποκυήματα της οργιώδους φαντασίας της. Εγώ συγκρούστηκα μαζί της με πολιτικά επιχειρήματα. Αρνιόταν να κάνει την ψηφοφορία εντός της προθεσμίας που είχε τεθεί και εμείς της λέγαμε «άσε τη Βουλή να αποφασίσει, να το λύσει η Βουλή».

– Και οι απειλές περί εξαφάνισης;

– Εγώ δεν μπορώ να εξαφανίσω κανέναν. Ούτε και θέλω. Αυτό που της είπα είναι ότι δεν μπορεί να αποφασίζει μόνη της και να εξαφανίζει τη Βουλή.

Σαν το σπασμένο τηλέφωνο που παίζαμε παιδιά, μου ακούγεται αυτό. Αλλα λέω εγώ, άλλα ακούει ο άλλος, άλλα μεταφέρει ο τρίτος…

Κι άμα συνεννοηθούμε ποτέ, γράψε μου.

Scripta manent

Τώρα που είπα «γράψε μου», μιλώντας χθες με τους διαφόρους που προανέφερα, διέκρινα μια ιδιαίτερη «προσοχή» στο τι μου έλεγαν – τηλεφωνικά πάντα. Αφού ξεπέρασαν την αρχική, και αναμενόμενη θα επισημάνω, απροθυμία, ακόμη και όταν «λύθηκε» η γλώσσα τους, ήταν ιδιαίτερα προσεκτικοί στο τι έλεγαν.

Μπορώ να υποθέσω το «γιατί». Και θα πω μόνο τούτο: όποιος θεωρήσει ότι η πρόεδρος Ζωή ήταν ένα άπραγο, ευκολόπιστο και γενικώς «διαχειρίσιμο» κορίτσι το οποίο ενσάρκωσε για ένα διάστημα τον μύθο της (πολιτικής) Σταχτοπούτας σε ένα από τα κορυφαία αξιώματα της Πολιτείας παραγνωρίζει πολλά πράγματα. Και ειδικότερα ότι είναι κόρη του μπαμπά της Νίκου (Κωνσταντόπουλου), που είμαι βέβαιος ότι ένα από τα πράγματα που της σύστησε από την πρώτη κιόλας μέρα (θα) ήταν «να κρατάς ντοκουμέντα για ό,τι λες και ό,τι κάνεις»…

Ελπίζω να έγινα κατανοητός…

Θλίψη

Στο μεταξύ συνομιλώντας με τον υπουργό Φίλη έλυσα και μια σημαντική απορία που μου γεννήθηκε και ταυτόχρονα με πλήγωσε, όπως και κάθε αγνό αριστερό αγωνιστή, βλέποντας τη φωτογραφία να τον απεικονίζει να φιλάει το χέρι του Αρχιεπισκόπου Ιερώνυμου.

– Μα το χέρι του Αρχιεπίσκοπου, ξεκίνησα να του λέω για να του συμπληρώσω πόσο πληγώθηκα ο αριστερός!

– Λάθος, μέγα λάθος. Δεν φίλησα κανένα χέρι.

– Αφού υπάρχει η φωτογραφία.

– Η φωτογραφία με δείχνει να σκύβω. Εσκυψα όντως και πήρα αντίδωρο από το χέρι του!

Το πράγμα γινόταν ακόμη πιο σοβαρό. Ζήτησα… λεπτομέρειες, μην πω και εξηγήσεις! Μου τις έδωσε:

– Η φωτογραφία είναι παλιά, τραβήχτηκε του Αγίου Αθανασίου. Με πήρε ο παπάς της ενορίας μου στο Πολύδροσο και με προσκάλεσε για λογαριασμό του Αρχιεπισκόπου που θα παρευρισκόταν στη γιορτή της εκκλησίας. Μπορούσα να αρνηθώ; Πήγα. Και όχι μόνο πήγα, αλλά μετά έκοψαν και την πίτα της ενορίας και μου έπεσε και το φλουρί!

Ο ενορίτης Αγίου Αθανασίου Πολυδρόσου Φίλης για το φλουρί «ανταμείφθηκε» από τον Αρχιεπίσκοπο με εικόνα που την έχουν ιστορήσει οι περίφημοι Θωμάδες του Αγίου Ορους.

Ακούω ήδη τα κόκαλα του Μαρξ να τρίζουν…

Τέλος ανοχής

Τρία 24ωρα έχουν περάσει από τον εμπρησμό των γραφείων του ΠΑΣΟΚ, τον δέκατο στη σειρά εμπρησμό από τον Οκτώβριο, αλλά ουδείς από την κυβέρνηση και πολύ περισσότερο ο αρμόδιος υπουργός Τόσκας είχαν την ευαισθησία να επικοινωνήσουν με την πρόεδρο Φώφη ή κάποιο στέλεχος και να δώσουν μια εξήγηση ή να δεσμευτούν ότι θα πάρουν όλα τα αναγκαία μέτρα κ.λπ. κ.λπ.

Πληροφορούμαι ότι η πρόεδρος Φώφη θα θέσει το θέμα στον Πρωθυπουργό Αλέξη κατά τη σημερινή τους συνάντηση στο Μέγαρο Μαξίμου. Και θα ζητήσει να υπάρξει απόλυτη προστασία των γραφείων.

Θέλω να δω τι θα κάνει και ύστερα από αυτό ο υπουργός Τόσκας, ειλικρινά. Διότι η στάση του ξεπερνάει κάθε ανοχή – και αντοχή…

Από το ολότελα…

Μεγάλη μέρα σήμερα για την ελληνική δημοσιογραφία: επανέρχεται η ενημέρωση των δημοσιογράφων στο πρες ρουμ – το γνωστό μπρίφινγκ που τα τελευταία χρόνια το είχαν φάει η «μαρμάγκα» και οι σκοπιμότητες.

Το τολμηρό εγχείρημα ανέλαβε η κυβερνητική εκπρόσωπος, εξ Αρτης ορμωμένη (το τονίζω, για να δείξω ότι εμείς οι Ηπειρώτες είμαστε θαρραλέοι) κυρία Ολγα Γεροβασίλη, η οποία για αρχή ανακοίνωσε ότι θα κάνει μπρίφινγκ δύο φορές την εβδομάδα. Κάθε Τρίτη και Πέμπτη. Οχι πως είναι πολύ, αλλά για αρχή μια χαρά είναι. Διότι ουδέποτε έχασε κανείς από την ενημέρωση…

Η ζωή κύκλους κάνει

Φυσικά και δεν θα επικροτήσω αυτούς που την είχαν στήσει χθες έξω από την Εθνική Τράπεζα μόνο και μόνο για να κράξουν τον υπουργό Κατρούγκαλο. Θα τους κακίσω μάλιστα γιατί ο δυστυχής Κατρούγκαλος το φίδι από την τρύπα προσπαθεί να βγάλει. Εντολές εκτελεί και προσπαθεί να βρει την άκρη μέσα σε έναν κυκεώνα.

Ως γενική παρατήρηση όμως σχετικά με το περιστατικό αυτό και όσα συνέβησαν τις τελευταίες ημέρες σε διάφορες περιοχές της χώρας εις βάρος των υπουργών και των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, αναφέρω ότι μια αρχαία παροιμία λέει «ό,τι έσπειρες θα θερίσεις». Και θα θυμίσω ότι ο ΣΥΡΙΖΑ από το 2010 και μετά κυνηγούσε τους πασόκους όπου τους πετύχαινε. Οι δε εκλογές του ’12 έγιναν με τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ να μην μπορούν να εμφανιστούν πουθενά, χωρίς να κινδυνεύουν από τους άγριους προπηλακισμούς των «αγανακτισμένων» συριζαίων. Δεν ξεχνιούνται αυτά…